III SA/Kr 1326/17
PostanowienieWSA w Krakowie2017-12-15
Skład orzekający: Grzegorz Karcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, której miesięczne dochody z emerytury wynoszą 1349 zł, a która ponosi stałe wydatki na leki, media i telefon, jest w stanie ponieść koszty postępowania sądowego i czy powinna zostać zwolniona od tych kosztów oraz otrzymać ustanowionego pełnomocnika z urzędu?Ratio decidendi
Osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. W sytuacji, gdy skarżąca nie posiada majątku, a jej jedynym źródłem utrzymania jest niska emerytura, a ponoszone wydatki na podstawowe potrzeby życiowe i leczenie pochłaniają znaczną część dochodów, należy uznać ją za osobę niezamożną, której należy przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika.Stan faktyczny
Skarżąca K. D. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Wnioskodawczyni podała, że jej miesięczne dochody z emerytury wynoszą 1349 zł, nie posiada nieruchomości ani wartościowych przedmiotów. Wskazała na stałe wydatki związane z opłatą za media, lekami i telefonem, a także na trudną sytuację lokalową i stan zdrowia. Skarga dotyczyła aktu Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobu Gminy.Rozstrzygnięcie
I. Zwolniono skarżącą od kosztów sądowych. II. Ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.Pełny tekst orzeczenia
Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. D. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. D. na akt Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobu Gminy postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała zakreśliła rubrykę 6.
Określając swój majątek zadeklarowała brak nieruchomości i przedmiotów wartościowych. W rubryce przewidzianej dla wykazania oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych oraz w gotówce zaznaczyła, że są to tylko wpływy z emerytury ZUS w kwocie 1349 zł miesięcznie.
Uzasadniając swoje starania opisała swoją trudną sytuację lokalową. Powiada, że z uwagi na stan zdrowia pozostaje w ciągłym leczeniu kardiologicznym. Boryka się także z innymi. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki wskazała, że kwotą 60 zł dokłada się właścicielce mieszkania do mediów, 350 zł przeznacza na leki, 40 zł na telefon.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła wymagane oświadczenie wraz z kopiami odpowiednich dokumentów źródłowych, które potwierdzają część ze złożonych przez niego oświadczeń. W konsekwencji jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżąca należy do osób niezamożnych. Nie posiada żadnego majątku a podstawą jej utrzymania jest stosunkowo niewielka emerytura. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje wystarczają co najwyżej na opędzenie jej podstawowych potrzeb życiowych.
Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącej wnioskowanej pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło