III SA/Kr 14/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga Sędziowie WSA Halina Jakubiec (spr.) WSA Barbara Pasternak Protokolant starszy referent Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2015 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 24 października 2014r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania skargę oddala Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia 24 października 2014 r. Nr [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania M. P. od pisma Kierownika Oddziału Wydziału Geodezji Urzędu Miasta z dnia [...] 2014 r. Nr [...]. W podstawie prawnej postanowienia powołano przepis art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. – dalej kpa). Z uzasadnienia postanowienia wynika następujący stan faktyczny sprawy: Pismem z dnia 14 sierpnia 2014 r. M. P. wniosła do Wydziału Geodezji Urzędu Miasta o wydanie wykazu zmian gruntowych dla działki nr [...] obręb [...] K położonej przy ul. E w K. Wskazała jednocześnie, że wymieniona wyżej działka posiada błędnie zaznaczoną granicę od strony ul. E, wskutek czego ujawniona w dokumentach powierzchnia działki jest mniejsza niż w rzeczywistości. W związku z tym domagała się również "aktualizacji w rejestrze ewidencji gruntów poprzez przywrócenie stanu sprzed zmian dokonanych ewidentnie bezpodstawnie i błędnie". W odpowiedzi Kierownik Oddziału Wydziału Geodezji Urzędu Miasta pismem z dnia 3 września 2014 r. poinformował, że wszczęto procedurę zmierzającą do wyłonienia wykonawcy, który sporządzi wykaz synchronizacyjny, służący następnie za podstawę wpisu do księgi wieczystej. Odnosząc się do podniesionej kwestii błędnego przebiegu granicy ww. działki dodatkowo umieszczono w piśmie informację, o tym, że stan prawny ujawniony w operacie ewidencyjnym jest zgodny z dostępnymi dokumentami, a także ze stanem prawnym ujawnionym w księgach wieczystych. Pismem z dnia 19 września 2014 r. (data wpływu do organu 25 września 2014 r.) M. P. odwołała się od ww. pisma w "części" dotyczącej odmowy skorygowania granicy przedmiotowej działki". W jej ocenie bezprawnie dokonano uszczuplenia działki o 90 m 2. Podniosła, że nie była informowana o działaniach organu wobec tej działki. Ponadto dokonała oceny prawnej pisma z dnia 3 września 2014 r., przyjmując, że stanowi decyzję administracyjną, od której przysługuje jej odwołanie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w uzasadnieniu opisanego na wstępie postanowienia przyjął, że odwołanie M. P. jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, gdyż zostało wniesione od pisma, które nie nosi cech decyzji administracyjnej. Zdaniem organu z treści art. 107 § 1 kpa, należy wnosić, że decydujące dla uznania, że pismo stanowi decyzję, jest zachowanie przez minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania go jako tego rodzaju aktu prawnego. Należą do nich: oznaczenie organu administracji państwowej wydający akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji. Istotne jest również, by pismo noszące cechy decyzji rozstrzygało władczo i jednostronnie o prawach i obowiązkach indywidualnych jednostki. Odnosząc powyższe rozważania do sprawy, organ wyjaśnił, że zaskarżone przez M. P. pismo z 3 września 2014 r. nie stanowi decyzji administracyjnej. Decyduje o tym okoliczność, że pismo zostało podpisane przez Kierownika Oddziału w Wydziale Geodezji Urzędu Miasta L. Ś., która nie posiadała upoważnienia do wydawania decyzji w imieniu Prezydenta Miasta. Organ przeprowadził w celu ustalenia tej okoliczności dodatkowe czynności, które wykazały, że L. Ś. nie posiadała i nie posiada stosownego upoważnienia Prezydenta Miasta do wydawania decyzji administracyjnych w zakresie ewidencji gruntów i budynków (pismo z 23 października 2014 r.). Konsekwencją powyższego było stwierdzenie, że M. P. nie przysługiwało od pisma z 3 września 2014 r. odwołanie do organu wyższego stopnia. M. P. wniosła na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W treści skargi podniosła, że organ zobowiązany był wydać decyzję administracyjną, gdyż wyraźnie sformułowała w piśmie z dnia 14 sierpnia 2014 r. żądanie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie działki nr [...] obręb [...] K położonej przy ul. E w K. Jednocześnie uznała pismo z daty 3 września 2014 r. za spełniające cechy decyzji, zwłaszcza, że w treści odmówiono dokonania aktualizacji. Uznała, że stwierdzenie niedopuszczalności odwołania pozbawiło ją prawa do dwukrotnego rozpoznania sprawy. Wyraziła ponadto pogląd, że w przypadku wadliwości polegającej na braku upoważnienia do wydania decyzji przez osobę, którą się podpisała pod zaskarżonym aktem, organ winien uchylić go i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania ze wskazaniem przeprowadzenia postępowania zgodnie z przepisami prawa. W drugiej części skargi M. P. odniosła się obszernie do kwestii granic i powierzchni przedmiotowej działki, załączając na poparcie swojego stanowiska dokumenty. Argumenty skargi zostały powtórzone przez skarżącą w piśmie z dnia 13 maja 2015 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Według organu o braku cechy decyzji administracyjnej zaskarżonego pisma decyduje w sprawie okoliczność, że osoba, która się pod nim podpisała, nie mogła reprezentować organu administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 tej ustawy, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, albo stwierdzenia nieważności decyzji. Przystępując do oceny legalności zaskarżonych decyzji sąd bada czy zaskarżona decyzja nie narusza prawa oraz czy została wydana w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu. Kierując się powyższymi kryteriami należy stwierdzić, że skarga M. P. nie podlega uwzględnieniu. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi przepis art. 134 kpa. Zgodnie z tym przepisem organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Organ odwoławczy po otrzymaniu odwołania obowiązany jest zbadać dopuszczalność odwołania. Dopuszczalność odwołania jest wyznaczona przesłankami przedmiotowymi i przesłankami podmiotowymi. Przesłanki podmiotowe wiążą się z niezdolnością odwołującego się do czynności prawnych czy oczywistym brakiem legitymacji odwoławczej. Do przyczyn przedmiotowych niedopuszczalności odwołania zalicza się zaskarżenie aktu niebędącego decyzją administracyjną w rozumieniu kpa, lub wniesienie odwołania od decyzji, która nie została doręczona lub ogłoszona stronie, ostateczny charakter decyzji. Inne przypadki niedopuszczalności przedmiotowej to odwołanie się od decyzji organu pierwszej instancji, która stała się ostateczna wskutek upływu terminu do wniesienia odwołania lub przedwczesne wniesienie środka odwoławczego. Dla oceny dopuszczalności przedmiotowego odwołania ma znaczenie treść żądania M. P. zawartego we wniosku z 14 sierpnia 2014 r.( wydanie "wykazu zmian gruntowych dla działki nr [...] obręb [...] K położonej przy ul. E w K") i rozstrzygnięcie czy realizacja tak sformułowanego żądania może nastąpić w drodze decyzji. W odpowiedzi na wniosek M. P. zawarto informację, że została wszczęta procedura zmierzającą do wyłonienia wykonawcy, który sporządzi wykaz synchronizacyjny, będący następnie podstawę do wpisu do księgi wieczystej. Pojęcia "wykaz zmian gruntowych" i "wykaz synchronizacyjny" nie zostały zdefiniowane w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2015 r., poz. 520), niemniej z przepisu z przepisu art. 24 ust. 3 pkt tej ustawy wynika, że starosta udostępnia informacje zawarte w operacie ewidencyjnym w formie: wypisów z rejestrów, kartotek i wykazów tego operatu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 cytowanej ustawy informacje o gruntach, budynkach i lokalach zawiera operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów. Ustęp 2 wyżej cytowanego artykułu stanowi, że informacje o gruntach, budynkach i lokalach, o których mowa w art. 20 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 3 i 4, są jawne i powszechnie dostępne. Przepisie art. 97 ust. 1a ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.), określając, jakiego rodzaju dokumenty należy dołączyć do wniosku o podział nieruchomości, stanowi, iż do tego rodzaju wniosku należy dołączyć każdorazowo wykaz zmian gruntowych (art. 97 ust. 1a pkt 6), a w przypadku gdy oznaczenie działek gruntu w katastrze nieruchomości jest inne niż w księdze wieczystej, także wykaz synchronizacyjny. Wykaz synchronizacyjny dookreślono, zatem poprzez wskazanie, że sporządza się go w przypadku, gdy oznaczenie działek gruntu w katastrze nieruchomości jest inne niż w księdze wieczystej. Zgodnie z § 9 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz.U. z 2004 r., Nr 268, poz. 2663) wykaz zmian gruntowych i wykaz synchronizacyjny mogą być sporządzone jako odrębne dokumenty, stanowiące załączniki do mapy z projektem podziału nieruchomości. Zacytowane wyżej przepisy nie przewidują formy prawnej decyzji dla sporządzenia zarówno wykazu zmian gruntowych, jak i wykazu synchronizacyjnego. Nie ma istotnego znaczenia spór, czy pismo z 3 września 2014 r., od którego M. P. wniosła odwołanie, zawiera lub nie cechy decyzji, skoro materia, do której odniósł się wniosek M. P. nie jest w ogóle regulowana formą decyzji. Skierowane do M. P. pismo z 3 września 2014 r. należy uznać za pozbawione cech władczego administracyjnego rozstrzygnięcia pismo informacyjne. Odnosząc się natomiast do zawartego we wniosku M. P. żądania aktualizacji danych ewidencyjnych dotyczących działki ewidencyjnej nr [...], należy podkreślić, że stronie przysługują instrumenty prawne służące realizacji prawa do szybkiego załatwiania spraw w postaci skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania, co organ odwoławczy zaznaczył na marginesie zaskarżonego postanowienia. Mając na uwadze powyższe, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi, gdyż w podanych okolicznościach sprawy stwierdzenie niedopuszczalności odwołania od pisma z 3 września 2014 r. było zgodne z prawem. Skarga z tego względu została oddalona na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a.