III SA/Kr 1382/17

PostanowienieWSA w Krakowie2018-07-13

Skład orzekający: Michał Śmiałowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, osoba bezrobotna z lekkim stopniem niepełnosprawności, otrzymująca 400 zł miesięcznie z pomocy społecznej i ponosząca koszty lokalu zastępczego, spełnia przesłanki do ustanowienia adwokata z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu zasługuje na uwzględnienie, ponieważ wnioskodawca, będąc osobą bezrobotną z lekkim stopniem niepełnosprawności, otrzymującą niskie świadczenie z pomocy społecznej i ponoszącą znaczące koszty utrzymania, nie jest w stanie samodzielnie pokryć kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika. Sytuacja materialna wnioskodawcy uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.
Stan faktyczny
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek S. M. o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia 24.08.2017 r. w przedmiocie wymeldowania. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną, z lekkim stopniem niepełnosprawności, otrzymującą 400 zł miesięcznie z pomocy społecznej, z czego pokrywa opłatę za lokal zastępczy. Nie posiada oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 5000 zł.
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla S. M. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M., o ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody, z dnia 24.08.2017r., nr [...], w przedmiocie wymeldowania postanawia: ustanowić dla S. M. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek S. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody, z dnia 24.08.2017r., nr [...], w przedmiocie wymeldowania. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" S. M. jest osobą bezrobotną , bez prawa do zasiłku. Samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Orzeczono w stosunku do niego niepełnosprawność lekkiego stopnia. Korzysta z pomocy GOPS, z którego otrzymuje 400 zł, miesięcznie. Z kwoty tej pokrywa opłatę za lokal zastępczy w wysokości 153 zł. Pozostałą część środków przeznacza na żywność, środki higieny, ubrania i komunikację busami. Wnioskodawca nie posiada nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów o wartości pow. 5000 zł. Zdaniem orzekającego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Instytucja prawa pomocy stanowi jedną z gwarancji realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Umożliwia ona dostęp do sądu podmiotom, które nie są w stanie samodzielnie pokryć kosztów związanych z prowadzeniem postępowania sądowego. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym ma też charakter wyjątkowy. Stosowane jest wobec osób o bardzo trudnej sytuacji materialnej. Instytucja ta stanowi jednocześnie formę dofinansowania strony skarżącej z budżetu państwa, przez co stosowanie jej powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, w zakresie całkowitym przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246§1 pkt 1 i 2 w/w ustawy). Analiza przesłanek prawa pomocy w kontekście przedstawionej sytuacji materialnej uzasadnia przychylenie się do wniosku strony, która nie jest w stanie poczynić żadnych oszczędności na wynagrodzenie dla adwokata. Nie posiada też ona żadnych oszczędności czy przedmiotów wartościowych, które mogłaby spieniężyć. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 244§1 , art. 245§3, art. 246§1 pkt. 2) w zw. z art. 258 § 1 i 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz.U. z 2017r., poz . 1369 z p. zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło