III SA/Kr 1383/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na decyzję Wojewody z dnia 24 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 13 października 2017 r. S. M., działając w imieniu skarżącego, wniósł skargę na decyzję Wojewody z dnia 24 sierpnia 2017 r. nr [...] o wymeldowaniu P. M. z miejsca pobytu stałego z budynku nr [...] w miejscowości L, gm. L. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 listopada 2017 r. S. M. został wezwany do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu. W odpowiedzi S. M. nadesłał pismo z dnia 4 grudnia 2017 r., do którego dołączył kserokopię pisma P. M. z dnia 25 listopada 2016 r., skierowanego do Wójta Gminy L, w którym skarżący odniósł się do toczącego się postępowania o jego wymeldowanie oraz ustanowił S. M. swoim pełnomocnikiem w tym postępowaniu. Pismem z dnia 10 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał P. M. do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, ewentualnie złożenie pełnomocnictwa (lub jego uwierzytelnionego odpisu) udzielonego S. M. do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 16 i 24 stycznia 2018 r. skarżący nie odebrał przesyłki listowej zawierającej powyższe wezwanie i nie udzielił na nie odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym w tym m.in. zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie natomiast z treścią art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z kolei w myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Na tle art. 46 § 3 p.p.s.a. nie budzi zatem wątpliwości, że załączenie dokumentu pełnomocnictwa do pisma procesowego, w sytuacji określonej w tym przepisie, stanowi warunek formalny tego pisma (por. uchwała SN z dnia 27 listopada 2003r., sygn. akt III CZP 74/03, publ. OSNC 2005/1/6). W konsekwencji niedołączenie pełnomocnictwa, w sytuacji kiedy pismo strony wnosi pełnomocnik, stanowi brak formalny, którego nieuzupełnienie, w wyznaczonym terminie rodzi określone skutki prawne. Skargę w imieniu skarżącego podpisał jego ojciec S. M., jednak nie dołączył do niej pełnomocnictwa udzielonego mu przez skarżącego. W związku z powyższym został on wezwany do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Nadesłana jednak przez S. M. kserokopia pisma P. M. z dnia 25 listopada 2016 r., skierowanego do Wójta Gminy L, nie może zostać uznana za pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W piśmie tym skarżący co prawda ustanowił S. M. swoim pełnomocnikiem, jednak pełnomocnictwo dotyczyło tylko toczącego się postępowania administracyjnego w przedmiocie wymeldowania skarżącego z miejsca pobytu stałego z budynku nr 240 w miejscowości L i nie obejmowało swoim zakresem postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Konieczne zatem stało się wezwanie skarżącego do podpisania skargi, ewentualnie złożenia pełnomocnictwa (lub jego uwierzytelnionego odpisu) udzielonego S. M. do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 16 i 24 stycznia 2018 r. skarżący nie odebrał przesyłki listowej zawierającej powyższe wezwanie. Przysyłka została skarżącemu prawidłowo doręczona w trybie art. 73 p.p.s.a., który stanowi, że: "Art. 73. § 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. § 3. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1." Na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. należy zatem uznać, że przesyłka została doręczona skarżącemu w dniu 30 stycznia 2018 r., a termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał w dniu 6 lutego 2018 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarżący pomimo wezwania nie uzupełnił braków formalnych skargi, a w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.