III SA/Kr 1382/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. P. i A. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 31 sierpnia 2012 r. nr [....] w przedmiocie ewidencji gruntu postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z kimkolwiek. Określając swój majątek uwidoczniła, że należy do niej 1/3 domu o powierzchni 150 m2, 1/3 działki o powierzchni 28,2 ar, 1/3 działki o powierzchni 0,0178 ha na której stoi dom. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Swoje miesięczne dochody oszacowała na kwotę 1265,25 zł emerytury. Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że nie stać jej na wynajęcie prawnika. Utrzymuje się jedynie z emerytury w wysokości 1200 zł z czego musi opłacić energie elektryczną na sumę 125 zł miesięcznie, gaz na sumę 100 zł miesięcznie, telefon 100 zł miesięcznie, wywóz śmieci ok. 20 zł miesięcznie i szambo rocznie 100 zł, 50 zł miesięcznie na lekarstwa, 250 zł miesięcznie na ubezpieczenie i 210 zł podatku kwartalnie. Na wyżywienie, odzież i środki czystości wydaje miesięcznie ok. 500 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze złożonego przez skarżącą oświadczenia (art. 252 ppsa) wynika, że skarżącą nie jest osobą zamożną. Tak bowiem należy postrzegać osobę starszą utrzymującą się z niewielkiej emerytury, której znaczną cześć pochłaniają wykazane stałe obciążenia. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług - po opłaceniu wykazanych wydatków - środki jakie skarżącą ma do dyspozycji wystarczają na skromną egzystencję. Okoliczność, że do skarżącej należą wykazane udziały w domu, działce i polu nie zmieniają tego spojrzenia. Chociaż bowiem potencjalnie posiadają określoną wartość sprzedażną lub podkładową to jednak trudno byłoby od skarżącej wymagać takich rozporządzeń albowiem godziłby one w postawy egzystencji tej osoby. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że osoba starsza powinna dysponować pewnym zabezpieczeniem nawet gdy Państwo deklaruje powszechny oraz bezpłatny dostęp do świadczeń zdrowotnych. Pozostaje bowiem cały szereg kosztów dodatkowych choćby na część leków nierefundowanych czy zaordynowanej diety. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania środków na koszty sądowe i opłacenie pełnomocnika z wyboru jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść tych kosztów. Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono skarżącej zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.