III SA/Kr 1373/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie WSA Halina Jakubiec spr. WSA Elżbieta Kremer Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] 2007 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2006 r., nr : [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zasiłku dla bezrobotnych skargę oddala Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] 2006 r. [...] uchylił decyzję Prezydenta Miasta [...][...] 2006 r. [...] orzekającą – po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia [...] .2006 r. – o odmowie uchylenia swojej ostatecznej decyzji wydanej w dniu [...].2005 r. znak [...] o uznaniu J. S. za osobę bezrobotną z dniem [...] 2005 r. oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku. Jako podstawę prawną decyzji organ powołał art. 156 § 1 pkt 2, art. 149 i art. 151 kodeksu postępowania administracyjnego (kpa). Zgodnie z przepisem 156 § 1 pkt 2 kpa organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 (tj. wznowienie postępowania lub odmowa wznowienia postępowania) jest organ, który wydał w sprawie decyzję ostatniej instancji. Jak wynika z akt sprawy w przedmiocie odmowy przyznania J. S. prawa do zasiłku (oraz uznanie za osobę bezrobotną z dniem [...] 2005 r.) w ostatniej instancji orzekł organ odwoławczy – Wojewoda [...], który decyzją z dnia [...].2006 r. [...] utrzymał w mocy orzeczenie wydane w tej sprawie przez Prezydenta Miasta [...], którego uchylenia w wyniku wznowienia domagał się J. S. Mianowicie w dniu [...].2006 r. przedkładając wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].2005 r. sygn. akt [...] oraz Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...].2006 r. sygn. [...], J. S. zwrócił się do Powiatowego Urzędu Pracy w [...] Filia w [...] o wypłatę zaległego zasiłku dla bezrobotnych ze względu na nowe okoliczności faktyczne oraz nowe dowody jakimi jest powołany wyrok. Organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...].2006 r. [...] wznowił (z urzędu) postępowanie w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].2005 r. (w/w), a następnie w tym samym dniu orzekł, powołując przepis art. 151 § 1 pkt 1 kpa o odmowie uchylenia tej decyzji, podając w uzasadnieniu iż od decyzji tej zostało wniesione odwołanie do Wojewody [...], a w dalszej kolejności skarga od decyzji Wojewody jako organu odwoławczego – do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Pomimo to organ pierwszej instancji postępowanie w tej sprawie wznowił oraz wydał opisaną na wstępie decyzję uznając iż nowe okoliczności wskazane w postanowieniu o wznowieniu postępowania (wyrok Sądu Rejonowego w [...] w/w oraz wyrok Sądu Okręgowego w [...] z [...].2006 r. sygn. akt [...] w sprawie o sprostowanie świadectwa pracy i zapłatę), nie mają istotnego wpływu na sprawę objętą wznowieniem. Od decyzji tej J. S. wniósł odwołanie do Wojewody [...], w którym podjął merytoryczną polemikę z argumentacją uzasadnienia tej decyzji domagając się aby w oparciu o przedłożone orzeczenia Sądu Rejonowego w [...] oraz Sądu Okręgowego, nastąpiła wypłata zaległego zasiłku za okres od [...].2005 r. Organ odwoławczy nie wnikając w zagadnienia poruszone w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji oraz odwołaniu uchylił powyższą decyzję oraz umorzył postępowanie, albowiem stwierdził, że decyzja ta została wydana ze znacznym naruszeniem prawa z powodu uchybienia przepisowi art. 151 § 1 kpa w związku z art. 149 § 1 kpa. Organ pierwszej instancji w świetle tych przepisów nie był właściwy do wznowienia postępowania i orzekania w tym trybie, albowiem w sprawie tej w ostatniej instancji orzekał Wojewoda [...]. Z tego powodu organ drugiej instancji nie orzekł merytorycznie w tej sprawie, gdyż zaskarżona decyzja została wydana "przez niewłaściwy instancyjnie organ". Powyższa decyzja Wojewody [...] stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której J. S. domagał się rozpatrzenia swojego żądania wypłaty zaległego zasiłku dla bezrobotnych. Podnosi, że to Urząd Pracy dopuścił się rażącego naruszenia prawa, zatem nie jest zrozumiałe dla skarżącego orzeczenie o umorzeniu postępowania we wnioskowanej przez niego sprawie o wypłatę zaległego zasiłku dla bezrobotnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny może nastąpić wyłącznie w sytuacji określonej przepisem art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej zwaną p.p.s.a., który stanowi że sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi : a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawy do wznowienia postępowania, c) inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 2) stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części jeżeli zachodzą przyczyny określone art. 156 kodeksu administracyjnego lub innych przepisach, 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Działając w zakresie wskazanym powyżej, Sąd nie znajduje podstaw do uwzględnienia skargi. Zaskarżona decyzja organu odwoławczego uchyla decyzję organu pierwszej instancji ze względu na naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, regulujących w Rozdziale 12 wznowienie postępowania. Przepisy tego rozdziału wskazują nie tylko na podstawy uzasadniające wznowienie postępowania (art. 145 kpa) lecz także określają, który organ jest uprawniony do wznowienia lub odmowy wznowienia postępowania. Organem tym jest zgodnie z art. 150 kpa organ administracji publicznej, który wydał decyzję w ostatniej instancji w rozpatrywanej sprawie. Jest poza sporem, że od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].2005 r. odmawiającej J. S. prawa do zasiłku dla bezrobotnych, zostało wniesione odwołanie w wyniku którego została wydana decyzja organu odwoławczego – Wojewody [...] z dnia [...].2006 r., [...]. Trafnie zatem organ odwoławczy stwierdził, że doszło do naruszenia przepisów dotyczących właściwości. Sytuacja taka odpowiada dyspozycji art. 156 § 1 pkt 1 kpa który obliguje organ do stwierdzenia nieważności decyzji. Zauważyć należy, że przepis ten przewiduje sankcję nieważności niezależnie, od tego czy zostały naruszone przepisy dotyczące właściwości rzeczowej czy "instancyjnej". Organ odwoławczy wprawdzie nie stwierdził nieważności decyzji organu pierwszej instancji, przez co uchybił przepisowi art. 156 § 1 kpa, jednakże wyeliminował wadliwą decyzję z obrotu prawnego przez jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie o wznowienie postępowania. Wobec powyższego brak było podstaw do uznania, że uchybienie jako dotyczące przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik postępowania. Z tych względów uznając że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Sąd oddalił odwołanie na podstawie art. 151 p.p.s.a. Zarzuty skargi związane z kwestią oceny wpływu przedłożonych przez skarżącego orzeczeń Sądu Rejonowego i Sądu Okręgowego w [...] mogą być ocenione w postępowaniu sądowo-administracyjnym w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].2005 r. (w/w).