III SA/Kr 1346/15

Kraków, dnia 3 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. N. na decyzję Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Nauki z dnia 8 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych na realizację projektu badawczego postanawia: umorzyć postępowanie W. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Nauki z dnia 8 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych na realizację projektu badawczego. Pismem z dnia 20 stycznia 2016 r. W. N. złożył oświadczenie o cofnięciu niniejszej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 wskazanej ustawy skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159). Skarżący cofnął wniesioną do WSA w Krakowie skargę na decyzję Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Nauki z dnia 8 lipca 2015 r. Po analizie akt sprawy Sąd orzekający w niniejszym składzie stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Tym samym związany cofnięciem skargi, postępowanie sądowe postanowił umorzyć. Sąd stwierdził, że w sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo, iż cofnięcie skargi służyć ma obejściu prawa. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.