III SA/Kr 1336/16

Kraków, dnia 17 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 17 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kategorii B postanawia: odrzucić skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 29 stycznia 2016 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2015 r. nr [...] o zatrzymaniu M. S. prawa jazdy kategorii B na okres do czasu stwierdzenia ustania przyczyn zatrzymania. Odpis niniejszej decyzji został doręczony M. S. w trybie doręczenia zastępczego w dniu 25 lutego 2016 r. Pismem z dnia 17 sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego) M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 - dalej powoływana jako P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Aby ustalić, czy skarga została wniesiona w terminie, należy w pierwszej kolejności zbadać czy (i kiedy) zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej. Przy czym, mając na uwadze, że w niniejszej sprawie strona skarżąca nie odebrała decyzji, a doręczenie nastąpiło w trybie zastępczym, należy na wstępie wyjaśnić, iż ustawodawca w przypadku niemożności doręczenia pisma nadawcy ustanowił tzw. fikcję doręczenia. W myśl art. 44 K.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 K.p.a.: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 stycznia 2016 r. została wysłana M. S. na adres wskazywany w jego pismach i doręczona w dniu 25 lutego 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Skoro po raz pierwszy przesyłka była awizowana w dniu 11 lutego 2016 r., to należy uznać, że decyzja została doręczona skarżącemu zastępczo właśnie dniu 25 lutego 2016 r. Wobec powyższego, termin na wniesienie skargi do sądu kończył swój bieg w dniu 29 marca 2016 r. Skarżący został w decyzji prawidłowo pouczony o terminie i trybie wniesienia skargi. Jednakże skarga do WSA w Krakowie została wniesiona dopiero w dniu 17 sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności procesowej. W tym miejscu odnieść się należy do jeszcze jednej kwestii mianowicie wskazać wypada, że organ słusznie postąpił wysyłając zaskarżoną decyzję na adres ul. R, gdyż ten adres był wyraźnie wskazywany w pismach skarżącego. Również w piśmie z dnia 10 kwietnia 2016 r. M. S. podał, że wszelką korespondencję należy kierować na powyższy adres. Dopiero w kolejnym piśmie z dnia 19 maja 2016 r. skarżący zwrócił się o przesłanie decyzji na adres zakładu karnego, w którym przebywał. Organ spełnił jego prośbę i przesłał mu kserokopię decyzji, co nie zmienia faktu, że jej skuteczne doręczenie nastąpiło już w dniu 25 lutego 2016 r. i właśnie tego dnia zaczął biec termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Powyższe oznacza, że skarga została złożona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Należy także zaznaczyć, że strona skarżąca nie składała wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Reasumując, zgodnie z powołanym na wstępie przepisem art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga wniesiona po terminie do jej wniesienia nie może być przedmiotem rozpoznania Sądu i podlega odrzuceniu. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.