III SA/Kr 1340/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Wojewody z dnia 11 września 2013 r. nr [....] w przedmiocie wymeldowania postanawia: I. zwolnić skarżąca od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z kimkolwiek. Określając swój majątek uwidoczniła, że w nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Swoje miesięczne dochody oszacowała na kwotę 1190,53 zł renty rodzinnej. Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że dysponuje bardzo skromnym dochodem w wysokości 1190,53 zł. Obecnie nie ma mieszkania i postrzega siebie jaką osobę bezdomną, która korzysta z uprzejmości znajomych udzielających jej schronienia w zamian za pomoc w prowadzeniu gospodarstwa domowego. Powiada, że w związku z trudną sytuacją mieszkaniowa i zdrowotną zmuszona była w maju br. skorzystać ponownie z pożyczki w firmie [....]. Nie posiada żadnych oszczędności a mizerne środki w całości pochłanianie są przez bieżące wydatki, wśród których podstawową pozycję stanowi dojazd do miejsc czasowego schronienia oraz zakup żywności i zabiegi. Powiada, że egzystuje na pograniczu nędzy. Wskazując na to wywodzi, ze miesięczne koszty poniesione w związku z leczeniem depresji wynoszą 100 zł ,spłata pożyczki w [....] 700 zł, zakup okazjonalny 56 zł. Ponieważ resztę dostępnych środków pieniężnych w wysokości 334,53 zł przeznaczyła na zakup żywności, środki czystości, i dojazdy MPK więc nie miała możliwości wykupienia recepty u kardiologa. W załączeniu przedstawiła rachunek za zabiegi w październiku 2013 r. na 100 zł, rachunek za tusz do drukarki na 56 zł, pokwitowanie wpłaty do [....] na 700 zł obejmujący bieżącą i zaległą ratę, ostatni odcinek ZUS. Ponadto dołączyła nie zrealizowaną receptę oraz dowody wpłat za zabiegi związane z depresją od czerwca do września 2013 r., opis badania RTG. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze złożonego przez skarżącą oświadczenia (art. 252 ppsa) popartego okazanymi kopiami dokumentów źródłowych wynika, że skarżącą jest osobą biedną w potocznym tego słowa znaczeniu. Tak bowiem należy postrzegać osobę utrzymującą się z niewielkiej renty rodzinnej, bez majątku, zmuszoną korzystać z uprzejmości znajomych udzielających jej schronienia, z problemami zdrowotnymi. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług - po opłaceniu wykazanych wydatków - środki jakie skarżącą ma do dyspozycji z tytułu renty rodzinnej wystarczają z trudem na skromną egzystencję. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania środków na koszty sądowe i opłacenie pełnomocnika z wyboru jest problematyczne i uzasadnia zaś twierdzenie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść tych kosztów. Jednocześnie, nie zachodzi obawa nadużycia przez stronę publicznego prawa podmiotowego do pomocy profesjonalnego pełnomocnika procesowego opłacanego prze Skarb Państwa już na etapie postępowania przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Nie można bowiem tracić z pola widzenia zasygnalizowanego przez skarżącą stanu zdrowia która to okoliczności w sposób oczywisty ogranicza jej aktywność. Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc skarżącej zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.