III SA/Kr 136/12

PostanowienieWSA w Krakowie2012-03-02

Skład orzekający: Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący spełniają przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym?
Ratio decidendi
Skarżący zostali zwolnieni od kosztów sądowych i ustanowiono dla nich adwokata z urzędu, ponieważ ich sytuacja materialna, obejmująca niskie dochody, posiadanie domu mieszkalnego i niewielkiej nieruchomości rolnej, a także konieczność ponoszenia wydatków na leczenie, uzasadniała przyznanie prawa pomocy w pełnym zakresie. Sąd uznał, że dochody skarżących są niższe od przeciętnych, a posiadany majątek nie pozwala na pokrycie kosztów postępowania bez naruszenia podstaw ich egzystencji.
Stan faktyczny
K. R. i J. R. złożyli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Skarżący oświadczyli, że ich miesięczne dochody wynoszą 1078 zł (renta i zasiłek MOPS), posiadają dom mieszkalny, budynek gospodarczy i nieruchomość rolną, a także ponoszą miesięczne wydatki na leki w kwocie ok. 200 zł. Wskazali, że nie stać ich na opłacenie wpisu sądowego ani adwokata.
Rozstrzygnięcie
I. Zwolniono skarżących od kosztów sądowych. II. Ustanowiono dla skarżących adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 02 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. i J. R. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. R. i J. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 5 grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu do modernizacji ewidencji gruntów postanawia: I. zwolnić skarżących od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżących adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagali się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczyli, że nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podali, że pozostają ze sobą we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając swój majątek uwidocznili, że w jego skład wchodzi dom mieszkalny o powierzchni 130 m2, budynek gospodarczy o powierzchni 80 m2, i nieruchomość rolna o powierzchni 0,6438 ha . Nie posiadają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacowali łącznie na kwotę 1078 zł wyjaśniając, że składa się na to 634 zł renty K. R. i 444 zł zasiłku z MOPS J. R. Uzasadniając swoje starania podnieśli, że nie stać ich na opłacenie 200 zł wpisu sądowego oraz opłacenie adwokata z wyboru. Wskazali, że J. R. musi przeznaczać na lekarstwa co miesiąc kwotę ok. 200 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika (art. 245 §2 ppsa) o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania a nadto złoży zapewnienie iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.. Odnosząc te uwagi do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżący złożyli oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa wskazując na swój stan rodzinny, posiadany majątek, aktualną wysokość oraz źródło dochodów. Oświadczenie to obrazuje, że sytuacja skarżących nie należy do najłatwiejszych. Tak bowiem należy postrzegać osoby z dochodem niższym od przeciętnych wynagrodzeń w gospodarce, zmuszone ubiegać się o wsparcie z ośrodków pomocy społecznej, borykające się z problemami zdrowotnymi. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponują skarżący wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. Okoliczność, że do skarżących należy wykazany dom gdzie zamieszkują i niewielka nieruchomość rolna nie zmienia tego spojrzenia. Chociaż bowiem nieruchomość ta posiada określoną wartość sprzedażną lub podkładową to jednak trudno byłoby wymagać sprzedaży ich celem pozyskania środków na koszty postępowania albowiem rozporządzenia tego rodzaju godziłyby w podstawy egzystencji tych osób. Kwestia ich obciążenia jest zaś iluzoryczna. Przy wykazanych źródłach oraz wysokości bieżących dochodów skarżący nie posiadają bowiem wymaganej przez banki zdolności do bieżącego regulowania zobowiązań. Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc skarżącym zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło