III SA/Kr 1396/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Renata Czeluśniak (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2017 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 25 lipca 2016 r. nr [....] w przedmiocie ewidencji gruntów skargę oddala Decyzją nr [...] znak: [...] z dnia [...] 2016 r. Prezydent Miasta, działając na podstawie art. 7d pkt 1, art. 20 ust. 1 pkt 1, art. 21 ust. 1 i art. 24 ust. 2b pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520 ze zm.), § 2 ust. 2 pkt 2, § 9 ust. 1, § 45 ust. 1, § 46 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, § 68 ust. 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r. poz. 542 ze zm.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23), orzeczono o zmianie danych ewidencyjnych dla obr. [...] jednostka ewidencyjna N poprzez ujawnienie w miejsce dotychczasowego użytku rolnego w klasie bonitacyjnej RI (grunty orne) użytek Br-RI (grunty rolne zabudowane) dla części działek: nr [...] o pow. 0,5538 ha z RI na RI o pow. 0,3879 ha oraz Br-RI o pow. 0,1659 ha oraz nr [...] o pow. 0,1597 ha z RI na RI o pow. 0,1352 ha i Br-RI o pow. 0,0245 ha. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu 2 marca 2015 r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie aktualizacji użytku gruntowego na części działek nr [...], [...] ( dz. nr [...] podz. się na dz. [...], dz. [...] podz. się na dz. [...]) obr. [...] jedn. ewid. N oznaczonego jako użytek gruntowy w klasie bonitacyjnej RI (grunty orne), o łącznej pow. 0,7510 ha, położonych w K przy ul. I, zgodnie z faktycznym stanem użytkowania na gruncie. W dniu 19 października 2015 r. do Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej został złożony operat techniczny nr [...] z aktualizacji użytków gruntowych dla działek nr [...], [...] obr. [...] jedn. ewid. N z wykazem zmian danych ewidencyjnych, który został wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu 10 grudnia 2015 r. Geodeta uprawniony wykonał aktualizację użytków gruntowych dla działek nr [...] oraz [...] obr. [...] jednostka ewidencyjna N położonych przy ul. I. Działki nr [...], [...] (powstałe z podz. dz. Nr [...], [...]) obr. [...] jedn. ewid. N zgodnie z danymi zawartymi w operacie ewidencji gruntów i budynków, tj. mapą ewidencji gruntów i budynków, mapą zasadniczą, ortofotomapą oraz informacją J. S. są w części zabudowane budynkiem przechowalni owoców i warzyw z częścią mieszkalną i są związane produkcją rolniczą. Z powyższego wynikła konieczność ujawnienia w operacie ewidencyjnym zmiany użytku gruntowego części działek nr [...], [...] obr. [...] jedn. ewid. N z RI (grunty orne) na Br-RI (grunty rolne zabudowane), zgodnie ze stanem faktycznego użytkowania na gruncie oraz na podstawie operatu technicznego aktualizacji użytków gruntowych nr [...] z dnia 10 grudnia 2015 r. W odwołaniu do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego od ww. decyzji J. S. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 i 77 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez brak zebrania oraz rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i w efekcie uznanie, iż powierzchnia działki nr [...] wynosi 0,5538 ha, a działki nr [...] wynosi 0,1597 ha, tj. w sumie 0,7135 ha w sytuacji gdy powierzchnia należących do niego nieruchomości wynosi 0,7644 ha. Po przytoczeniu stanu faktycznego w uzasadnieniu odwołania, odwołujący się zaznaczył, iż nie sprzeciwia się przekwalifikowaniu gruntów z klasy bonitacyjnej z RI na Br-RI, jednak, jego zdaniem, została błędnie oznaczona powierzchnia gruntu, ponieważ nie liczy ona 0,7135 ha, a 0,7644 ha (0,8019 ha przed wydaniem decyzji o wywłaszczeniu w 2015 r.) stosownie z fizycznym pomiarem, treścią ksiąg wieczystych oraz posiadanymi dokumentami (akty notarialne). Działka [...] (dawniej [...], obj. kw. [...]) ma powierzchnię 0,1685 ha, na skutek wydania decyzji Wojewody z dnia [...] 2015 r. znak: [...], a na skutek wydania decyzji Wojewody z dnia [...] 2015 r. znak [...] zmniejszono ją o kolejne 0,0094 ha do 0,1597 ha. Działka [...] (dawniej [...] (wcześniej [...], [...]) obj. [...], [...]) liczyła 0,6488 (0,3438 + 0,3050) ha. Tą powierzchnie w 2008 r. pomniejszono na skutek wywłaszczenia odpowiednio o 0,0060 ha i 0,0100 ha, zmniejszając jej powierzchnię do 0,6328 ha. Na skutek wydania decyzji Wojewody z dnia [...] 2015 r. znak [...] zmniejszono ją o kolejne 0,0281 ha do 0,6047 ha. Zatem obszar działek [...] i [...] przed wywłaszczeniem z roku 2015 wynosił 0,8019 ha, a po wywłaszczeniu wynosi 0,7644 ha. Tymczasem w decyzji określono powierzchnie na 0,7135 ha, co zdaniem odwołującego, jest niezgodne z treścią ksiąg wieczystych, posiadanymi dokumentami (decyzje o wywłaszczeniu oraz akty notarialne zakupu nieruchomości) oraz faktycznymi pomiarami. Decyzją z dnia 25 lipca 2016 r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art.7b ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ II instancji uznał, że zarzut strony jest bezzasadny, gdyż w toku toczącego się postępowania powierzchnie obu działek nie uległy zmianie, o czym świadczą załączone do operatu technicznego nr [...] wykazy zmian danych ewidencyjnych. Powyższe wykazy poświadczają, że w stanie dotychczasowym (przed aktualizacją użytków) działka nr [...] miała powierzchnię 0,5538 ha, a działka nr [...] miała powierzchnię 0,1597 ha. Wg tych wykazów, przy wyodrębnianiu nowego użytku gruntowego "Br" (stan nowy) obie działki zachowały te same powierzchnie. Zatem w toku prowadzonego postępowania powierzchnie działek nie uległy zmianie. Organ stwierdził, że rozpatrując sprawę nie może wychodzić poza jej zakres, określony we wniosku o wszczęciu postępowania i dokonywać ustaleń dotyczących zmian powierzchni tych działek dokonywanych w odrębnych postępowaniach prowadzonych przed innym organem - Wojewodą. Organ uznał, iż o wyjaśnienie zmian w powierzchniach obu działek należy zwrócić się do Prezydenta Miasta prowadzącego operat ewidencji gruntów i budynków, który rejestruje każdą taką zmianę. W skardze do WSA w Krakowie J. S. zarzucił decyzji: 1. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 i 77 w zw. z art. 80 kpa, poprzez brak zebrania w trakcie postępowania w niniejszej sprawie wyczerpującego materiału dowodowego i w efekcie uznanie, iż powierzchnia działki nr [...] wynosi 0,5538 ha, a działki nr [...] wynosi 0,1597 ha, tj. w sumie 0,7135 ha w sytuacji gdy zdaniem skarżącego powierzchnia nieruchomości wynosi 0,7644 ha; 2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 i 77 w zw. z art. 80 kpa, poprzez uznanie, iż w postępowaniu o określenie powierzchni użytków gruntowych organ nie może badać powierzchni nieruchomości. Zdaniem J. S. została błędnie oznaczona powierzchnia gruntu, ponieważ nie liczy ona 0,7135 ha, a 0,7644 ha (0,8019 ha przed wydaniem decyzji o wywłaszczeniu w 2015 roku) stosownie z fizycznym pomiarem, treścią ksiąg wieczystych oraz posiadanymi dokumentami (akty notarialne). Działka [...] (dawniej [...], obj. kw. [...]) ma powierzchnię 0,1685 ha, na skutek wydania decyzji Wojewody z dnia [...] 2015 r. znak: [...], a na skutek wydania decyzji Wojewody z dnia [...] 2015 r. znak [...] zmniejszono ją o kolejne 0,0094 ha do 0,1597 ha. Działka [...] (dawniej [...] (wcześniej [...], [...]) obj. [...], [...]) liczyła 0,6488 (0,3438 + 0,3050) ha. Tą powierzchnie w 2008 r. pomniejszono na skutek wywłaszczenia odpowiednio o 0,0060 ha i 0,0100 ha zmniejszając jej powierzchnię do 0,6328 ha. Na skutek wydania decyzji Wojewody z dnia [...] 2015 r. znak [...] zmniejszono ją o kolejne 0,0281 ha do 0,6047 ha. Zatem obszar działek [...] i [...] przed wywłaszczeniem z roku 2015 wynosił 0,8019 ha, a po wywłaszczeniu wynosi 0,7644 ha, gdy tymczasem w decyzji określono niniejszą powierzchnie na 0,7135 ha, co zdaniem skarżącego jest niezgodne ze stanem faktycznym (pomiarami) treścią ksiąg wieczystych oraz posiadanymi dokumentami. W tej sytuacji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie P.p.s.a). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W świetle art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd nie ma obowiązku, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Z istoty bowiem kontroli wynika, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w art. 145 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala - art. 151 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja w sprawie aktualizacji w operacie ewidencji gruntów i budynków użytku gruntowego na części działek, a nie aktualizacji wpisu co do powierzchni tych działek. Zakres postępowania wynikał z zawiadomienia organu o wszczęciu postępowania doręczonego skarżącemu w dniu 10 marca 2015 r. (k. 7akt. adm.) . Zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca opierają się z kolei na sprawozdaniu technicznym KERG: [...] z prac geodezyjnych polegających na wykonaniu aktualizacji użytków gruntowych dla ww. działek (k. 2-5 akt adm.), załączonym do złożonego przez skarżącego zgłoszenia aktualizacji użytków gruntowych (k. 1 akt adm.). W aktach sprawy brak jakichkolwiek innych dokumentów poza ww., a dotyczących powierzchni działek, w szczególności brak powoływanych w odwołaniu i skardze decyzji Wojewody w przedmiocie wywłaszczenia. Jak bowiem prawidłowo wyjaśnił organ odwoławczy, że względu na przedmiot sprawy, organ I instancji, a po złożeniu odwołania także organ odwoławczy rozstrzygały kwestie aktualizacji wpisów co do charakteru użytku, a nie powierzchni działek skarżącego. Prawidłowo też pouczono skarżącego o możliwości aktualizacji wpisów w ewidencji gruntów i budynków co do powierzchni działek. Dlatego prawidłowo organ odwoławczy zarzut odwołania (tożsamy z zarzutem skargi) uznał za bezzasadny, gdyż w toku toczącego się postępowania powierzchnie obu działek nie uległy zmianie, o czym świadczą załączone do operatu technicznego nr [...] wykazy zmian danych ewidencyjnych, które poświadczają, że w stanie dotychczasowym (przed aktualizacją użytków) działka nr [...] miała powierzchnię 0,5538 ha, a działka nr [...] miała powierzchnię 0,1597 ha. Wg tych wykazów, przy wyodrębnianiu nowego użytku gruntowego "Br" (stan nowy) obie działki zachowały te same powierzchnie, a zatem w toku prowadzonego postępowania powierzchnie działek nie uległy zmianie. Prawidłowo też organ stwierdził, że rozpatrując sprawę nie może wychodzić poza jej zakres, określony we wniosku o wszczęciu postępowania i dokonywać ustaleń dotyczących zmian powierzchni tych działek dokonywanych w odrębnych postępowaniach prowadzonych przed innym organem – Wojewodą. Dlatego zdaniem Sądu zarzuty skargi wskazujące na naruszenie przepisów postępowania i ustalenie wadliwego stanu faktycznego nie są zasadne. Z akt administracyjnych wynika, że organy obu instancji swoje rozstrzygnięcia oparły na operacie technicznym nr [...] z aktualizacji użytków gruntowych dla działek nr [...], [...] obr. [...] jedn. ewid. N z wykazem zmian danych ewidencyjnych, który został wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu 10 grudnia 2015 r. Geodeta uprawniony wykonał aktualizację użytków gruntowych dla działek nr [...] oraz [...] obr. [...] jedn. ewid. N położonych przy ul. I. Zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca dotyczyła jedynie niekwestionowanej przez skarżącego zmiany użytków gruntowych, a nie zmian powierzchni nieruchomości skarżącego. Podsumowując, w ocenie Sądu postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone z uwzględnieniem wymogów opisanych w art. 7, art. 8, art. 77 § 1, 80 i art. 107 § 3 kpa. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji pozwala zapoznać się z dokonanymi przez organ ustaleniami faktycznymi, mającymi zastosowanie przepisami prawa, a także motywami podjętego przez organ rozstrzygnięcia. Organ wyjaśnił, z czego wynikła konieczność ujawnienia w operacie ewidencyjnym zmiany użytku gruntowego części działek nr [...] i nr [...] obr. [...] jedn. ewid. N z RI (grunty orne) na Br-RI (grunty rolne zabudowane) oraz ustosunkował się do zarzutów odwołania. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że w kontrolowanym postępowaniu nie miały miejsca naruszenia przepisów postępowania ani prawa materialnego. Skoro zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca są zgodne z prawem, należało oddalić skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.