III SA/Kr 1313/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. K. C. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane z udziałem adwokata w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Wojewody z dnia 21 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokat M. K. C. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w W kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane z udziałem adwokat w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Ustanowiony dla strony adwokat, którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa K. G. reprezentował stronę w postepowaniu I instancji przed tut. wojewódzkim sądem administracyjnym a następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 maja 2014 r. sygn. j.w. Rzeczony nie brał już jednak udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W jego miejsce Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła bowiem adw. M. K. C. (k. 140), która wzięła udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W protokole z rozprawy adnotowano tylko, że "Pełnomocnik (...) popiera skargę kasacyjną i wnosi o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu". W protokole brak jest wymaganego prawem oświadczenia adwokat, że opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części (vide: protokół rozprawy k. 142). Wyrokiem z dnia 5 lipca 2016 r. sygn. akt II OSK 2758/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy. Z uwagi na brak wymaganego prawem oświadczenia, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 13.09.2016 r. oddalił wniosek adwokat zawarty w protokole rozprawy przed NSA. Postanowienie mimo dwukrotnego awizowania nie zostało podjęte przez adwokat w terminie. W dniu 18.10.2016 r. wpłynął do tut. sądu kolejny wniosek adwokat M. C. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. We wniosku tym rzeczona adwokat (jak poprzednio do protokołu) domaga się przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane z je udziałem w rozprawie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym, oświadczając jednak tym razem, że opłaty nie zostały zapłacone ani w całości ani w części. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1801). Rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. (§23). Zamieszczony w tym rozporządzeniu przepis przejściowy przewiduje, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji (§22). Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w § 20 rozporządzenia MS z 28.09.2002 r. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku adwokat złożyła tym razem takie oświadczenie i w związku z tym zachodzą warunki aby przyznać jej należne wynagrodzenie. Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - w sytuacji jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - adwokatowi przysługuje opłata w wysokości 180 zł powołanego rozporządzenia, gdyż kwota ta odpowiada 75% stawki należnej za czynności adwokackie stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. c) w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozp. Min. Spr. z dnia 28 września 2002 r. Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Okoliczność, iż postanowienie Referendarza Sądowego z dnia 13.09.2016 r. nie zostało zaskarżone przez adwokat sprzeciwem wskutek czego zyskało cechę prawomocności, nie sprzeciwia się jego zmianie w trybie art. 165 ppsa. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, iż pod pojęciem użytego w art. 165 ppsa wyrażenia "okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące w okolicznościach faktycznych sprawy, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia (tak. J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wyd. 2 Lexis Nexis Warszawa 2006 s. 352). W takie zaś pojmowanie tego zwrotu normatywnego wpisuje się złożenie przez adwokat nowego wniosku wraz z wymaganym przez prawo oświadczeniem, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z tych przyczyn orzeczono zatem jak w sentencji.