III SA/Kr 1384/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Tadeusz Wołek (spr.) Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Starszy referent Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi K. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [ ] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz adwokata W. S. Kancelaria Adwokacka ul. [....] w K. kwotę 240,00 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania. Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...] 2014 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku [...] złożonego dnia 2.01.2014 r., odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej przez K. Ś. – na podstawie art. 123, art. 124, art. 125, art. 126, art. 217 § 1, art. 218, art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj.: Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.; obecnie tj. Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "K.p.a.". Organ poinformował wnioskodawcę o dopuszczalności wniesienia zażalenia na ww. postanowienie. K. Ś. zaskarżył powyższe postanowienie w piśmie zatytułowanym odwołanie, którego treść sprowadza się do wskazania wielu numerów spraw, a wśród nich nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...], stwierdziło, że zażalenie K. Ś. zostało wniesione z uchybieniem terminu - na podstawie art. 134 K.p.a. w zw. z art. 129 § 2 K.p.a. oraz art. 141 § 1 i 2 K.p.a. i art. 144 K.p.a. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że postanowienie organu I instancji wydane zostało dnia [...] 2014 r. Postanowienie zostało prawidłowo doręczone adresatowi w dniu 10.01.2014 r. Na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Zgodnie z art. 141 § 2 K.p.a., zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. W sprawie koniec terminu do wniesienia zażalenia nastąpił zatem - w myśl art. 57 § 1 K.p.a. - wraz z upływem dnia 17.01.2014 r. Złożenie środka zaskarżenia przez stronę w dniu 7 lutego 2014 r. nastąpiło tym samym już po upływie 7 dniowego terminu do jego wniesienia. Organ podkreślił, że termin ustawowy jest terminem wiążącym zarówno organy administracji, jak i też uczestników postępowania. Nie może być zatem przez nikogo zmieniany - jedynie na prośbę zainteresowanego (w razie uchybienia takiemu terminowi) może on być przywrócony na zasadach określonych w art. 58-59 K.p.a. Zgodnie z art. 58 K.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. W sprawie K. Ś. - złożył w dniu 14 marca 2014 r. zażalenie nie wnosząc równocześnie o przywrócenie terminu. Brak zatem było podstaw do orzekania o przywróceniu terminu . Wobec powyższego po upływie terminu do wniesienia zażalenia, który nastąpił w dniu 17.01.2014 r. - postanowienie organu I instancji stało się ostateczne. Strona nie złożyła również wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, zgodnie z art. 58 K.p.a. W tym stanie rzeczy złożone odwołanie organ uznał za wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. K. Ś. wniósł na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając SKO naruszenie przepisów prawa przez nieuwzględnienie przywrócenia terminu do wniesienia skarg o wznowienie postępowania, naruszenie art. 145 K.p.a. Ponadto zarzucił naruszenie przepisów Konstytucji oraz ustawy o pomocy społecznej. Skarżący wniósł o uchylenie, zmianę, stwierdzenie nieważności decyzji z naruszeniem prawa oraz stwierdzenie, że decyzje naruszały Konstytucję RP i ustawę o pomocy społecznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Z przedłożonych wraz z odpowiedzią na skargę akt postępowania administracyjnego wynika, że skarżący: - w piśmie z dnia 7.02.2014 r. i w tym dniu złożonym w MOPS w K ul. J (jak wynika z prezentaty na piśmie), skierowanym do "S.K.O. za pośrednictwem Prezydenta Miasta ...", zatytułowanym "Przywrócenie terminu do Odwołania się Decyzji", którego treść sprowadza się do wymienienia kilkudziesięciu numerów spraw, wskazany został także: [...]; - w piśmie z dnia 14.03.2014 r. i w tym dniu złożonym w MOPS w K ul. D (jak wynika z prezentaty na piśmie), skierowanym do "M.O.P.S. w K nr [...] ul. D", zatytułowanym "Odwołanie od Decyzji", którego treść sprowadza się do wymienienia kilkudziesięciu numerów spraw, wskazane zostały także: [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] 2014 r. nr [...] odmówiło K. Ś. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2014 r. nr [...]. W aktach sprawy brak jest potwierdzenia doręczenia tego postanowienia skarżącemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz.1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.". Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub postanowienia może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 P.p.s.a. Skarga nie jest uzasadniona. Przedmiotem kontroli sądowej w sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia wydane na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a. Zgodnie z tymi przepisami organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do jego wniesienia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w postępowaniu organu odwoławczego, w którym organ podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy zażalenie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Wskazać należy, że zaskarżone postanowienie ma charakter wyłącznie procesowy i nie rozstrzyga sprawy merytorycznie. Warunkiem bowiem przystąpienia do oceny merytorycznej zarzutów zażalenia jest pozytywne zakończenie postępowania wstępnego przed organem odwoławczym, czyli stwierdzenie, że zażalenie zostało wniesione w ustawowym terminie oraz jest dopuszczalne. W konsekwencji powyższego podkreślić należy, że kognicja Sądu w sprawie ogranicza się do oceny czy skarżący zażalenie od postanowienia organu I instancji wniósł w terminie określonym w art. 141 § 2 K.p.a., a w przypadku, gdy uchybił temu terminowi, czy w sprawie istniały przeszkody prawne, które czyniły wydanie przez organ odwoławczy postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia niedopuszczalnym. Natomiast poza kognicją Sądu pozostają okoliczności dotyczące prawidłowości postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2014 r. nr [...]. W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 141 § 2 K.p.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia zażalenia - jest zatem zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność zażalenia, czego następstwem jest ostateczność postanowienia. Organ odwoławczy jest zatem obowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać, czy zażalenie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Podkreślić również należy, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i niezależną od uznania organu odwoławczego. W razie bowiem jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydać postanowienie o uchybieniu terminu przewidziane w art. 134 K.p.a. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu, już stanowi jego uchybienie. Jak wynika z akt sprawy poddanej kontroli Sądu organ I instancji doręczył skarżącemu swoje postanowienie z dnia [...] 2014 r. nr [...] - w dniu 10 stycznia 2014 r., albowiem adnotacja zawarta na tym postanowieniu wskazuje, że skarżący odebrał to postanowienie w tym dniu osobiście (k. 2541). Organ I instancji w uzasadnieniu postanowienia prawidłowo pouczył skarżącego o możliwości wniesienia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w terminie 7 dni od daty jego doręczenia. Zatem termin wynikający z art. 141 § 2 K.p.a. do wniesienia przewidzianego w art. 219 K.p.a. zażalenia na to postanowienie upływał w dniu 17 stycznia 2014 r. Skarżący złożył bezpośrednio w organie I instancji w dniu 14 marca 2014 r. pismo z tej samej daty zatytułowane "odwołanie od decyzji", którego treść sprowadza się do wskazania wielu numerów spraw, a wśród nich nr [...]. Trafnie zatem organ odwoławczy uznając powyższe pismo za zażalenie na postanowienie z dnia [...] 2014 r. nr [...] stwierdził w zaskarżonym postanowieniu, że zażalenie skarżącego zostało wniesione z uchybieniem terminu 7 dniowego terminu do jego wniesienia. Należy zauważyć, że wbrew stanowisku organu wyrażonym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w piśmie z dnia 7.02.2014 r. i w tym dniu złożonym w MOPS w K ul. J (jak wynika z prezentaty na piśmie). Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] 2014 r. nr [...] odmówiło K. Ś. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2014 r. nr [...]. Nie ulega więc wątpliwości, że uchybiono tym samym art. 107 § 3 K.p.a. Uchybienie to nie mogło jednak mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia, ponieważ okoliczność, że wniosek skarżącego o przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2014 r. nr [...] – został rozpoznany, wynikała wprost z akt przedłożonych z odpowiedzią na skargę. Ponadto należy zauważyć, że w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wskazano dwie daty wniesienia przez skarżącego środka zaskarżenia, a mianowicie 7 lutego 2014 r. oraz 14 marca 2014 r., który to błąd został zresztą powielony w odpowiedzi na skargę. Nie ulega wątpliwości, że i w tym przypadku uchybiono tym samym art. 107 § 3 K.p.a. Uchybienie to nie mogło jednak mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia, ponieważ okoliczność, że zażalenie zostało wniesione zarówno w dacie 7 lutego 2014 r. jak i w dacie 14 marca 2014 r. wynikała wprost z akt przedłożonych z odpowiedzią na skargę. Z uwagi na treść art. 134 § 1 P.p.s.a. należy podkreślić, że poza kognicją Sądu w niniejszej sprawie pozostaje postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2014 r. nr [...]. Na marginesie należy zauważyć, że K. Ś. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie która została zarejestrowana do sygnatury III SA/Kr 1296/14 – skarga ta na dzień orzekania nie została rozpoznana. Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Sąd uchyla zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 P.p.s.a. – tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego należało orzec jak w sentencji na podstawie art.151 P.p.s.a O wynagrodzeniu wyznaczonego dla skarżącego adwokata orzeczono na podstawie art. 250 P.p.s.a. w związku z art. 29 ust.1 ustawy z dnia z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (t.j. Dz.U. z 2015 r., nr 615), określając jego wysokość na podstawie § 19 pkt 1 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 461).