III SA/Kr 1312/16

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o.o. z siedzibą w K o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w K na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 czerwca 2016 r. [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych kat. A tj. o zawartości alkoholu do 4,5% oraz piwa postanawia: przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczenia 9/10 części opłaty sądowej obejmującej wpis od skargi. Reprezentujący spółkę prokurent samoistny, który swoje umocowanie do działania w sprawie wykazał wydrukiem z dnia 3.10.2016 r. Informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców nr KRS: [...], w złożonym na urzędowym formularzu "PPPr" wniosku o przyznanie prawa pomocy zaznaczył, że domaga się dla spółki zwolnienia od kosztów sądowych. Wysokość jej kapitału zakładowego określił na 5000 zł, wartość środków trwałych określił na 0 zł, , powołał się na stratę za rok 2015. Nie ujawnił żadnego rachunku bankowego spółki. Nadmienił, że zobowiązania to koszty bieżącej działalności (tj. zakupu towarów, mediów, wynagrodzenie pracowników) oraz należności cywilno-prawne. Uzasadniając starania spółki zaakcentował, iż ze względu na ogólnokrajową sytuację gospodarczą i związane z tym opóźnienia w płatnościach przez kontrahentów spółka znalazła się w złej kondycji finansowej, co powoduje że nie jest w stanie ponosić kosztów sądowych bez uszczerbku. Powyższe oraz fakt, że spółka wykonywała działalność gospodarcza na wynajmowanych obiektach i nie posiada majątku powoduje, ze nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek opłat i wydatków sadowych. Ponadto spółka nie generując przychodów nie może liczyć na udzielenie kredytu bankowego na pokrycie kosztów sadowych. W przypadku obniżenia wartości opłaty sądowej do 9/10 spółka będzie w stanie zadość uczynić opłaceniu wpisu sądowego od skargi, co w konsekwencji umożliwi jej uczestniczenie w postępowaniu sądowym w sposób zgodny z Konstytucją i zapewni prawo do sądu. Z uwagi, na fakt, że oświadczenia tej treści były niewystarczające wezwano stronę skarżącą o: • przedłożenie kopii bilansu (aktywa, pasywa, rachunek zysków i strat) za rok 2015 i rok 2014, • przedłożenie kopii rocznej deklaracji podatkowej za 2015, • przedłożenie kopii miesięcznych deklaracji podatkowych o ile takie składała w bieżącym roku podatkowym, • wyjaśnienie co konkretnie wlicza w koszty działalności operacyjnej pozwalające jej na wykazywanie straty, • przedłożenie odpisów monitów, wezwań o zapłatę, pozwów kierowanych przez stronę skarżącą do kontrahentów opóźniających się w płatnościach, • wyjaśnienie przyczyn braku rachunków bankowych, • udokumentowanie kosztów zakupu towarów, mediów, wynagrodzeń pracowników, należności cywilno-prawnych na które strona skarżąca powołuje się w rubryce 10 wniosku wraz z informacją sposobu płatności tzn. gotówką czy przelewem? • przedstawienie kopii raportów kasowych z okresu sześciu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o prawo pomocy, • przedłożenie spisu inwentarza majątku spółki z szacunkową wyceną jego istotnych składników (np. nieruchomości, samochody, sprzęt elektroniczny itp.) • przedstawienie pisemnej informacji o wysokości wynagrodzenia pobieranego przez prezes zarządu spółki i prokurenta w bieżącym roku z podaniem składników innych świadczeń otrzymywanych w związku z pełnioną funkcją. W odpowiedzi strona skarżąca przedłożyła kopię bilansu za rok 2015 wraz z oświadczeniem, że spółka nie prowadziła działalności gospodarczej w roku 2014; kserokopię rocznej deklaracji podatkowej za 2015 rok wraz z oświadczeniem że spółka nie składa miesięcznych deklaracji podatkowych. Wyjaśniła, że koszty działalności operacyjnej to koszty związane z podstawową działalnością firmy do których zalicza wszelkie podatki, opłaty administracyjne i skarbowe, wynagrodzenia pracownicze, koszty najmu i dzierżawy, ubezpieczenia majątkowe, koszty reprezentacyjne i reklamy. Przedłożyła przykładowe wezwania do zapłaty kierowane do kontrahentów opóźniających się w płatnościach. Wyjaśniła, iż przyczyna braku rachunku bankowego spółki wynika z obrotu gotówkowego albowiem zgodnie z obowiązującymi przepisami limit transakcji gotówkowych został określony na poziomie 15 tyś. euro jednorazowo. Wszelkie, jednorazowe transakcje kupna i sprzedaży regulowane są przez spółkę w systemie gotówkowym, zatem posiadanie rachunku bankowego wiązałoby się jedynie z koniecznością ponoszenia dodatkowych kosztów związanych z jego obsługą. Przedłożyła przykładowe faktury dokumentujące koszty zakupu towarów przez spółkę oraz kserokopie raportów kasowych z okresu sześciu miesięcy. Oświadczyła, że nie posiada spisu inwentarza albowiem nie posiada majątku. Zawarła oświadczenie z którego wynika, że ani Prezes zarządu spółki ani jej prokurent nie pobierają wynagrodzenia z tytułu pełnionych reprezentacyjnie funkcji. Mając na uwadze powyższe zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 §2 pkt. 2 ppsa prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie prawnej w razie wykazania, że nie posiada dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Treść tego przepisu wskazuje, że przy ocenie istnienia przesłanek prawa pomocy w sytuacji gdy ubiega się o nie osoba prawna badaniu podlega jej stan majątkowy i dochody, a przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych może nastąpić wtedy i w takiej części w jakiej środki znajdujące się w posiadaniu wnioskodawcy nie wystarczą na pokrycie kosztów sądowych. W realiach niniejszej sprawy w koszty postępowania na jego obecnym etapie wchodzi wpis od skargi. Jednocześnie okolicznością znaną orzekającemu z urzędu pozostaje, że strona skarżąca zainicjowała równocześnie trzy postępowania. W każdym z tych postępowań wpis od skargi został określony na kwotę 200 zł. Złożone przez stronę skarżącą oświadczenie po uzupełnieniu dodatkowymi wyjaśnieniami zasługuje na wiarę. Znakomita większość twierdzeń strony skarżącej znajduje potwierdzenie w przedstawionych kopiach dokumentów. Pozostałe są przekonywujące. Spółka w sposób logiczny potrafiła wytłumaczyć przyczyny braku rachunku bankowego. Jej wyjaśnienia o prowadzonym obrocie gotówkowym uprawdopodabniają zaś okazane raporty kasowe i treść wezwań o zapłatę kierowanych do niesolidnych kontrahentów w których mowa o obowiązku "zapłaty w siedzibie spółki". Z przedstawionego zeznania CIT-8 za rok podatkowy od 01-01-2015 do 31-12-2015 wynika, że spółka przy deklarowanym przychodzie 103466,91 zł i wykazanych kosztach jego uzyskania na poziomie 133986,18 zł odnotowała stratę w wysokości 30519,27 zł. Oczywiście strata jest wyliczana w sposób szczególny, wyznaczany regułami adekwatnymi dla celu do jakiego instytucja została powołana i nie znajduje prostego przełożenia na rzeczywistą sytuację podmiotu. Nie oznacza to jednak, że sytuacja finansowa spółki jest dobra. Z analizy okazanego bilansu wynika bowiem, że wskaźnik jej płynności ogólnej wynosi 0,62. Spółka niespecjalnie może więc liczyć na współpracę kredytową instytucji finansowych. Równocześnie nie można tracić z pola widzenia tej części oświadczeń prokurenta spółki, gdzie podnosi, że w przypadku obniżenia wartości opłaty sądowej do 9/10 części spółka będzie w stanie zadośćuczynić opłaceniu kosztów sądowych. Mając to wszystko na uwadze przychylono się więc w takim zakresie do wniosku strony skarżącej udzielając jej pomocy o którym to prawie traktują przepisy Oddziału 2 Rozdziału 3 Działu V ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodzić należy się bowiem ze stroną skarżącą, iż trudności finansowe nie powinny ograniczać stronie gwarantowanego w Konstytucji prawa do sądu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji działając na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §2 pkt. 2 i art. 245 §1, §3 i §4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.