III SA/Kr 1354/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 października 2021 r. sprawy ze skargi A. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia postanawia: odrzucić skargę. A. F., zwany dalej skarżącym, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia. Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 37 § 6 pkt 1 w zw. z art. 1 pkt 1 i art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.). W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Zgodnie z art. art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej w skrócie - P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest skontrolowanie działalności administracji publicznej. Poddanie kontroli sądu administracyjnego wykonywania administracji publicznej nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej objęta została taką kontrolą. Taka kontrola obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach wymienionych w art. 3 § 2, 2a i 3 P.p.s.a. W związku z tym ustalenie, że przedmiotem skargi jest akt lub czynność, które nie zostały wymienione w przywołanych przepisach, jest negatywną przesłanką procesową, stanowiącą bezwzględną podstawę odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest wydane na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., zwanej dalej w skrócie – k.p.a.), postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w którym stwierdzono, że organ pierwszej instancji nie dopuścił się bezczynności w sprawie. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Przepis art. 37 § 6 k.p.a. przewiduje wydanie w toku postępowania administracyjnego postanowienia w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Jest to postanowienie zaliczane do grupy aktów administracyjnych, wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących poszczególnych, incydentalnych kwestii wynikających w toku tego postępowania, a nie aktów rozstrzygających o istocie sprawy. Postanowienie to nie kończy także postępowania w sprawie. Unormowanie to służy natomiast zwalczaniu bezczynności lub przewlekłości w załatwianiu sprawy przez organ niższego stopnia. Powołany wyżej przepis nie zawiera normy, która uprawniałaby adresata postanowienia wydanego na jego podstawie, do wniesienia zażalenia. Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Złożenie ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest jedynie warunkiem formalnym wniesienia przez osobę zainteresowaną skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ I instancji, a zatem nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie. Mając na uwadze treść art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie, nie mieści się w kategorii aktów podlegających kontroli sądu administracyjnego, zatem skarga wniesiona na tego rodzaju akt jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.