III SA/Kr 1357/11

Kraków, dnia 24 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1357/11, w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokat A. M. Kancelaria Adwokacka [...] s.c. w K ul. [...] kwotę 120,00 (słownie: sto dwadzieścia) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania. W skardze kasacyjnej z dnia 8 stycznia 2013 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1357/11, ustanowiona z urzędu adwokat A. M. zawarła wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu M. B. z urzędu. Udział na rozprawie wzięła natomiast adwokat K. M. (przez substytuta), która została wyznaczona pełnomocnikiem skarżącego przez Okręgową Radę Adwokacką w W pismem z dnia 17 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyznał adw. K. M. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanowieniem z dnia 25 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1357/11. Rozpatrując z kolei wniosek adw. A. M., referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie postanowieniem z dnia 12 września 2014 r. oddalił wniosek, wskazując, że pełnomocnik nie złożyła oświadczenia, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały zapłacone w całości ani w części. Oświadczenia to wymagane jest przez § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Od powyższego postanowienia adw. A. M. złożyła w terminie sprzeciw z dnia 29 września 2014 r., podnosząc, że w jej przekonaniu sformułowanie "nieopłacona pomoc prawna", zawarte w treści skargi kasacyjnej, zawiera w sobie również oświadczenie, że koszty tej pomocy nie zostały uiszczone ani w części, ani w całości. Jednocześnie podała, że wobec nieuiszczenia w całości, ani w części kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej M. B, wniosek o ich przyznanie z dnia 8 stycznia 2013 r. jest uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 260 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym, na skutek prawidłowo wniesionego przez adwokat A. M. sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 12 września 2014 r., postanowienie to utraciło moc, a sprawa podlega ponownemu rozpoznaniu przez Sąd. Stosownie do art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatom ustanowionym pełnomocnikami stron z urzędu zostały określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Zgodnie z przepisem § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei, w myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c), stawka minimalna w sprawie innej niż wymienione w lit. a) i b) wynosi 240 zł. Powyższe oznacza, że w sytuacji takiej jak w niniejszej sprawie, tj. gdy pełnomocnik reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji oraz sporządził skargę kasacyjną, jednakże nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, należne mu wynagrodzenie wynosi 50% stawki minimalnej przewidzianej za zastępstwo procesowe w pierwszej instancji. Odnosząc się zaś do kwestii oświadczenia, o którym mowa w § 20 powołanego rozporządzenia, stwierdzić należało, że z okoliczności sprawy jednoznacznie wynika, iż koszty pomocy prawnej udzielonej przez adw. A. M. z urzędu nie zostały opłacone, a potwierdza to oświadczenie, złożone przez pełnomocnika w piśmie z dnia 29 września 2014 r. W tym stanie rzeczy należało przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokat A. M. kwotę 120 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t. jedn. Dz. U. 2013 r., poz. 461), czyli 50% z kwoty 120 zł. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.