III SA/Kr 1376/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. T. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 11 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności postanowieniem z dnia 11 września 2017 r., znak [...], stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wydanego przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w dniu 11 lipca 2017 r., nr [...]. Zdaniem organu postanowienie z dnia 11 lipca 2017 r. zostało skarżącemu M. T. doręczone w dniu 26 lipca 2017 r. Organ podniósł, iż termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 9 sierpnia 2017 r. Skargę na powyższe postanowienie wniósł skarżący M. T., podnosząc, że postanowienie odebrał w dniu 27 lipca 2017 r., a nie 26 lipca 2017r. Skarżący wskazał, iż data 26 lipca 2017 r. została omyłkowo nabita przez listonosza. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi. Pismem z dnia 14 listopada 2017 r. organ przekazał pismo Poczty Polskiej S.A. Biuro Wsparcia Klientów Regionalnego Działu Obsługi Klientów z dnia 8 listopada 2017 r. Z pisma tego wynika, że w dniu 27.10.2017 r. (data wskazana w piśmie) listonosz pobrał przedmiotową przesyłkę nr [...] do doręczenia, lecz wskutek popełnionej pomyłki w dokumencie oddawczym i na potwierdzeniu odbioru wskazał niewłaściwą datę jej doręczenia i umieścił odcisk pieczątki z datą 26.07.2017 r. zamiast 27.07.2017 r. Dokonane ustalenia oraz system informatyczny Poczty Polskiej S.A. potwierdza, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 27.07.2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., póz. 1066) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego Sygn. akt III SA/Kr 1376/17 przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (teskt jedn. Dz.U. z 2017 r., póz. 1369 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Powołana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w obecnie rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 11 września 2017 r., znak [...], którym organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od postanowienia o stopniu niepełnosprawności wydanego przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w dniu 11 lipca 2017 r., nr [...]. Na wstępie należy wskazać, iż złożona w sprawie niniejszej skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje bowiem regulacja art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i Sygn. akt III SA/Kr 1376/17 zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że w przypadku skarg na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w obecnym stanie prawnym skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony. Zgodnie z art. 39 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., póz. 1257 ze zm.; powoływanej dalej jako "k.p.a.") organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. póz. 1113, 1250, 1823 i 1948), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Potwierdzenie doręczenia pisma w formie pokwitowania ma znaczenie dowodowe przy ocenie daty rozpoczęcia lub zakończenia biegu terminu oraz możliwości dokonania określonych czynności. Pokwitowanie ma szczególną moc dowodową, stwarza bowiem (wzruszalne) domniemanie doręczenia (zob. np. wyr. NSA w Gdańsku z 5.5.1997 r., l SA/Gd 470/96, niepubl.). Druk potwierdzenia odbioru prawidłowo wypełniony i podpisany przez doręczyciela (funkcjonariusza) Poczty Polskiej ma przymiot dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. Korzysta on zatem z domniemania prawdziwości, a jego obalenie wymaga przeprowadzenia przeciwdowodu. W nieniejszej sprawie organ - Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności stwierdzając, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu, jako datę doręczenia zaskarżonego postanowienia przyjął 26 lipca 2017 r., zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Organ podjął jednak czynności wyjaśniające. Z pisma Poczty Polskiej SA Biuro Wsparcia Klientów Regionalnego Działu Obsługi Klientów z dnia 8 listopada 2017 r. wynika, że w dniu 27.10.2017 r. (data wskazana w piśmie) listonosz pobrał przedmiotową przesyłkę nr [...] do doręczenia, lecz wskutek popełnionej pomyłki w dokumencie oddawczym i na potwierdzeniu odbioru wskazał niewłaściwą datę jej doręczenia i umieścił odcisk pieczątki z datą 26.07.2017 r. zamiast 27.07.2017 r. Artykuł 129 § 2 k.p.a. stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Sygn. akt III SA/Kr 1376/17 W związku z powyższym, jeżeli postanowienie doręczone zostało w dniu 27 lipca 2017 r., a odwołanie wniesione zostało przez skarżącego w dniu 10 sierpnia 2017 r., to skarżący dochował 14 dniowego terminu do wniesienia odwołania. Wobec powyższego zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu z uwagi na naruszenie przepisów postępowania w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.