III SA/Kr 1337/16

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący we wniesionej skardze sformułował m.in. wniosek o przyznanie adwokata z urzędu i "umorzenie kosztów" argumentując, że nie posiada żadnych dochodów i pieniędzy. Wezwany, przedstawił w zakreślonym terminie na obowiązującym, urzędowym formularzu "PPF" wypełniony i podpisany wniosek o przyznanie prawa pomocy w którym ograniczył pierwotny zakres swoich żądań do prośby o ustanowienie adwokata. Opisując swoją sytuacją wpisał w rubryce 6 trójką swoich dzieci. Zadeklarował brak nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych i dochodów. Uzasadniając swoje starania odniósł się do okoliczności nurtującej go sprawy. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podał, że obciążają go alimenty miesięczne i zaległości alimentacyjne w kwocie "500.000 PLN" od 2008 do 2015 roku. Ze wzmianki poczynionej w rubryce 2.2. wynika, iż wnioskodawca przebywa w Zakładzie Karnym. Na adres tego zakładu karnego kierowane są pisma sądowe. Z tego zakładu karnego pochodzi korespondencja od skarżącego. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 246 §1 pkt. 2 ppsa sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące m.in. ustanowienie adwokata (art. 245 §3 in fine ppsa) gdy strona wykaże, że nie jest wstanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa). Wnioskodawca złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to należy uznać za wystarczające do oceny jego aktualnych możliwości płatniczych. Przy braku majątku i bieżących dochodów, konieczność wygospodarowania potrzebnych sum na opłacenie pełnomocnika z wyboru stanowi problem dla osoby osadzonej. Skoro zaś nie budzi wątpliwości, że aktualnie wnioskodawca nie jest w stanie ponieść tych kosztów, to należało przychylić się do jego wniosku. Rozstrzygnięcie takie uwzględnia status skarżącego zabezpieczając gwarantowane mu konstytucją prawo do sądu. Mając na uwadze powyższe orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.