III SA/Kr 1363/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 29 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Tarnowie od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 1 września 2025 r. nr SKO.NP/4115/62/2025 w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie ze środków PFRON postanawia odrzucić sprzeciw. Pismem z dnia 11 września 2025 r. Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Tarnowie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 1 września 2025 r. nr SKO.NP/4115/62/2025 w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie ze środków PFRON. W odpowiedzi na sprzeciw organ wniósł jego odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Stosownie natomiast do art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeśli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi (a zatem również sprzeciwu) jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Natomiast zgodnie z art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia sprzeciwu jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (sprzeciwu). W niniejszej sprawie sprzeciw został wniesiony przez Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Tarnowie, który jako organ I instancji wydał informację z dnia 27 maja 2025 r. o negatywnym rozpatrzeniu wniosku o dofinasowanie ze środków PFRON. SKO jako organ odwoławczy, orzekł o uchyleniu ww. decyzji w całości i przekazaniu sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania, wydając tym samym decyzję na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. W orzecznictwie ugruntowany został pogląd, zgodnie z którym, organ jednostki samorządu terytorialnego, któremu powierzono orzekanie w indywidualnej sprawie, w formie decyzji administracyjnej, nie ma możliwości dochodzenia interesu prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przyjęcie takiego założenia podważałoby zaufanie do organów władzy publicznej. Organ, który orzekł w I instancji nie jest zatem podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji organu odwoławczego (por. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. sygn. OPS 1/03, uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2016 r., I OPS 2/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Skoro Dyrektor PCPR, występował w postępowaniu administracyjnym jako organ I instancji to nie ma interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. Nie jest bowiem możliwe, aby w tej samej sprawie występował on zarówno jako organ wydający decyzję, jak i jako podmiot kwestionujący rozstrzygnięcie organu odwoławczego. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia, odrzucając sprzeciw jako niedopuszczalny.