III SA/Kr 1375/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 marca 2018 r. sprawy ze skargi Z. Ś. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanawia skargę odrzucić. Pismem, opatrzonym datą 31 października 2017 r., skarżący Z. Ś., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, podając daty 20 września 2017 r., 1 lipca 2013 r. oraz nr [...]. Ponieważ treść skargi nie pozwalała jednoznacznie określić jej przedmiotu, zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2017 r. skarżący został wezwany, by w terminie siedmiu dni od odebrania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi uzupełnił braki formalne skargi poprzez wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, podając datę wydania decyzji, postanowienia, innego aktu, czy datę podjęcia przez organ czynności i czego akty te lub czynności dotyczą. W odpowiedzi na wezwanie Z. Ś. nadesłał pismo, opatrzone datą 15 stycznia 2018 r., w którym nadal nie wskazał przedmiotu zaskarżenia. Ponownie, zatem zarządzeniem z dnia 8 lutego 2018 r. Sąd wezwał skarżącego, aby w terminie 7 dni, licząc od dnia otrzymania wezwania, uzupełnił on braki formalne skargi poprzez jednoznaczne wskazanie jakie rozstrzygnięcie, z jakiej daty, jakiego organu i w jakim przedmiocie zaskarża - pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie skarżący odebrał w dniu17 lutego 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia, skarżący jednak nie odpowiedział na wezwanie sądu i nie wskazał przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej jako P.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W okolicznościach niniejszej sprawy, zachodziła potrzeba uzupełnienia braku formalnego skargi, polegającego na sprecyzowaniu jakiego rozstrzygnięcia, z jakiej daty, jakiego organu i w jakim przedmiocie ona dotyczy. Z treści skargi bowiem nie wynikało co jest przedmiotem zaskarżenia. Skarżący wskazał w niej między innymi na decyzje SKO z 20 września 2017 r., z 1 lipca 2013 r. oraz podał nr [...]. Z tej przyczyny, Sąd zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2017 r. wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem jej odrzucenia. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał pismo z daty 15 stycznia 2018 r., w którym nadal nie sprecyzował przedmiotu zaskarżenia. Sąd ponownie zatem zarządzeniem z dnia 8 lutego 2018 r. wezwał skarżącego, aby w terminie 7 dni, licząc od dnia otrzymania wezwania, uzupełnił on braki formalne skargi poprzez jednoznaczne wskazanie jakie rozstrzygnięcie, z jakiej daty, jakiego organu i w jakim przedmiocie zaskarża, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 lutego 2018 r. (sobota), zatem termin na uzupełnienie wskazanego wyżej braku formalnego skargi upływał ostatecznie – zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a. - w dniu 19 lutego 2018 r. Pomimo to skarżący nie zadośćuczynił ww. wezwaniu i ciążącym na nim obowiązku sprecyzowania skargi poprzez jednoznaczne wskazanie przedmiotu zaskarżenia. Nie udzielił bowiem stosownej odpowiedzi w tym względzie; nie uzupełnił więc braku formalnego skargi. Na marginesie wskazać należy, że rozstrzygnięcia z dat na jakie powoływał się skarżący w skardze nie były wydawane w przez organy w niniejszej sprawie, zaś jedynym dokumentem opatrzonym znakiem wskazanym w skardze jest pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 października 2017 r. pozostawiające pismo skarżącego z dnia 20 września 2017 r. bez rozpoznania. Sąd jednak w tym zakresie nie może się domyślać intencji skarżącego, ani nawet samodzielnie decydować "za skarżącego", jakie rozstrzygnięcie organu on kwestionuje skargą. Zgodnie z zasadą skargowości kwestie te należą bowiem wyłącznie do skarżącego, a sąd administracyjny nie może samodzielnie dokonywać w tym zakresie kwalifikacji. Mając na względzie, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez wskazanie przedmiotu zaskarżenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), postanowił jak w sentencji.