III SA/Kr 137/14

WyrokWSA w Krakowie2014-05-22

Skład orzekający: Wojciech Jakimowicz, Krystyna Kutzner, Dorota Dąbek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na pismo stwierdzające wadliwość czynności geodety i dokumentów w postępowaniu rozgraniczeniowym, które nie przybrało formy postanowienia lub decyzji, jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zgodnie z art. 33 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, ocena prawidłowości wykonania czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości przez geodetę oraz zgodności sporządzonych dokumentów z przepisami, poprzedzająca wydanie decyzji o rozgraniczeniu, nie wymaga formy odrębnego aktu administracyjnego. Ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia na takie pismo stwierdzające wadliwość czynności geodety. W związku z tym, postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o niedopuszczalności zażalenia jest zgodne z prawem.
Stan faktyczny
Skarżący T. R. złożył zażalenie na pismo Burmistrza Miasta stwierdzające wadliwość czynności geodety i dokumentów w postępowaniu rozgraniczeniowym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem stwierdziło niedopuszczalność tego zażalenia, wskazując, że pismo Burmistrza nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu. Skarżący w skardze do WSA podtrzymał swoje stanowisko, że pismo Burmistrza stanowi rozstrzygnięcie zamykające mu drogę postępowania. WSA oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie NSA Krystyna Kutzner (spr.) WSA Dorota Dąbek Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2014 r. sprawy ze skargi T. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia skargę oddala. Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie: - art. 134 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 2013.267); - art. 33 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne o kartograficzne (Dz. U.2010.1287) – postanowieniem z dnia 20 listopada 2013 r. nr [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia skarżącego T. R. na pismo Burmistrza Miasta z dnia [...] 2013r., znak: [...] stwierdzające wadliwości czynności oraz wadliwości dokumentów sporządzonych przez skarżącego z ustalenia przebiegu granic nieruchomości w postępowaniu rozgraniczeniowym wszczętym na wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej dot. dz. ew. nr [...], [...], [...] w obr. [...] w Z. Dokumentacja geodezyjna została skarżącemu zwrócona do poprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że wobec niedopuszczalności zażalenia , nie może ustosunkować się do wniosków i zarzutów zgłoszonych przez skarżącego w ww. zażaleniu. Ponadto organ wyjaśnił , że niedopuszczalność wniesienia zażalenia wynika z regulacji ustawowej . Podstawę materialno-prawną do dokonania oceny będącej przedmiotem mniejszego zażalenia stanowi przepis art. 33 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zgodnie z art. 33 ust. 1 tej ustawy, wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron. Stosownie do treści ust. 2 pkt 1 ww. przepisu wydanie decyzji poprzedza dokonanie przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta) oceny prawidłowości wykonania czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości przez upoważnionego geodetę oraz zgodności sporządzonych dokumentów z przepisami; w wypadku stwierdzenia wadliwego wykonania czynności upoważnionemu geodecie zwraca się dokumentacje do poprawy i uzupełnienia . Obowiązujące przepisy prawa nie wymagają, aby powyższa ocena była dokonana na piśmie , a tym bardziej w formie postanowienia , czy decyzji i żaden taki akt nie został wydany w niniejszej sprawie. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 września 2008r., syg. akt II SA/GL 209/8, publ. LEX nr 526472, wniesienie zażalenie na postanowienie, w stosunku do którego przepisy nie przewidują takiej możliwości, nakłada na organ odwoławczy obowiązek stwierdzenia, w formie postanowienia, jego niedopuszczalności, nie zezwalając na przystąpienie do merytorycznej oceny zaskarżonego postanowienia. Na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący opisał przebieg postępowania rozgraniczeniowego prowadzonego na wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej i sporządzonej na jego potrzeby dokumentacji . Negatywna ocena tej dokumentacji zawarta w piśmie Burmistrza Miasta, zdaniem skarżącego, ma charakter rozstrzygnięcia , ponieważ zamyka mu dalszą drogę postępowania. Brak opinii uniemożliwia przyjęcie tej dokumentacji do zasobu geodezyjnego i kartograficznego (zaklauzulowanie opracowania geodezyjnego). Skarżący zarzucił , że kompletny operat rozgraniczeniowy został mu niezasadnie zwrócony . W odpowiedzi na skargę samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje stanowisko , że na pismo Burmistrza Miasta z dnia [...] 2013r. znak [...] zażalenie nie przysługuje . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonego postanowienia z przepisami prawa procesowego , nie zaś według kryterium słuszności , czy celowości. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 listopada 2013 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia skarżącego na pismo Burmistrza Miasta z dnia [...] 2013r., znak: [...]. Pismo to stwierdzało wadliwość wykonania przez skarżącego czynności i niezgodność sporządzonych dokumentów z przepisami prawa ; dokumentacja została zwrócona do poprawy. Postępowanie organu w tym zakresie określał wyżej przytoczony art. 33 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne , z którego treści nie wynika , aby ocena dokonanych przez geodetę czynności ustalenia przebiegu granic miała przybrać formę odrębnego aktu administracyjnego. W tym zakresie Sąd podzielił stanowisko organu orzekającego. Z przepisu tego wynika jedynie szczególna forma rozpatrzenia materiału dowodowego , którego elementem jest ocena przeprowadzona w zakresie przewidzianym tym przepisem. Przedłożona przez geodetę dokumentacja geodezyjna stanowi materiał dowodowy przygotowany w postępowaniu rozgraniczeniowym przez upoważnionego geodetę i ocena jego prawidłowości poprzedza wydanie decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości. Skarżący złożył zażalenie na przedmiotowe pismo , uznając iż pismo to stanowi rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu. Tymczasem zgodnie z art.141 Kodeksu postepowania administracyjnego, na wydane w toku postepowania postanowienia służy zażalenie , gdy kodeks tak stanowi. Gdyby nawet przyjąć , choć jest to niedopuszczalne, że ocena wydana w trybie art. 33 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne , powinna mieć formę postanowienia , to i tak zażalenie byłoby dopuszczalne , gdyby ustawodawca wprost w przepisach przewidział taką możliwość. Reasumując należy stwierdzić, że ustawodawca nie przewidział w obowiązujących przepisach odrębną formę aktu administracyjnego dla oceny dokonanych przez geodetę czynności ustalenia przebiegu granic, ani dopuszczalności zażalenia na ocenę stwierdzającą wadliwość wykonanych czynności przez upoważnionego geodetę. W związku z powyższym należy stwierdzić , że zaskarżone w niniejszym postępowaniu postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stwierdzające niedopuszczalność złożonego przez skarżącego zażalenia jest zgodne z prawem. W rozpatrywanej sprawie argumentacja skargi dotycząca przebiegu postępowania rozgraniczeniowego , podejmowanych czynności przez skarżącego i sporządzonych dokumentów , a także stanowisko organu w tym postępowaniu – nie mogła odnieść zamierzonego skutku, bowiem wykraczała poza przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego , którego granice określa zaskarżone postanowienie tj. stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia. W tym postępowaniu niedopuszczalna była merytoryczna ocena zarzutów związanych z postępowaniem rozgraniczeniowym. W tym stanie rzeczy , Sąd działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012.270.) , orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło