III SA/Kr 1338/12

PostanowienieWSA w Krakowie2012-12-20

Skład orzekający: Agnieszka Góra

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy obywatelka Armenii, posiadająca niskie dochody i nieznajomość polskiego prawa, ma prawo do ustanowienia adwokata z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym?
Ratio decidendi
Wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasługuje na uwzględnienie, jeśli strona wykaże trudną sytuację materialną i bytową, która uniemożliwia jej poniesienie kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. W przypadku skarżącej, obywatelki Armenii, osiągającej miesięczny dochód w wysokości 950 zł, nieposiadającej majątku ani oszczędności, przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata jest uzasadnione.
Stan faktyczny
Skarżąca S. V., obywatelka Armenii, złożyła wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie skargi na uchwałę Rady Miasta dotyczącą zasad wynajmowania lokali. Wskazała na niskie dochody (950 zł miesięcznie) i nieznajomość polskiego prawa jako podstawy wniosku. Skarżąca nie posiada majątku ani oszczędności, a jedynie ponosi koszty mediów w wysokości 200 zł.
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012r na posiedzeniu niejawnym wniosku S. V. o ustanowienie adwokata w sprawie skargi na uchwałę Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...] w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy p o s t a n a w i a ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. W dniu 25 października 2012r. skarżąca S. V. złożyła wniosek o ustanowienie adwokata w sprawie jej skargi na uchwałę Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. wydaną w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład zasobu Gminy. Skarżąca domaga się ustanowienia adwokata z uwagi na niskie dochody oraz nieznajomość polskiego prawa. Wskazuje, iż nie posiada własnego mieszkania, mieszka na zasadach bezpłatnego użyczenia natomiast ponosi koszty mediów w wysokości 200 zł. Zdaniem orzekającego, wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, iż skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Źródłem jej utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości – jak wynika z formularza wniosku – 1400 zł, natomiast jak wynika z oświadczenia pracodawczyni z dnia 19.11.2012r. – 950 zł. Skarżąca jest obywatelką Armenii. Z oświadczenia skarżącej, znajdującego się w aktach sprawy wynika, iż nie posiada ona na własność żadnych nieruchomości lokalowych, zamieszkuje na zasadach bezpłatnego, grzecznościowego użyczenia mieszkania, natomiast ponosi koszty mediów w kwocie 200 zł. Skarżąca nie wykazuje faktu posiadania cennych ruchomości ani oszczędności. Nie ma też samochodu ani rachunków bankowych. Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów czy ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Zgodnie z art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane osobie, która wykaże, iż nie ma jakichkolwiek dochodów do pokrycia kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Kluczową zaś rolę dla oceny możliwości płatniczych skarżącego ma fakt, iż zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach – z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej strony jej możliwości finansowych. Tym bardziej, iż zgodnie z treścią art. 246 par. 1 pkt 2 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – regulacja w nim zawarta stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w treści art. 199, na mocy której strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przytoczone we wniosku okoliczności winny zatem uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym przepisie. Przez uszczerbek utrzymania zaś koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w powołanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Zdaniem orzekającego, w przedmiotowej sprawie okoliczności takie zostały wykazane w stopniu uzasadniającym przyznanie skarżącej adwokata z urzędu. Regulacje cyt. ustawy w zakresie przyznania prawa pomocy nie uzależniają przyznania tej pomocy od charakteru i problematyki sprawy oraz potrzeby czy sensowności udziału w niej kwalifikowanego zastępcy procesowego. Nie ma też znaczenia ew. argument strony o braku znajomości prawa. Orzekający rozpatrując wniosek bierze pod uwagę jedynie sytuację materialno – bytową ubiegającego się o pomoc w takiej formie. Tym czasem – jak ustalono, skarżąca – obywatelka Armenii - osiąga miesięczny stały dochód w wysokości 950 zł ( stosownie do oświadczenia jej pracodawczyni )z tytułu pracy jako pomoc domowa. Nie posiada oszczędności ani własnego majątku tak nieruchomego jak i ruchomego, nie ma samochodu. Należy podkreślić, iż celem instytucji prawa pomocy jest umożliwienie skorzystania z drogi sądowej osobom o znikomych dochodach, znajdujących się na skraju ubóstwa, wobec których konieczność poniesienia kosztów sądowych czy kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika mogłaby spowodować uszczerbek w koniecznym utrzymaniu. Skarżąca do takich osób należy. Dlatego przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata należy uznać za adekwatne do aktualnej sytuacji majątkowej strony. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1, art. 258 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło