III SA/Kr 1326/17

PostanowienieWSA w Krakowie2017-12-15

Skład orzekający: Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, której miesięczne dochody z emerytury wynoszą 1349 zł, a która ponosi stałe wydatki na leki, media i telefon, jest w stanie ponieść koszty postępowania sądowego i czy powinna zostać zwolniona od tych kosztów oraz otrzymać ustanowionego pełnomocnika z urzędu?
Ratio decidendi
Osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. W sytuacji, gdy skarżąca nie posiada majątku, a jej jedynym źródłem utrzymania jest niska emerytura, a ponoszone wydatki na podstawowe potrzeby życiowe i leczenie pochłaniają znaczną część dochodów, należy uznać ją za osobę niezamożną, której należy przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika.
Stan faktyczny
Skarżąca K. D. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Wnioskodawczyni podała, że jej miesięczne dochody z emerytury wynoszą 1349 zł, nie posiada nieruchomości ani wartościowych przedmiotów. Wskazała na stałe wydatki związane z opłatą za media, lekami i telefonem, a także na trudną sytuację lokalową i stan zdrowia. Skarga dotyczyła aktu Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobu Gminy.
Rozstrzygnięcie
I. Zwolniono skarżącą od kosztów sądowych. II. Ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. D. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. D. na akt Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobu Gminy postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała zakreśliła rubrykę 6. Określając swój majątek zadeklarowała brak nieruchomości i przedmiotów wartościowych. W rubryce przewidzianej dla wykazania oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych oraz w gotówce zaznaczyła, że są to tylko wpływy z emerytury ZUS w kwocie 1349 zł miesięcznie. Uzasadniając swoje starania opisała swoją trudną sytuację lokalową. Powiada, że z uwagi na stan zdrowia pozostaje w ciągłym leczeniu kardiologicznym. Boryka się także z innymi. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki wskazała, że kwotą 60 zł dokłada się właścicielce mieszkania do mediów, 350 zł przeznacza na leki, 40 zł na telefon. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła wymagane oświadczenie wraz z kopiami odpowiednich dokumentów źródłowych, które potwierdzają część ze złożonych przez niego oświadczeń. W konsekwencji jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżąca należy do osób niezamożnych. Nie posiada żadnego majątku a podstawą jej utrzymania jest stosunkowo niewielka emerytura. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje wystarczają co najwyżej na opędzenie jej podstawowych potrzeb życiowych. Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącej wnioskowanej pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło