III SA/Kr 1340/16

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. D. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy częściowego umorzenia zadłużenia wraz z odsetkami wynikającego z wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w sporządzonym na obowiązującym, urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata. Opisując swoją sytuacją zakreślił rubrykę 6. Zadeklarował brak nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych. Swoje dochody oszacował na 690 zł miesięcznie wyjaśniając, że z umowy o pracę ma 540 zł a z zasiłku MOPS 150 zl. Uzasadniając swoje starania podniósł, że jest osobą niepełnosprawną. Powiada, że ma orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, Twierdzi, że pozostaje w ciągłym leczeniu. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podał, że obciążają go zobowiązania alimentacyjne na dzieci zaległe i bieżące na dwoje dzieci (750 zł). Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 246 §1 pkt. 2 ppsa sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące m.in. ustanowienie adwokata (art. 245 §3 in fine ppsa) gdy strona wykaże, że nie jest wstanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa). Wnioskodawca złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to należy uznać za wystarczające do oceny jego aktualnych możliwości płatniczych. Te nie rysują się dobrze. Skarżący nie posiada żadnego majątku. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki które skarżący ma do dyspozycji wystarczają na skromną egzystencję. Skoro zaś aktualnie wnioskodawca nie jest w stanie opłacić pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania, to należało przychylić się do jego wniosku. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.