III SA/Kr 1388/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie WSA Bożenna Blitek (spr.) WSA Barbara Pasternak Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2012 r. sprawy ze skargi A Spółka z o.o. z siedzibą w M na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 28 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej skargę oddala Uchwałą Nr [...] Zarządu Województwa z dnia 29 marca 2011 r. przyjęto "Regulamin konkursu dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów małych przedsiębiorstw ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 w ramach II Osi Priorytetowej Gospodarka regionalnej szansy, Działanie 2.1. Rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw, Schemat A. Bezpośrednie wsparcie inwestycji w MŚP", który – zgodnie z jego treścią - określa cel i zakres konkursu, zasady jego organizacji, warunki uczestnictwa, kryteria i sposób wyboru projektów, termin naboru wniosków i rozstrzygnięcia konkursu, procedurę odwoławczą oraz pozostałe informacje niezbędne podczas przygotowywania dokumentacji konkursowej. Regulamin ten stanowi Załącznik Nr 1 do powyższej Uchwały, która została podjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1590 z późn. zm.), art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 1 pkt 4 i art. 28 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 z późn. zm.) oraz w oparciu o zapisy zawarte w Załączniku Nr 1 do Uchwały Nr [...] Zarządu Województwa z dnia 4 października 2007 r. w sprawie przyjęcia Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 (z późn. zm.) oraz w Załączniku Nr 1 do Uchwały Nr [...] Zarządu Województwa z dnia 27 listopada 2007 r. w sprawie przyjęcia Uszczegółowienia Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 (z późn. zm.), a także w oparciu o zapisy Porozumienia w sprawie wdrażania II Osi priorytetowej "Gospodarka regionalnej szansy" Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 zawartego dnia 7 marca 2008 r. (z późn. zm.). Wykonanie uchwały powierzono Dyrektorowi Centrum Przedsiębiorczości (PC). Uszczegółowienie Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 z daty K, 29 marzec 2011 r. w Rozdziale 2.2 dokonuje skróconego opisu priorytetu i szczegółowy opis działań realizowanych w ramach priorytetu (str. 44 – 61 Uszczegółowienia) i zawiera załączniki, z których Załącznik Nr 4 to "Kryteria wyboru projektów". Dla Osi Priorytetowej 2. Gospodarka regionalnej szansy, Działanie 2.1. Rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw, Schemat A. Bezpośrednie wsparcie inwestycji w MŚP" odnośnie małych (i średnich) przedsiębiorstw kryteria wyboru projektów znajdują się na stronach 221 – 224 Uszczegółowienia. W szczególności w Kryterium oceny formalnej w Lp. 4. Kompletność i poprawność wniosku (L) ustalono: "Weryfikacji poddawana jest kompletność i poprawność wniosku o dofinansowanie wraz z załącznikami, w szczególności pod kątem zgodności z zapisami Regulaminu konkursu, Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie oraz załączników. Ocena będzie polegała m.in. na odpowiedzi na następujące pytania: 1. Czy dokumentacja została złożona na właściwych formularzach w wymaganej liczbie egzemplarzy? 2. Czy dokumentacja została właściwie podpisana / potwierdzona za zgodność z oryginałem? 3. Czy wypełniono w sposób zgodny z instrukcją wszystkie wymagane pola wniosku oraz czy wniosek zawiera wszystkie strony? 4. Czy zostały dołączone wszystkie załączniki? 5. Czy załączniki zostały przygotowane zgodnie z instrukcją? 6. Czy złożona dokumentacja jest spójna?" Z kolei w Kryterium oceny merytorycznej składającej się z 2 części – pierwszej: Ocena techniczna i drugiej: Właściwa ocena merytoryczna – w części pierwszej Ocena techniczna w Lp. 3. Zgodność projektu z przepisami w zakresie ochrony środowiska (L) ustalono: "Sprawdzeniu będzie podlegać kompletność dokumentacji dotyczącej ochrony środowiska, stanowiącej załącznik do Wniosku o dofinansowanie, w tym jej zgodność z przepisami UE (Dyrektywy UE), zgodność z prawem krajowym (Ustawa z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenie oddziaływania na środowisko oraz zgodność z Wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć współfinansowanych z krajowych lub regionalnych programów operacyjnych." Na mocy Porozumienia (w sprawie wdrażania II Osi priorytetowej "Gospodarka regionalnej szansy" Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007–2013) zawartego dnia 7 marca 2008 r. - Instytucja Zarządzająca RPO (Zarząd Województwa) powierzyła Centrum Przedsiębiorczości (PC) wdrażanie działań z zakresu II Osi Priorytetowej RPO "Gospodarka regionalnej szansy" i w oparciu o to Porozumienie Centrum Przedsiębiorczości pełni funkcję Instytucji Pośredniczącej II stopnia we wdrażaniu II Osi Priorytetowej, a jednym z przypisanych mu zadań jest przeprowadzenie procesu naboru i oceny wniosków o dofinansowanie w oparciu o ustalone kryteria. Regulamin konkursu dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów małych przedsiębiorstw, którego termin ogłoszenia na stronie internetowej www.mcp.malopolska.pl oraz w dzienniku o zasięgu regionalnym – zgodnie z § 9 tego Regulaminu - przypadł na dzień 31 marca 2011 r., zawiera załączniki stanowiące integralną część Regulaminu: Nr 1. Wzór wniosku o dofinansowanie oraz wzory załączników; Nr 2. Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie oraz załączników dla Działania 2.1 Schemat A w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013; Nr 3. Wzór karty oceny formalnej; Nr 4. Wzór karty oceny merytorycznej i Nr 5. Wzór umowy o dofinansowanie. W ramach tego konkursu oznaczonego numerem [...] przedsiębiorca występujący pod nazwą A Sp. z o.o. w M złożył do Instytucji Organizującej Konkurs (IOK) – Centrum Przedsiębiorczości wniosek o dofinansowanie realizacji projektu wpisując do rubryki wniosku D.1 Tytuł projektu: "Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstwa poprzez inwestycje w nowoczesne technologie do produkcji paliw alternatywnych", a do rubryki D.2 Rodzaj projektu: "Zmiana wyrobu i usługi, w tym także zmiana w sposobie świadczenia usługi". W rubryce D.8.1. wpisano m.in., że planowana inwestycja dotyczy wprowadzenia do zakładu nowoczesnej kompletnej linii technologicznej do produkcji paliw alternatywnych z odpadów komunalnych i przemysłowych, a konkretnie projekt ma polegać na zakupie nowoczesnych maszyn do zagospodarowania odpadów przez segregację i rozdrabnianie odpadów komunalnych i przemysłowych w celu uzyskania paliwa stałego przeznaczonego do spalania w kotłowniach i cementowniach. Pismem z dnia 18 lipca 2011 r. wezwano przedsiębiorcę do uzupełnienia / poprawy wniosku w wyniku I oceny formalnej wskazując na szereg błędów, w tym poinformowano wnioskodawcę, że zobowiązany jest dostarczyć załącznik nr 2.1 wypełniony w pełnym zakresie oraz przedstawić kserokopię pełnej dokumentacji z postępowania oceny oddziaływania na środowisko (OOŚ) obejmującej konkretne decyzje, postanowienia czy informacje, które wymieniono lub przedłożyć postanowienie o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, albo decyzję w sprawie umorzenia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Poinformowano, że "w przypadku niedostarczenia wszystkich niezbędnych dokumentów w ramach załącznika nr 2 (np. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach) na etapie oceny formalnej, projekt, pod warunkiem spełnienia pozostałych kryteriów oceny formalnej, zostanie przekazany do oceny merytorycznej. Na etapie oceny technicznej (będącej częścią oceny merytorycznej) Komisja Oceny Projektów (KOP) w ramach kryterium pn. "Zgodność projektu z przepisami w zakresie ochrony środowiska" dokona ponownej analizy zgodności projektu z przepisami w zakresie ochrony środowiska. W przypadku stwierdzenia braków w dokumentacji, Wnioskodawca zostanie poproszony o uzupełnienie załącznika nr 2 w terminie określonym przez KOP. Niedostarczenie wymaganej dokumentacji skutkować będzie uznaniem niespełnienia ww. kryterium, a w konsekwencji odrzuceniem wniosku na etapie oceny technicznej. Pismem z dnia 4 sierpnia 2011 r. poinformowano przedsiębiorcę, że wniosek został oceniony pozytywnie na etapie oceny formalnej i został skierowany do dalszej oceny, tj. oceny merytorycznej. Pismem z dnia 17 sierpnia 2011 r. wezwano przedsiębiorcę A sp. z o.o. w M do dostarczenia wyjaśnień / poprawek niezbędnych do oceny wniosku. Na uzasadnienie wezwania podano, że "Wnioskodawca planuje zakup nowoczesnych maszyn tworzących innowacyjny ciąg technologiczny do segregacji i rozdrabniania odpadów komunalnych i przemysłowych w celu uzyskania paliwa stałego przeznaczonego do spalania w kotłowniach i cementowniach. Zgodnie z zapisami Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, instalacje związane z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 47, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne o zainstalowanej mocy elektrycznej nie większej niż 0,5 MW lub wytwarzającej ekwiwalentną ilość biogazu rolniczego wykorzystywanego do innych celów niż produkcja energii elektrycznej, a także miejsca retencji powierzchniowej odpadów oraz rekultywacja składowisk odpadów należą do przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko. Wprawdzie Wnioskodawca przedstawił Decyzję Starosty C udzielającą pozwolenia na składowanie odpadów jednakże zostało ono wydane w 2009 r. i nie odnosi się do planowanego zakupu nowej instalacji do przetwarzania odpadów. W związku z tym konieczne jest przedstawienie dokumentów wskazujących, że realizowany projekt nie jest przedsięwzięciem mogącym lub potencjalnie mogącym oddziaływać na środowisko lub potwierdzających przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. W tym też kontekście wyjaśnienia wymaga możliwość przenoszenia instalacji ze składowiska na składowisko tj. czy w celu zainstalowania linii technologicznej na składowisku zleceniodawcy konieczne będzie przeprowadzenie kolejnego postępowania oceny oddziaływania projektu na środowisko." W odpowiedzi z dnia 22 sierpnia 2011 r. na powyższe wezwanie skarżący przedsiębiorca podał, że przedstawia odpowiedź na wniosek o wystawienie opinii, czy planowana inwestycja wymaga oceny oddziaływania na środowisko i przedłożył pismo Burmistrza Miasta T z dnia 22 sierpnia 2011 r. (znak: [...]). Jednocześnie podano, że "planowana do zakupu linia technologiczna do produkcji paliw alternatywnych nie wymaga trwałego posadowienia na gruncie, jest to urządzenie mobilne, którego użytkowanie nie wymaga decyzji pozwolenia na budowę, dlatego zgodnie z art. 72 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.), cytowanym w odpowiedzi znak sprawy [...], planowana inwestycja nie wymaga decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Pismem z dnia 8 września 2011 r. poinformowano A sp. z o.o. w M, że złożony przez nią projekt został odrzucony na etapie oceny technicznej ze względu na fakt niespełnienia kryterium nr 3 "zgodność projektu z przepisami w zakresie ochrony środowiska", zgodnie z uzasadnieniem zamieszczonym w załączonych kartach oceny merytorycznej. Z kart oceny merytoryczne wynika, że obaj oceniający uznali, iż projekt należy do grupy przedsięwzięć mogących lub potencjalnie mogących niekorzystnie wpływać na środowisko i zauważyli, że z przedstawionego przez wnioskodawcę pisma z dnia 22 sierpnia 2011 r. wydanego przez organ właściwy do oceny oddziaływania na środowisko wynika, że w przypadku odpowiedniego zakwalifikowania projektu wnioskodawca zobowiązany będzie do wystąpienia o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Jeden z oceniających zarzucił nadto, że wnioskodawca nie zbadał w ogóle oddziaływania planowanego projektu na środowisko przed planowaniem projektu. Drugi z oceniających stwierdził, że co prawda, wnioskodawca przedstawił Decyzję Starosty C udzielającą pozwolenia na składowanie odpadów, jednakże została ona wydana w 2009 r. i nie odnosi się do planowanego zakupu nowej instalacji do przetwarzania odpadów. Oceniający stwierdził, że wyjaśnienia wymaga możliwość przenoszenia instalacji ze składowiska na składowisko w kontekście ewentualnego przeprowadzania kolejnych postępowań odnośnie oceny wpływu projektu na środowisko. Pismem z dnia 27 września 2011 r. Spółka A złożyła protest zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z uchwałą nr [...] Zarządu Województwa z dnia 27 listopada 2007 r. w sprawie przyjęcia Uszczegółowienia Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 z późn. zm. - Załącznik nr 4 Kryteria wyboru projektów, które to kryteria zostały zatwierdzone uchwałą nr [...] Komitetu Monitorującego Regionalny Program Operacyjny w latach 2007 - 2013 z dnia 22 lutego 2008 r. z późn. zm., poprzez dokonanie oceny technicznej złożonego projektu niezgodnie z przyjętymi kryteriami wyboru projektów, a tym samym bezzasadne odrzucenie projektu. Na uzasadnienie podano, że zarzucona projektowi wnioskodawcy niezgodność z przepisami w zakresie ochrony środowiska nastąpiła na skutek dokonania przez instytucję błędnej wykładni m.in. art. 72 ust. 1, art. 71 ust. 2 pkt 2 i art. 59 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz art. 29 ust 3 ustawy - Prawo budowlane. Zdaniem Spółki, niewątpliwym jest, że zgodnie z postanowieniami dyrektywy 85/337/EWG przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko powinny być przed udzieleniem zezwolenia na inwestycje poddane ocenie w odniesieniu do ich skutków, jednakże pod pojęciem "przedsięwzięcie" należy rozumieć wykonanie prac budowlanych lub innych instalacji lub systemów oraz inne interwencje w otoczeniu naturalnym i krajobrazie, a pod pojęciem "zezwolenia na inwestycję" należy rozumieć decyzję właściwej władzy lub władz, na podstawie której wykonawca otrzymuje prawo do wykonania przedsięwzięcia. Wynika z tego, zdaniem Spółki, że mając na względzie ustawę o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (Uioś), "polski ustawodawca wskazał w art. 72 ust. 1 ustawy, iż pojęcie przedsięwzięcie zdefiniowane w art. 3 w/w ustawy, dotyczy jedynie zamierzeń, dla realizacji których niezbędne jest uzyskanie któregokolwiek ze wskazanych enumeratywnie w art. 72 ust. 1 zezwoleń lub decyzji ("decyzji końcowych"). Innymi słowy ustawodawca wskazując w art. 71 ust. 2 pkt 2 Uioś, iż uzyskanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych jest wymagane dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco wpływać na środowisko, a jednocześnie wskazując, iż decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych jest wydawana przed uzyskaniem wyliczonych enumeratywnie w art. 72 ust. 1 Uioś zezwoleń i decyzji, w istocie precyzuje i zawęża krąg przedsięwzięć, które wymagają dla ich realizacji wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych do tych przedsięwzięć, które wymagają również wydania któregokolwiek z rozstrzygnięć przewidzianych w art. 72 ust. 1 Uioś. Tym samym dokonywanie oceny wpływu przedsięwzięcia na środowisko w przypadku pozostałych przedsięwzięć jest niezasadne." Zdaniem Spółki, "wbrew zapatrywaniom instytucji pośredniczącej, iż dla realizacji przedsięwzięć, które nie wymagają uprzedniego uzyskania któregoś z rozstrzygnięć wskazanych w art. 72 ust. 1 Uioś, nie jest wymagane uzyskanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych, a tym samym nie jest zasadne przeprowadzenie postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko." W proteście podano, że "z przedmiotowej ustawy w sposób wyraźny wynika wola ustawodawcy dokonania takiej transpozycji w/w dyrektywy, która eliminuje obowiązek badania wpływu na środowisko przedsięwzięć (choćby i mających potencjalnie znaczący wpływ na środowisko), których warunkiem realizacji nie jest uprzednie (przed ich realizacją) uzyskanie któregoś z rozstrzygnięć określonych w art. 72 ust. 1 Uioś." Zdaniem Spółki, pod pojęciem "zezwolenie na inwestycję" należy rozumieć dwie decyzje, które łącznie stanowią podstawę do realizacji inwestycji – decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia oraz decyzję końcową, którą w praktyce jest najczęściej pozwolenie na budowę (co wskazuje na bardzo ścisłe powiązanie pomiędzy decyzją o uwarunkowaniach środowiskowych, a decyzjami, których katalog zawiera art. 72 ust. 1 Uioś), a zatem uzyskanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych jest niezbędne tylko przy przedsięwzięciach, które wymagają również uzyskania któregoś z rozstrzygnięć przewidzianych w art. 72 ust. 1 Uioś. Tym samym – zdaniem Spółki - pozostałe przedsięwzięcia, nieobjęte obowiązkiem uzyskania zezwolenia na inwestycję, są zwolnione z obowiązku oceniania ich wpływu na środowisko (art. 2 ust. 1 Dyrektywy). W proteście zaznaczono, że "przedsięwzięcie które ma być zrealizowane w ramach projektu, nie wymaga dla jego realizacji, żadnego z rozstrzygnięć określonych w art. 72 ust. 1 Uioś, w szczególności nie wymaga wydania decyzji o pozwoleniu na budowę", a zatem odrzucenie projektu na etapie oceny technicznej było nieuzasadnione. Nadto zaznaczono, że "wnioskodawca przedłożył rozstrzygnięcie uprawnionego organu zezwalające mu na prowadzenie działalności w zakresie wytwarzania odpadów palnych (paliw alternatywnych) w drodze odzysku odpadów komunalnych i dlatego niezrozumiałym jest "kwestionowanie przez instytucję pośredniczącą spełnienia przez projekt warunków wymaganych względami ochrony środowiska (zgodności z przepisami w zakresie ochrony środowiska), skoro uprawniony organ wypowiedział się już w tej sprawie" Dyrektor Departamentu Polityki Regionalnej pismem z dnia 28 października 2011 r. nr [...] poinformował przedsiębiorcę – A sp. z o.o. w M, że protestu nie uwzględniono. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia w przedmiocie protestu wskazano art. 30b ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z późn. zm.), zapisy Podręcznika Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007-2013 - wersja nr 8 przyjętego uchwałą Nr [...] Zarządu Województwa z dnia 31 marca 2011 r. oraz Regulamin konkursu dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 w ramach II Osi Priorytetowej "Gospodarka regionalnej szansy", Działanie 2.1 "Rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw, Schemat A. Bezpośrednie wsparcie inwestycji w MŚP" stanowiącego Załącznik nr 1 do Uchwały Nr [...] Zarządu Województwa z dnia 29 marca 2011 r. Na uzasadnienie podano, że Regulamin Konkursu oraz Kryteria wyboru projektów, stanowiące Załącznik Nr 4 do URPO, są dla przedmiotowego konkursu podstawowymi dokumentami określającymi jego przebieg, w tym w szczególności procedurę wyboru projektów do dofinansowania i kryteria brane pod uwagę przy wyborze. Zapisy Regulaminu konkursu uzupełnione są przez załączniki, w tym "Instrukcję wypełniania wniosku o dofinansowanie" wraz z załącznikami, które na równi z Regulaminem konkursu określają obowiązki wnioskodawcy, jakie jest on zobligowany spełnić ubiegając się o dofinansowanie w ramach przedmiotowego konkursu. Obowiązek wnioskodawcy do stosowania się do zapisów Instrukcji został także zawarty w § 12 pkt 3 Regulaminu konkursu, który obliguje Wnioskodawcę do zapoznania się z zapisami Instrukcji przed rozpoczęciem wypełniania dokumentacji aplikacyjnej. W przypadku Działania 2 Schemat A Osi Priorytetowej 2 jednym z kryteriów oceny technicznej jest "Zgodność projektu z przepisami w zakresie ochrony środowiska", w ramach którego sprawdzeniu podlega kompletność dokumentacji dotyczącej ochrony środowiska, stanowiącej załącznik do wniosku o dofinansowanie, w tym jej zgodność z przepisami UE (Dyrektywy UE), zgodność z prawem krajowym (Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenie oddziaływania na środowisko) oraz zgodność z Wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć współfinansowanych z krajowych lub regionalnych programów operacyjnych. Zgodnie z zapisami Instrukcji, w ramach załącznika nr 2 - Załącznik w zakresie Oceny Oddziaływania na Środowisko i/lub "Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach" - obligatoryjnie należy dostarczyć Formularz do wniosku o dofinansowanie w zakresie oceny oddziaływania projektu na środowisko oraz inne dokumenty, których zakres uzależniony jest od rodzaju planowanego przedsięwzięcia (dokumenty te zostały wymienione w Instrukcji). Kompletność wszystkich załączników oceniana jest na etapie oceny formalnej. Zgodnie z zapisami Instrukcji, w przypadku wątpliwości co do kompletności załącznika nr 2 na etapie oceny formalnej należy wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia załącznika o niezbędne dokumenty, wynikające z charakteru inwestycji na etapie oceny technicznej, ale w przypadku niedostarczenia wszystkich dokumentów w ramach tego załącznika nr 2 (np. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach) na etapie oceny formalnej, projekt, pod warunkiem spełnienia pozostałych kryteriów oceny formalnej, zostanie przekazany do oceny merytorycznej. Dopiero na etapie oceny technicznej (będącej częścią oceny merytorycznej) w ramach kryterium "Zgodność projektu z przepisami w zakresie ochrony środowiska" dokonywana jest ponowna analiza zgodności projektu z przepisami w zakresie ochrony środowiska. W przypadku stwierdzenia braków w dokumentacji – jak było w przypadku Spółki A – wzywa się wnioskodawcę o uzupełnienie załącznika nr 2, a niedostarczenie wymaganej dokumentacji w terminie określonym przez KOP skutkuje uznaniem niespełnienia w/w kryterium, a w konsekwencji odrzuceniem wniosku na etapie oceny technicznej, co nastąpiło w tej sprawie. Nadto w rozstrzygnięciu o nieuwzględnieniu protestu podniesiono, że zakres rzeczowy złożonego przez wnioskodawcę projektu obejmuje zakup nowoczesnych maszyn do segregacji i rozdrabniania odpadów komunalnych i przemysłowych służących do produkcji paliwa stałego przeznaczonego do spalania w kotłowniach i cementowniach, a zgodnie z brzmieniem § 3 ust. 1 pkt 80 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r., Nr 213, poz. 1397) - do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się "instalacje związane z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów (...)". Podkreślono, że już na etapie oceny formalnej wnioskodawca składając wyjaśnienia nie odniósł się do kwestii spełniania przez jego projekt przesłanek przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, a jedynie poinformował, że dołączył, w ramach załącznika nr 2, Decyzję Starosty C z dnia [...] 2009 r. o udzieleniu pozwolenia na wytwarzanie odpadów z elementami wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku i zbierania odpadów, która to decyzja nie odnosi się do planowanego zakupu nowej instalacji do przetwarzania odpadów. Z tego względu wnioskodawca został ponownie wezwany o dostarczenie brakujących załączników w zakresie ochrony środowiska, czego nie uczynił, a jedynie w piśmie z dnia 22 sierpnia 2011 r. poinformował, że przedstawił odpowiedź Wydziału Gospodarki Komunalnej, Ochrony Środowiska, Rolnictwa i Leśnictwa Urzędu Miasta w T (znak pisma: [...]) udzieloną na jego wniosek o wystawienie opinii czy planowana inwestycja wymaga oceny oddziaływania na środowisko. Podkreślono także, że wbrew twierdzeniom wnioskodawcy, z pisma przedłożonego w ramach wyjaśnień na etapie oceny technicznej nie wynika, że planowana inwestycja nie wymaga decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, albowiem organ stwierdził jedynie, że na podstawie pisma przedłożonego przez wnioskodawcę nie można jednoznacznie określić czy realizowane przedsięwzięcie wymaga uzyskania takiej decyzji wskazując jednocześnie, że wnioskodawca winien wystąpić z wnioskiem o jej wydanie. W opinii Instytucji Rozpatrującej Protest (IRP), mówiąc o "przedsięwzięciu" należy przez to rozumieć zwłaszcza te wymienione w art. 71 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, tzn. przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oraz potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko albowiem ustawodawca mając świadomość, że bardzo ważnym zagadnieniem jest prawidłowe ustalenie sytuacji, w których wymagane jest wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych, w art. 71 ust. 2 ustawy wskazał, realizacja jakiego rodzaju przedsięwzięć będzie musiała być poprzedzona wydaniem takiej decyzji. Podano, że "należy zwrócić bowiem uwagę, że uzyskanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych ma charakter obligatoryjny w odniesieniu do wszystkich elementów enumeratywnego katalogu przedsięwzięć wymienionych w art. 71 ust. 2 ustawy - który sprecyzowany jest w ramach Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r., Nr 213, poz. 1397) - bez względu na to czy wymagają - czy też nie - wydania którejś z decyzji wymienionych w art. 72 ust. 1 ustawy OOŚ". Zdaniem IRP, nie można zgodzić się z argumentacją wnioskodawcy, że "art. 72 ust. 1 ustawy OOŚ precyzuje i zawęża krąg przedsięwzięć, które - dla ich realizacji - wymagają decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych. Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, którego zwieńczeniem jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, służy ocenie na wstępnym etapie wszystkich potencjalnych zagrożeń dla środowiska oraz podjęciu próby wypracowania rozwiązań eliminujących lub maksymalnie minimalizujących negatywne oddziaływania na środowisko, które następnie powinny być wykorzystane na dalszych etapach postępowania administracyjnego. Dlatego też w celu uniknięcia wątpliwości związanych z kolejnością przeprowadzania postępowań w sprawie "zezwoleń", upoważniających do realizacji przedsięwzięcia, ustawodawca w art. 72 ust. 1 ustawy OOŚ wprowadził zamknięty katalog decyzji, których wydanie musi być poprzedzone uzyskaniem przez podmiot zainteresowany realizacją przedsięwzięcia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach." Zdaniem IRP, artykuł ten ma zatem jedynie charakter porządkowy, określający kolejność sporządzania poszczególnych decyzji i stanowi zabezpieczenie celu Dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, określonego w art. 2 stanowiącym, że "Państwa Członkowskie przyjmują wszystkie niezbędne środki, aby zapewnić, że przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko naturalne, między innymi z powodu ich charakteru, rozmiarów lub lokalizacji podlegają wymaganiom w celu uzyskania zezwolenia na inwestycję i ocenie w odniesieniu do ich skutków, przed udzieleniem zezwolenia". O konieczności uzyskania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych, zdaniem IRP, decyduje fakt czy dana inwestycja spełnia przesłanki określone w art. 71 ust. 2 ustawy OOŚ, które doprecyzowane są Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Zaznaczono też, że "asesorzy słusznie stwierdzili, iż w pierwszej kolejności konieczne jest ustalenie czy dana inwestycja należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a następnie przeprowadzenie postępowania oceny oddziaływania na środowisko kończące się wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdzi brak potrzeby przeprowadzenia postępowania OOŚ" i podniesiono, że zgodnie z opinią Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 18 sierpnia 2010 r.: "Konieczność pozwolenia na budowę dotyczy bowiem jedynie przedsięwzięć, dla których przeprowadza się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, czyli tych określanych jako mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko albo tych mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko, w stosunku do których na podstawie tzw. postępowania kwalifikacyjnego (screeningowego) obowiązek oceny został stwierdzony. Oznacza to, że dla przedsięwzięć, które uzyskały decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach, w której stwierdzono brak konieczności przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko, nie jest wymagane pozwolenie na budową, co wynika wprost z art. 29 ust. 3 ustawy Prawo budowlane". Zdaniem tej instytucji, słusznie zauważyli oceniający, że wnioskodawca nie dostarczył na etapie oceny technicznej brakujących załączników w zakresie ochrony środowiska, tj. kompletnej dokumentacji z postępowania w zakresie OOŚ, a zgodnie z przytoczonymi wyżej zapisami Instrukcji, stanowi to samoistną podstawę do uznania kryterium "Zgodność projektu z przepisami w zakresie ochrony środowiska" za niespełnione. Powoduje to uznanie, że na podstawie przedstawionych informacji brak jest możliwości wskazania, iż projekt nie wymaga oceny oddziaływania na środowisko, w związku z czym ocena w tym zakresie została przeprowadzona w sposób prawidłowy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A sp. z o.o. w M zarzuciła - podobnie jak w proteście - naruszenie art. 30b ust. 1 w zw. 26 ust 1 pkt 4 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i naruszenie kryteriów wyboru projektów, wprowadzonych w Załączniku 4 do uchwały nr [...] Zarządu Województwa z dnia 27 listopada 2007 r. w sprawie przyjęcia URPO, a także naruszenie art. 30b ust. 1 tej ustawy w zw. z art. 71 ust. 2 pkt 2 i art. 3 pkt 13 Uioś poprzez błędne przyjęcie, że projekt złożony przez Skarżącego spełnia warunki do uznania go za przedsięwzięcie w rozumieniu art. 3 pkt 13 Uioś i w konsekwencji niezasadne domaganie się od Skarżącego przedstawienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (DUŚ), co z kolei skutkowało odmową przyznania pomocy i nieuwzględnieniem protestu; naruszenie art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z art. 71 ust. 2 pkt 2 i art. 72 ust. 1 Uioś poprzez ich błędną wykładnię i niezasadne domaganie się od skarżącego przedstawienia DUŚ, co w konsekwencji skutkowało odmową przyznania pomocy oraz nieuwzględnieniem protestu; a także naruszenie art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z art. 29 ust. 3 ustawy – Prawo budowlane poprzez błędną wykładnie normy zawartej w art. 29 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, co w konsekwencji skutkowało odmową przyznania pomocy oraz nieuwzględnieniem protestu. W konsekwencji skarżąca Spółka wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Na uzasadnienie skargi podano, że w stosunku do projektu, który zamierza realizować, nie został przez ustawodawcę przewidziany obowiązek uzyskania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych oraz przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Zdaniem skarżącej Spółki, wobec okoliczności, że skarżący przedstawił instytucji zarządzającej ostateczną decyzję z dnia 20 listopada 2009r. zezwalającą mu na prowadzenie działalności w zakresie wytwarzania paliwa alternatywnego (przedmiot projektu), to brak jest podstaw do obciążania Spółki przez instytucję zarządzającą obowiązkiem przedstawiania dodatkowych dokumentów, których posiadać nie musi. Zdaniem strony skarżącej, przedmiotowy projekt objęty wnioskiem o dofinansowanie, nie wymagał przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w świetle obowiązujących przepisów prawa polskiego (ustawa Uioś), dokonujących implementacji do krajowego porządku prawnego m.in. Dyrektywy Rady nr 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, albowiem "projekt będący przedmiotem oceny nie zakładał realizacji jakichkolwiek prac, które mieściłyby się w ustawowym pojęciu "przedsięwzięcia", gdyż "realizacja projektu nie będzie wymagała przeprowadzenia robót budowlanych". Zdaniem strony skarżącej, "wskutek posadowienia w/w urządzeń na nieruchomości wykorzystywanej już obecnie przez Skarżącego na cele działalności w zakresie gospodarowania (m.in. wytwarzania i odzysku) odpadami nie dojdzie do przekształcenia terenu oraz nie dojdzie do zmiany sposobu wykorzystania terenu" albowiem przedmiotowe urządzenie zakłada jego wykorzystywanie pod działalność w zakresie gospodarowania odpadami i tak też ten teren jest już wykorzystywany - już od wielu lat prowadzona jest na nim działalność w zakresie gospodarowania odpadami (zgodna z przeznaczeniem terenu) zarówno przez Skarżącego jak i przez podmioty trzecie (składowisko odpadów prowadzone przez spółkę Usługi Komunalne sp. z o.o.)" Zdaniem strony skarżącej, skoro – zgodnie z art. 71 ust. 2 Uioś – obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczy wyłącznie przedsięwzięć, a wnioskowany do dofinansowania projekt "nie zakładał realizacji żadnego przedsięwzięcia to Skarżący nie był obowiązany do uzyskania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych i do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (art. 59 ust. 1 w zw. z art. 63 ust. 1 UIOŚ)", a zatem "niezasadne jest żądanie przez organ od Skarżącego przedstawiania dokumentów wskazujących czy projekt wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko". Ponadto, podobnie jak w proteście, strona skarżąca wskazała na kluczowe w tej sprawie pojęcie "zezwolenia na inwestycję" uznając, że "polski ustawodawca przyjął (wprowadzając art. 71 ust. 2 i art. 72 ust. 1 UIOŚ w takim, a nie innym brzmieniu), iż pojęcie przedsięwzięcie zdefiniowane w art. 3 UIOŚ, dotyczy jedynie zamierzeń, dla realizacji których niezbędne jest uzyskanie któregokolwiek ze wskazanych enumeratywnie w art. 72 ust. 1 UIOŚ zezwoleń lub decyzji ("decyzji końcowych")." Zdaniem strony skarżącej, z przedmiotowej ustawy w sposób wyraźny wynika wola ustawodawcy dokonania takiej transpozycji Dyrektywy Rady nr 85/337/EWG, "która eliminuje obowiązek badania wpływu na środowisko przedsięwzięć (choćby i mających potencjalnie znaczący wpływ na środowisko), których warunkiem realizacji nie jest uprzednie (przed ich realizacją) uzyskania któregoś z rozstrzygnięć określonych w art. 72 ust. 1 UIOŚ". W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa - jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym - wniósł o oddalenie skargi stwierdzając, że projekt został oceniony prawidłowo i brak podstaw do uwzględnienia zarzutów zawartych w skardze. Podkreślono, że zgodnie z zapisami wymagań konkursowych, jednym z kryteriów oceny technicznej jest "Zgodność projektu z przepisami w zakresie ochrony środowiska", w ramach którego sprawdzeniu podlega kompletność dokumentacji dotyczącej ochrony środowiska, stanowiącej załącznik do wniosku o dofinansowanie, w tym jej zgodność z przepisami UE, z prawem krajowym oraz zgodność z Wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć współfinansowanych z krajowych lub regionalnych programów operacyjnych. Wskazano na Instrukcję wypełniania wniosku stanowiącą integralną część Regulaminu i na brzmienie § 3 ust. 1 pkt 80 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, z którego wynika, że do przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko zalicza się "instalacje związane z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów (...)" stwierdzając, że projekt strony skarżącej "może zaliczać się do takiego właśnie przedsięwzięcia". Zaznaczono, że strona skarżąca razem z wnioskiem złożyła wyłącznie Formularz w zakresie OOŚ, w którym w rubryce F. 2 "Konsultacje z organami ds. ochrony środowiska "nie zaznaczyła ani odpowiedzi "TAK", ani "NIE" i dlatego została wezwana do uzupełnienia wniosku w tym zakresie. W uzupełnieniu Spółka skarżąca zaznaczyła rubrykę "Tak" i określiła, że organem tym był Starosta C. Podniesiono, że słusznie oceniający projekt stwierdzili, że "załączona Decyzja Starosty C wydana została w roku 2009 (a oceniany projekt jest z 2011 r.) i nie odnosi się do planowanego zakupu nowej instalacji do przetwarzania odpadów". W odpowiedzi na kolejne wezwanie strona skarżąca jako wnioskodawca przedstawiła pismo z Wydziału Gospodarki Komunalnej, Ochrony Środowiska, Rolnictwa i Leśnictwa Urzędu Miasta w T, stwierdzając jednocześnie, że złożony projekt nie wymaga pozwolenia na budowę i jako taki nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W odpowiedzi na skargę podkreślono, że treść pisma jest odmienna od wniosków skarżącego, albowiem "Urząd Miasta w T stwierdza, że "na podstawie złożonego pisma nie można jednoznacznie określić, czy realizowane przedsięwzięcie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach". Podkreślono także, że dwukrotne wezwania do uzupełnień doprowadziły do tego, że strona skarżąca zajęła stanowisko, że wnioskowany do dofinansowania projekt nie wymaga decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz uzyskania pozwolenia na budowę. Zdaniem Zarządu Województwa, stanowisko to nie jest poparte żadnym dokumentem, a sam zakres rzeczowy przedsięwzięcia (w zakresie odzyskiwania czy też unieszkodliwiania odpadów) sugeruje przynajmniej potencjalną możliwość oddziaływania na środowisko. Zaznaczono, że zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku, jeśli oceniający powzięli taką wątpliwość, to mieli prawo wzywać o uzupełnienie, a brak uzupełnienia przy istniejących wątpliwościach skutkować mógł tylko odrzuceniem projektu, bowiem przedmiotem oceny na etapie oceny technicznej w ramach kryterium 3 była "zgodność projektu z przepisami w zakresie ochrony środowiska". Organ ten podkreślił, że "przyczyną odrzucenia projektu nie jest kwalifikacja przez ekspertów przedmiotowego projektu jako oddziałującego na środowisko, a w konsekwencji uznanie, że nie załączono obligatoryjnych załączników, lecz stwierdzenie, że przedłożona dokumentacja nie pozwala ocenić, czy przedmiotowy projekt będzie oddziaływał na środowisko, czy też nie i czy tym samym złożono odpowiednie dokumenty pozwalające na ocenę tego zagadnienia." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne i postanowienia, inne akty lub czynności oraz bezczynność - określone w art. 3 § 2 p.p.s.a., natomiast zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.: "Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach". Na tej ostatniej zasadzie z art. 3 § 3 p.p.s.a. został poddany kontroli sądów administracyjnych tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. - o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712), zwanej dalej "ustawą". Zgodnie z przepisem art. 30c ust. 1 tej ustawy (dodanym na mocy art. 6 pkt 27 ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności Dz. U. Nr 216, poz. 1370): "Po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Według art. 30c ust. 3 ustawy: "W wyniku rozpatrzenia skargi, o której mowa w ust. 1, sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe". Powyższy przepis art. 30c ust. 3 ustawy zakreśla ramy kontroli Sądu w tego rodzaju sprawach ograniczając kontrolę do badania, czy ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z prawem, czy też w sposób naruszający prawo. Jest niewątpliwym, że z treści omawianej ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wynika, że ustawodawca przekazał instytucji zarządzającej, którą w tym wypadku jest Zarząd Województwa, nie tylko przygotowanie i przekazanie Komitetowi Monitorującemu do zatwierdzenia propozycji kryteriów wyboru projektów (art. 26 ust. 1 pkt 3), ale także wybór w oparciu o kryteria, o których mowa w pkt 3, projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego (art. 26 ust. 1 pkt 4). Zgodnie z treścią art. 26 ust. 2 ustawy: "Instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów." Z treści przytoczonych wyżej przepisów wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje procedurę oceny projektu m.in. pod kątem przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, a to oznacza, że instytucje: organizująca konkurs przy odrzuceniu projektu, czy rozpatrująca protest przy nieuwzględnieniu protestu, mają obowiązek wskazania konkretnego przepisu należącego do ustanowionego systemu realizacji programu operacyjnego, który został naruszony, przy czym przepis powinien być znany składającym wnioski o dofinansowanie przy dołożeniu przez nich należytej staranności. W szczególności – zgodnie z art. 29 ustawy – instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, a więc w trybie konkursu, jest zobligowana ogłaszając konkurs na swojej stronie internetowej do zawarcia szeregu informacji, m.in. obejmujących rodzaj projektów podlegających dofinansowaniu (ust. 2 pkt 1) i kryteria wyboru projektów (ust. 2 pkt 6). Sąd, rozpatrując skargę wnioskodawcy, którego projekt został odrzucony bada więc – tak jak w niniejszej sprawie - czy podstawą odrzucenia były znane wnioskodawcy kryteria wyboru projektów. Sąd zauważa, że ustawodawca nie rozróżnia oceny formalnej, technicznej czy merytorycznej projektów, a zatem należy uznać, że etapy dokonywanych w drodze konkursu wyborów projektów zapewne ułatwiające instytucjom wybór tych projektów leżą w gestii instytucji upoważnionych do organizowania konkursu pod warunkiem, że zapewnią "przejrzystość reguł", o jakich mowa w art. 26 ust. 2 ustawy. Wymóg ten został już określony w art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności oraz rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (Dz.U.UE.L.06.371.1), gdzie w ramach działań informacyjnych skierowanych do potencjalnych beneficjentów określono, że instytucja zarządzająca dostarcza potencjalnym beneficjentom jasnych i szczegółowych informacji dotyczących przynajmniej kryteriów wyboru operacji do dofinansowania (ust. 2 lit. c). Zatem kryteria muszą być jasne, ustalone zgodnie z procedurą i dostępne w Internecie. Ta "przejrzystość reguł" i zasada "równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów" jest przedmiotem badania Sądu w pierwszej kolejności i niewątpliwie ma największe znaczenie na najwcześniejszym etapie oceny projektu. Nie oznacza to, że w późniejszych etapach oceny projektu jest porzucana, a jedynie oznacza, że na dalszych etapach oceny (o charakterze merytorycznym) większe znaczenie mogą mieć kolejne dwa kryteria kontroli Sądu: badanie, czy zapewniono "rzetelną ocenę projektów w procesie wyboru projektów" i czy zapewniono "bezstronną ocenę projektów w procesie wyboru projektów". Skarżąca Spółka zarzuca – zdaniem Sądu – w zasadzie nieprawidłowe zasady konkursu powodujące brak rzetelnej oceny swego projektu w procesie wyboru projektów i stwierdza, że nie była zobowiązana do przedstawienia dokumentów określonych w Regulaminie konkursu. Sąd zwraca uwagę na to, że integralną częścią Uszczegółowienia Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013, w niniejszej sprawie Uszczegółowienia z daty: "K, 29 marzec 2011 r.", są załączniki, w tym Załącznik nr 4. "Kryteria wyboru projektów", znajdujące się na stronach 221 – 224 tego Uszczegółowienia, w którym dla Małych (i Średnich) Przedsiębiorstw określono kilka etapów oceny projektów pod nazwą: Kryteria oceny formalnej, Kryteria oceny merytorycznej, która składa się z dwóch części: Oceny technicznej i Właściwej oceny merytorycznej. W niniejszej sprawie odrzucenie projektu strony skarżącej nastąpiło na tzw. etapie oceny technicznej wniosku, w której to ocenie ustalono cztery kryteria: 1. Kwalifikowalność kosztów, 2. Wykonalność finansowa i prawidłowość przygotowania analiz finansowych. 3. Zgodność projektu z przepisami w zakresie ochrony środowiska i 4. Charakterystyka projektu pod kątem jego szczegółowej oceny. Bezspornym jest, że odrzucenie projektu strony skarżącej nastąpiło z powodu nie spełnienia kryterium z pkt 3. "Zgodność projektu z przepisami w zakresie ochrony środowiska". Należy zauważyć, że w treści tego kryterium ustalonego w wymienionym wyżej Uszczegółowieniu RPO z dnia 29 marca 2011 r. stwierdza się, że: "Sprawdzeniu będzie podlegać kompletność dokumentacji dotyczącej ochrony środowiska, stanowiącej załącznik do Wniosku o dofinansowanie, w tym jej zgodność z przepisami UE (Dyrektywy UE), zgodność z prawem krajowym (Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenie oddziaływania na środowisko oraz zgodność z Wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć współfinansowanych z krajowych lub regionalnych programów operacyjnych." Z powyższego wynika więc, że obowiązkiem ekspertów (asesorów) dokonujących oceny projektu na etapie oceny technicznej było sprawdzenie kompletności dokumentacji dotyczącej ochrony środowiska, stanowiącej załącznik do Wniosku o dofinansowanie. Takim załącznikiem jest – zdaniem Sądu – Załącznik nr 2.1 do wniosku o dofinansowanie zatytułowany "Formularz do wniosku o dofinansowanie w zakresie OOŚ". Z dokumentacji złożonej przez stronę skarżącą wynika, że wniosek o dofinansowanie złożony w dniu 19 maja 2011 r. zawierał "Formularz do wniosku o dofinansowanie w zakresie OOŚ" nie wypełniony w pkt: F.2. i F.3.1., natomiast w pkt F.3.2.1."Czy projekt jest rodzajem przedsięwzięcia objętym:" wnioskodawca zakreślił (wybrał) odpowiedź: "Żadnym z powyższych aneksów (proszę przejść do pytania F.3.3.)", jednak w pytaniu F.3.3. nie wypełniono formularza (nie zakreślono żadnej odpowiedzi: "Tak" lub "Nie" i nie podano wyjaśnień zgodnych z poleceniem). Z kolei we wniosku złożonym po wezwaniu do uzupełnienia w dniu 26 lipca 2011 r. zawierającym także "Formularz do wniosku o dofinansowanie w zakresie OOŚ" wypełniono formularz w przedmiotowym zakresie w sposób następujący: W pkt F.2. "Konsultacje z organami ds. ochrony środowiska" na pytanie: "Czy przeprowadzono konsultacje z organami ds. ochrony środowiska, których dany projekt może dotyczyć, z uwagi na konkretne obowiązki?" zakreślono (wybrano) odpowiedź "Tak" i na pytanie: "Jeżeli tak, proszę podać nazwy i adresy oraz wyjaśnić zakres obowiązków organu": wpisano: "Starosta C". Z kolei w pkt F.3. "Ocena wpływu na środowisko naturalne", ppkt F.3.1. "Zezwolenie na inwestycję", co – według wyjaśnień - oznacza decyzję właściwej (krajowej) władzy lub władz, na podstawie której wykonawca otrzymuje prawo do realizacji przedsięwzięcia np. pozwolenie na budowę, na pytanie w pkt F.3.1.1. "Czy wydano już zezwolenie na realizację tego projektu?" zakreślono (wybrano) odpowiedź "Tak" i w pkt F.3.1.2. "Jeżeli tak, proszę podać datę" wpisano: "20/11/2009", a pkt F.3.1.5. "Określić właściwe władze, które wydały lub wydadzą zezwolenie na inwestycję" wpisano: "Starosta C". Natomiast w pkt F.3.2.1. "Czy projekt jest rodzajem przedsięwzięcia objętym:" wnioskodawca zakreślił (wybrał) odpowiedź: "Żadnym z powyższych aneksów (proszę przejść do pytania F.3.3.)", ale w pytaniu F.3.3. nie wypełniono formularza, tj. nie zakreślono żadnej odpowiedzi: "Tak" lub "Nie" i nie podano wyjaśnień zgodnych z poleceniem. Z powyższego wynika, zdaniem Sądu, że eksperci (asesorzy) badający projekt strony skarżącej w fazie oceny technicznej - na podstawie ustalonych zasad konkursu - prawidłowo uznali, że zgromadzona dokumentacja w zakresie Kryterium nr 3 "Zgodność projektu z przepisami w zakresie ochrony środowiska" jest niekompletna. Sąd orzekający w sprawie zauważa, że art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.) stanowi: "Art. 59. 1. Przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1." Z uwagi na to, że strona skarżąca stwierdza w niniejszej sprawie, że jej projektu zgłoszonego do dofinansowania nie można uznać za "przedsięwzięcie" w rozumieniu powyższej ustawy z dnia 3 października 2008 r. należy zwrócić uwagę na treść art. 3 ust. 1 pkt 13 i pkt 15 tej ustawy, w których ustanowiona jest definicja legalna pojęć występujących w tej ustawie: "Art. 3. 1. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 13) przedsięwzięciu - rozumie się przez to zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty; (...) 15) środowisku - rozumie się przez to środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;" Zdaniem Sądu, z powyższego wynika, że przedsięwzięciem jest każda ingerencja w środowisko (nie tylko zamierzenie budowlane jak wskazuje to strona skarżąca), która polega na przekształceniu terenu lub na zmianie sposobu jego wykorzystania. Sąd zwraca uwagę, że definiując pojęcie środowiska ustawodawca wskazuje na ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r., Nr 25, poz. 150 z późn. zm.), która w art. 3 pkt 39 definiuje pojęcie środowiska w sposób następujący: "Art. 3. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 39) środowisku - rozumie się przez to ogół elementów przyrodniczych, w tym także przekształconych w wyniku działalności człowieka, a w szczególności powierzchnię ziemi, kopaliny, wody, powietrze, krajobraz, klimat oraz pozostałe elementy różnorodności biologicznej, a także wzajemne oddziaływania pomiędzy tymi elementami;" Z powyższego wynika, że ingerencja w środowisko, o jakiej mowa w art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 3 października 2008 r., to ingerencja nie tylko w powierzchnię ziemi czy wody ale także ingerencja w powietrze i wzajemne ich oddziaływanie, co – zdaniem Sądu – powoduje uznanie, że projekt strony skarżącej może polegać na ingerencji np. w powietrze, a co z kolei może stać się przyczyną przekształcenia lub zmiany wykorzystania terenu, na który to powietrze ma wpływ, a zatem jest przedsięwzięciem, o jakim mowa w tym przepisie (art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 3 października 2008 r.). Słusznie, zdaniem Sądu, oceniający w Kartach oceny, Instytucja Organizująca Konkurs w piśmie z dnia 8 września 2011 r., Instytucja Rozpatrująca Protest w rozstrzygnięciu z dnia 28 października 2011 r., a także Zarząd Województwa w odpowiedzi na skargę uznali, że na podstawie przedstawionych przez stronę skarżącą w toku konkursu informacji brak jest możliwości uznania, że projekt nie wymaga oceny oddziaływania na środowisko. Świadczy o tym treść pisma Burmistrza Miasta w T z dnia 22 sierpnia 2011 r. (znak: [...]) stanowiąca odpowiedź na pismo strony skarżącej - A Spółka z o.o. w M - z tej samej daty - "dotyczące wydania opinii co do konieczności uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla uruchomienia linii technologicznej do produkcji paliwa alternatywnego". Z treści tego pisma wynika wprost, że "przedsięwzięcia, dla których istnieje konieczność przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny jego oddziaływania na środowisko są określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko", że "na podstawie przedłożonego pisma nie można jednoznacznie określić, czy realizowane przedsięwzięcie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach" oraz, że "w przypadku zakwalifikowania przedsięwzięcia do któregokolwiek z przedsięwzięć wymienionych w rozporządzeniu Rady Ministrów, oraz w przypadku konieczności uzyskania przez Inwestora którejkolwiek z decyzji określonych w art. 72 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, należy wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach". Mają rację też wskazane wyżej instytucje i organy stwierdzając, że przedłożona przez stronę skarżącą Decyzja Starosty C z dnia [...] 2009 r. o udzieleniu pozwolenia na wytwarzanie odpadów (z elementami wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku i zbierania odpadów) nie może zostać uznana za dokument właściwy w tej sprawie albowiem decyzja ta jest wydana w 2009 r. i istotnie – zdaniem Sądu - w żaden sposób nie odnosi się do planowanego zakupu nowej instalacji do przetwarzania odpadów. Należy podkreślić, że – zdaniem Sądu - rację mają oceniający, wymienione wyżej instytucje (IOK i IRP) oraz Zarząd Województwa wskazując na projekt strony skarżącej zgłoszony do dofinansowania jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, albowiem wydane na podstawie art. 60 ustawy z dnia 3 października 2008 r. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397) w § 3 ust. 1 pkt 80 stanowi: "§ 3. 1. Do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się następujące rodzaje przedsięwzięć: 80) instalacje związane z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 41-47, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne o zainstalowanej mocy elektrycznej nie większej niż 0,5 MW lub wytwarzających ekwiwalentną ilość biogazu rolniczego wykorzystywanego do innych celów niż produkcja energii elektrycznej, a także miejsca retencji powierzchniowej odpadów oraz rekultywacja składowisk odpadów;" Sąd podkreśla, że strona skarżąca przystępując do przedmiotowego konkursu zaakceptowała tym samym zasady tego konkursu przyjęte i ogłoszone w Regulaminie konkursu i dokumentach stanowiących jego integralną część. Regulamin konkursu w § 5 pkt 16 także definiuje pojęcia w nim użyte: "§ 5. Ilekroć w Regulaminie jest mowa o: 16. Projekcie – należy przez to rozumieć przedsięwzięcie realizowane lub zamierzone do realizacji przez Wnioskodawcę, odnośnie którego składa on wniosek o dofinansowanie wraz załączoną dokumentacją, o jasno określonych celach, składające się z całej serii robót, działań lub usług, którego celem jest wykonanie niepodzielnego zadania, posiadającego sprecyzowany charakter gospodarczy lub techniczny. Zespoły działań tworzących projekt powinny zachować spójny i skoordynowany charakter i prowadzić do ściśle określonego celu." Sąd zauważa także, że zgodnie z § 22 oraz § 23 pkt c tego Regulaminu: "22. Ocena techniczna ma na celu sprawdzenie opracowanej przez projektodawcę dokumentacji pod kątem spełnienia kryteriów technicznych. Ocena techniczna jest oceną logiczną. Niespełnienie jednego z warunków powoduje odrzucenie wniosku z dalszej procedury." 23. Kryteriami oceny technicznej w ramach Działania 2.1 Schemat A są: c) zgodność projektu z przepisami w zakresie ochrony środowiska". Zdaniem Sądu – z treści przytoczonej wyżej dokumentacji konkursowej oraz z treści przytoczonych wyżej aktów prawnych powszechnie obowiązujących – wymienionych wyżej ustaw i rozporządzeń wynika, że mają rację oceniający (w Kartach oceny), Instytucje Organizująca Konkurs (w rozstrzygnięciu z dnia z dnia 8 września 2011 r.), Instytucja Rozpatrująca Protest (w rozstrzygnięciu z dnia 28 października 2011 r.), a także Zarząd Województwa (w odpowiedzi na skargę) stwierdzając, że przedmiotowy projekt nie spełnia kryterium "Zgodność projektu z przepisami w zakresie ochrony środowiska" albowiem przedłożona przez stronę skarżącą dokumentacja nie pozwala ocenić, czy projekt strony skarżącej, zgłoszony do dofinansowania w konkursie, będzie oddziaływał na środowisko czy też nie. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że w żaden sposób nie można podzielić poglądów strony skarżącej wyrażonych w proteście i w skardze, a tym samym Sąd stwierdził, że skarga Spółki A w M nie zasługuje na uwzględnienie. Nie zachodzą bowiem – zdaniem Sądu - podstawy do stwierdzenia, że będąca przedmiotem skargi ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a zatem Sąd, na mocy art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy, orzekł – jak w sentencji.