III SA/Kr 1370/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 października 2025 r. sprawy ze sprzeciwu Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 10 września 2025 roku sygn. akt SKO.NP/4115/57/2025 w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia: odrzucić sprzeciw. Zaskarżoną decyzją z 10 września 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie orzekło o uchyleniu w całości decyzji Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w T. z dnia 27 maja 2025 r. w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia wniosku W. W. o dofinasowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych likwidacji barier architektonicznych w związku z indywidualnymi potrzebami osób niepełnosprawnych. Sprzeciw od decyzji wniósł Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Tarnowie (organ I instancji). W odpowiedzi na sprzeciw Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie wniosło o jego odrzucenie, wskazując, że organ I instancji nie jest legitymowany do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie wydane przez organ II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Sprzeciw zasługuje na odrzucenie. Zgodnie z 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie natomiast z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W przepisach Rozdziału 3a nie przewidziano modyfikacji legitymacji skargowej w stosunku do postanowień art. 50 § 1 p.p.s.a., a zatem oceny legitymacji skarżącego należy dokonać w świetle postanowień tego przepisu. Zauważyć należy, że skarżący nie jest legitymowany w świetle postanowień art. 50 § 1 p.p.s.a. ponieważ, jako organ I instancji nie posiada własnego interesu prawnego w poddaniu decyzji kontroli sądowej. Jak słusznie wskazuje się w orzecznictwie, dopuszczenie do złożenia skargi przez organ pierwszej instancji doprowadziłoby bowiem do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej orzekające w danej sprawie, a mianowicie: strona skarżąca (organ pierwszej instancji) i autor decyzji odwoławczej (organ drugiej instancji), a spór między nimi sprowadzałby się do różnego stanowiska co do prawidłowości poszczególnych decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2020 r., II FSK 780/20, CBOSA). Mając na względzie powyższe, należało stwierdzić, że Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w T. nie był legitymowany do złożenia sprzeciwu od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.