III SA/Kr 1387/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 listopada 2011 r. sprawy ze skargi K. C. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej Nr [...] z dnia 19 sierpnia 2011 r. w przedmiocie braku związku schorzenia ze służbą wojskową postanawia: odrzucić skargę Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem Nr [...] z dnia [...] 2011 r. w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej - uznała ppłk K. C. za trwale niezdolnego do służby wojskowej kategoria "N" na podstawie ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2008 r., nr 141, poz. 892 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2010 r., nr 15, poz. 80 ze zm.). W szczególności w orzeczeniu (pkt 8) rozpoznano u K. C. szereg schorzeń: A. Powodujące niezdolność do służby wojskowej: 1. Zaburzenia psychiczne pochodzenia organicznego z afazją mieszaną znacznie upośledzające sprawność ustroju po przebytym udarze niedokrwiennym lewej półkuli mózgu (czerwiec 2010) - § 73 pkt 2, § 63 pkt 3. B. Schorzenia współistniejące: 2. Przewlekły zespół bólowy korzeniowy kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo-krzyżowego w przebiegu dyskopatii wielopoziomowej kręgosłupa upośledzający sprawność ustroju - § 62 pkt 2, § 34 pkt 10. 3. Nadciśnienie tętnicze okresu pierwszego - § 39 pkt 1. 4. Obustronne osłabienie słuchu typu odbiorczego - § 21 pkt 2. 5. Hyperlipidemia mieszana- § 60 pkt 1. 6. Braki i wady uzębienia z utratą zdolności żucia do 67 % przy zachowanych zębach przednich - § 24 pkt 1. Ponadto organ uznał: - ppłk K. C. za trwale niezdolnego do służby wojskowej kategoria "N" (pkt 9), - oraz, że schorzenia wymienione w pkt 3-4 pozostają w związku ze służbą wojskową, natomiast pozostałe schorzenie nie pozostają w takim związku (pkt 10), - zaliczył K. C. do pierwszej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia bez związku ze służbą wojskową oraz nie zaliczył badanego do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową (pkt 11). K. C. odwołał się od powyższego orzeczenia TWKL, ponieważ nie zgadzał się z treścią punktu 10 zaskarżonego orzeczenia dotyczącą braku związku schorzenia wymienionego w pkt 8 lit. A ppkt 1 to jest "Zaburzenia psychiczne pochodzenia organicznego..." ze służbą wojskową. Nie zgadzał się również z treścią punktu 11 w zakresie nie zaliczenia do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową z konsekwencjami w postaci świadczeń odszkodowawczych. Wskazał, że schorzenie wymienione w pkt 8 lit A ppkt 1 zaskarżonego orzeczenia jest skutkiem udaru mózgu, a ten wskazano jako możliwy do wystąpienia skutek w "Informacji o ryzyku zawodowym na stanowisku Wojskowego Komendanta Uzupełnień", którą to funkcję piastował od 1 stycznia 2008r. do dnia doznania udaru. Od 1 stycznia 2003r. do 1 stycznia 2008r. zaś służbę pełnił na stanowisku Zastępcy Szefa WKU. Podniósł, że pełnił służbę w warunkach długotrwałego negatywnego oddziaływania warunków atmosferycznych, permanentnego napięcia nerwowego i w ramach nienormowanego czasu pracy. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska decyzją z dnia 19 sierpnia 2011 r. Nr [...] utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję TWKL. W uzasadnieniu decyzji RWKL stwierdziła, że podstawą do określenia uszczerbku na zdrowiu jest stwierdzenie schorzenia, które znajduje się w "wykazie chorób" zamieszczonym w rozporządzeniu MON z dnia 1.08.2003r. w sprawie wykazu chorób, pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz.U. z 2003r., nr 143, poz. 1397 ze zm.). Stwierdzenie schorzenia, które, nie znajduje się w w/w wykazie chorób nie daje podstaw wojskowej komisji lekarskiej do określenia uszczerbku na zdrowiu. Podstawą do określenia związku schorzenia ze służbą wojskową jest stwierdzenie dwóch przesłanek jednocześnie: stwierdzenie schorzenia znajdującego się w wykazie chorób stanowiących załącznik nr 1 lub załączniku nr 2 do rozporządzenia MON z 31.03.2003r. w sprawie ustalenia wykazu chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej oraz chorób i schorzeń, które istniały przed powołaniem do służby wojskowej, lecz uległy pogorszeniu lub ujawniły się w czasie trwania służby w skutek szczególnych właściwości lub warunków służby na określonych stanowiskach (Dz.U. z 2003r., nr 62, poz. 567 ze zm.), oraz stwierdzenie szczególnych właściwości i warunków służby na zajmowanych stanowiskach określonych w tych załącznikach powodujących chorobę. Schorzenie wymienione w pkt 8 lit A ppkt 1 nie znajduje się w załączniku nr 1 ani nr 2 do ww. rozporządzenia. Po analizie całości dokumentacji orzeczniczo-medycznej RWKL nie stwierdziła podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. W pouczeniu organ wskazał, że od decyzji przysługuje skarga jednakże skarga nie przysługuje w zakresie ustalenia grupy inwalidztwa i jego związku lub braku związku ze służbą wojskową oraz związku lub braku związku chorób i schorzeń ze służba wojskową. K. C. wniósł skargę na powyższe orzeczenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w części dotyczącej niezaliczenia go do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową, powstałego wskutek wypadku/choroby z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze. Skarżący podniósł, że ustalenia organu odwoławczego są sprzeczne ze sobą, gdyż schorzenie nadciśnienia tętniczego, którego związek ze służbą wojskową został stwierdzony, było, wraz ze stresogennymi warunkami pracy, przyczyną udaru mózgu. RWKL w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie, powołując się na utrwalone orzecznictwo, przesądzające, że w sprawach ustalenia grupy inwalidztwa i jego związku lub braku związku ze służbą wojskową skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga podlega odrzuceniu, gdyż sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że istnieją dwie grupy orzeczeń wydawanych przez wojskowe komisje lekarskie. Zarówno w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 1998 r. sygn. OPS 8/97 (ONSA 1998, nr 2, poz. 39), jak i w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99 (OSNAPiUS 2000, nr 5, poz. 167) rozróżniono orzeczenia ustalające stan zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej w celu jej powołania lub przyjęcia do odbycia tej służby albo zwolnienia ze służby oraz orzeczenia ustalające schorzenia (stan zdrowia) danej osoby i ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w postanowieniu z dnia 6 stycznia 2000 r. sygn. akt OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47) orzekł, że od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje. Orzeczenia ustalające związek schorzeń ze służbą nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. Orzeczenia w tym zakresie wydawane są na użytek innych postępowań (emerytalnych, rentowych, odszkodowawczych), w których właściwy jest sąd powszechny. Zaskarżone orzeczenie komisji lekarskiej w części rozstrzygającej o niezaliczeniu skarżącego do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową, jest zatem elementem sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych. Sprawy takie zgodnie z art. 1 z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 1964 r., nr 43, poz. 296 ze zm.), mają charakter spraw cywilnych, do których rozpoznania właściwe są sądy powszechne (art. 2). Sprawy w przedmiocie związku rozpoznanych u żołnierza chorób ze służbą wojskową, a także w zakresie ustalania grupy inwalidztwa i jej związku ze służbą wojskową nie mają charakteru spraw administracyjnych, w których służyłaby skarga do sądu administracyjnego. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.).