III SA/Kr 1309/16

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 22 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami kat. B postanawia: zwolnić skarżącego od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Reprezentujący skarżącego adwokat z urzędu po otrzymaniu wezwania do uiszczenia przez skarżącego opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sformułował w imieniu swojego mandanta wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych w całości. Następnie po wypełnieniu i podpisaniu przez skarżącego przysłanego urzędowego formularza PPF sprecyzował ten wniosek ograniczając żądanie skarżącego o zwolnienie od kosztów sadowych w ten sposób, iż wnosi o przyznanie skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie skarżącego w całości z obowiązku uiszczenia obciążającej skarżącego opłaty kancelaryjnej za wydanie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Z przedłożonego na urzędowym formularzu "PPF" oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego wynika, że należy do niego dom o powierzchni 280 m2 i wartości 350 tyś. zł. Zadeklarował brak zasobów i przedmiotów wartościowych. Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacował łącznie na kwotę 2600 wyjaśniając, że składa się na to 1750 zł jego emerytury i 850 zł emerytury żony. Uzasadniając swoje starania nawiązał do nurtującej go sprawy. Wymieniając zobowiązania i stałe miesięczne wydatki podał, że na prąd przeznacza 300 zł, na gaz (ogrzewanie) 500 zł, na spłatę rat kredytu 200 zł, na rehabilitację 100 zł, na inne koszty 200 zł. Wezwany o udokumentowanie deklarowanych miesięcznych wydatków na prąd, ogrzewanie, spłatę kredytu, leczenie i rehabilitację przedstawił kopię rachunku za gaz na 437,43 zł (za okres od 28.4 do 30.6.17) i wcześniejsze pokwitowanie zapłaty opiewające na 2751,15 zł (za okres od 28.2. do 28.4.17) oraz rachunki za prąd opiewające na kwoty po 625,76 zł miesięcznie. Oświadczył, że kredytu nie spłaca a wydatków na leczenie i rehabilitację nie dokumentuje. Z uwagi na to że wniosek skarżącego z 20.7.17 r. o zwolnienie skarżącego w całości z obowiązku uiszczenia obciążającej skarżącego opłaty kancelaryjnej zmierzał w ocenie referendarza do zmiany prawomocnego postanowienia Sądu z dnia 5.12.2016 r. zarządzeniem z dnia 8.9.17 przedstawiono akta Przewodniczącej celem rozważenia ewentualności przekazania tego wniosku Sądowi na podstawie art. 258 §4 ppsa. Mocą zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 15.9.2017 r. akta powróciły do referendarza ze wskazaniem, że ponieważ strona może w toku postępowania kilkakrotnie składać wnioski o prawo pomocy i, że skoro pierwotny wniosek różni się od obecnego zakresem żądania (pierwszy dotyczył zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata a drugi zwolnienia od części ponoszenia kosztów sądowych) oraz stanem faktycznym (w pierwszym wniosku skarżący podał inną wysokość dochodów i wydatków niż we wniosku drugim), to nie ma przeszkód do rozpoznania takiego wniosku przez referendarza w trybie art. 258 §1 i 2 ppsa a w sprawie nie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek w rozumieniu art. 258 §4 ppsa. Z urzędu stwierdza się, iż zarządzeniem z 15.9.17 wezwano skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 50 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - wykaże, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 §1 ppsa z którego wynika, że swoje potrzeby bytowe zaspakaja we własnym domu a prowadzone wraz z żoną gospodarstwo domowe ma do dyspozycji łącznie 2600 zł. Wezwany, wykazał, że z kwoty tej przeznacza obecnie na prąd po 625,76 zł miesięcznie. Wydatki na gaz różnią się z zakresie od okresu grzewczego. W oparciu o przedstawione rachunki przyjąć należy, iż w okresie jesienno-zimowym jest to miesięcznie wydatek rzędu 1400 zł (z wyliczenia 2751,15/2). Skoro zaś w okresie jesienno-zimowym opłaty medialne szacować należy na ok. 2000 zł oznacza to, że z wykazanych 2600 zł dochodu małżonkom pozostaje na życie ok. 600 zł. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cent towarów i usług nie jest to wiele i że w takiej sytuacji liczy się każdy grosz. Innymi słowy skarżący wykazał, że nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony uiścić żądanej od niego kwoty 50 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. W konsekwencji udzielono skarżącemu zgodnie z tak sprecyzowanym przez jego pełnomocnika wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji w trybie art. 258 §1 i 2 na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 i art. 255 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 i art. 245 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.