III SA/Kr 1337/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 24 grudnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w O na czynność Starosty O z dnia 10 lipca 2012r. znak: [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosków o rejestrację samochodów postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych). W dniu 23 maja 2012r. A S.A. w O złożył w Starostwie Powiatowym w O wnioski o rejestrację samochodu marki Kamaz [...] o nr rej. [...] oraz samochodu marki Hydros [...] o nr rej. [...]. Pismem z dnia 28 maja 2012r. Naczelnik Wydziału Komunikacji i Transportu wezwał, na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, A S.A. w O do przedłożenia w terminie siedmiu dni postanowienia sądu rodzinnego i opiekuńczego zezwalającego na sprzedaż samochodów. Równocześnie organ zastrzegł, iż nieusunięcie powyższego braku spowoduje pozostawienie wniosków o rejestrację samochodów bez rozpoznania. W piśmie z dnia 30 maja 2012r. A S.A. w O podało, iż nie dysponuje postanowieniem sądu rodzinnego i opiekuńczego. Pismem z dnia 10 lipca 2012r. znak: [...] Starosta O zawiadomił A S.A. w O o pozostawieniu bez rozpoznania wniosków z dnia 23 maja 2012r. o rejestrację wymienionych w nich samochodów. Jako podstawę prawną organ wskazał art. 9, art. 64 § 2 w związku z art. 63 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pismem z dnia 6 września 2012r. A S.A. w O wniosła skargę na powyższą czynność Starosty O. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Przystępując do rozpatrzenia skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada czy sprawa podlega jego kognicji. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi Spółki A jest czynność Starosty O z dnia 10 lipca 2012r. informująca stronę skarżącą o pozostawieniu bez rozpoznania jej wniosków o rejestrację samochodów. Zgodnie z art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Wyjaśnić należy, że pozostawienie podania (wniosku) bez rozpatrzenia nie następuje ani w drodze decyzji, ani też w drodze postanowienia. Jest to czynność materialno-techniczna, która nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2008r., sygn. akt II GSK 485/07, wyrok niepublikowany oraz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2000r., sygn. akt III ZP 11/00, OSNAPiUS 2000, nr 19, poz. 702; OSP 2001, z. 1, poz. 12). Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż skarga A S.A. w O jako wniesiona na akt niepodlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu. Nie odbiera to jednak, zdaniem Sądu, stronie skarżącej prawa do złożenia skargi na bezczynność Starosty O w sprawie zainicjowanej jej wnioskami z dnia 23 maja 2012r. Sąd podziela bowiem prezentowane w orzecznictwie stanowisko, że zasadność podjęcia czynności na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, a tym samym niezałatwienia merytorycznie pisma strony, podlega kontroli sądu w postępowaniu ze skargi na bezczynność (por. wyrok WSA w Kielcach z 15 lipca 2010r., I SAB/Ke 2/10, wyrok WSA w Gdańsku z 10 grudnia 2009 r., III SAB/Gd 42/09 – dostępne w bazie orzeczeń NSA, czy postanowienie NSA z 8 kwietnia 2008r., I GSK 485/07, System Informacji Prawnej Lex Omega nr 469747). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej, albowiem przedmiotem zaskarżenia była czynność nie podlegająca kognicji sądu administracyjnego (pkt 1 sentencji wyroku). O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji wyroku).