III SA/Kr 14/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski Sędziowie Sędzia WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Asesor WSA Ewelina Dziuban Protokolant Specjalista Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi D. B. na decyzję Rektora Politechniki Krakowskiej z dnia 20 października 2023 r. nr PS.42.772.2023 w przedmiocie odmowy wznowienia studiów oddala skargę Zaskarżoną przez D. B., zwanego dalej skarżącym, decyzją z dnia 20 października 2023 r., znak: PS..42.772.2023, Prorektor ds. Studenckich Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie (po rozpoznaniu odwołania skarżącego od decyzji z dnia 12 września 2023 r. Prodziekana ds. Studenckich Wydziału [...] Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie), nie wyraził zgody na wznowienie przez skarżącego studiów w roku akademickim 2023/2024. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Wnioskiem z dnia 7 września 2023 r. skarżący zwrócił się do Prodziekana ds. Studenckich Wydziału [...] Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie o przywrócenie go na studia od III roku semestru 5 na Wydziale [...] Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie na specjalności [...] w roku akademickim 2023/2024, ewentualnie uwzględniając indywidualny program studiowania podyktowany stanem zdrowia. Decyzją z dnia 12 września 2023 r. Prodziekan ds. Studenckich Wydziału [...] Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie, działając na podstawie 2 ust 4 oraz § 5 ustęp 1-3, 6, 7 Regulaminu studiów wyższych na Politechnice Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie oraz po zapoznaniu się z dokumentami potwierdzającymi dotychczasowy przebieg studiów odmówił skarżącemu wznowienia studiów na Wydziale [...] tej uczelni w roku akademickim 2023/24 na kierunku [...]. W uzasadnieniu tej decyzji Prodziekan, działający jako organ pierwszej instancji w administracyjnym toku instancji, podał, że skarżący był trzykrotnie skreślony z listy studentów, a od ostatniej decyzji o skreśleniu upłynęło 13 lat. W tym czasie uległa zmianie zarówno organizacja studiów (obecnie nie są już prowadzone studia jednolite magisterskie), program studiów, treści programowe przedmiotów oraz efekty kształcenia i efekty uczenia się. Skarżący siedmiokrotnie starał się o wznowienie studiów uzyskując za każdym razem decyzję odmowną. Od powyższej decyzji, pismem z dnia 29 września 2023 r., odwołanie wniósł skarżący, motywując je: chęcią kontynuowania nauki, brakiem chęci pomocy ze strony dziekana w znalezieniu sprawiedliwego i satysfakcjonującego obie strony rozwiązania, brakiem przepisów w regulaminie Politechniki Krakowskiej jednoznacznie uniemożliwiających mu kontynuację nauki. Dodał, że z uwagi na ilość zaliczonego materiału i stan zdrowia najdogodniejszym dla niego byłby hybrydowy lub/i indywidualny tok nauczania. Opisaną na wstępie decyzją z dnia 20 października 2023 r., Prorektor ds. Studenckich Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie nie wyraził zgody na wznowienie studiów przez skarżącego w roku akademickim 2023/2024. Na powyższą decyzję skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie podnosząc w jej treści, że utrzymana w mocy decyzja odmowna jest dla niego krzywdząca i nie uwzględnia jego dotychczasowych osiągnieć. Dodał, że zaistniało wiele skomplikowanych i niejednoznacznych sytuacji, które doprowadziły do skreślenia skarżącego z listy studentów. Ponadto istnieje wiele przesłanek wskazujących, że dotychczasowe rozstrzygnięcia są wadliwe, subiektywne i sprzeczne z logiką. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że zgodnie z § 2 ust. 4 Regulaminu Studiów Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie "przywrócenie w prawach studenta utraconych w wyniku skreślenia z listy studentów PK może nastąpić poprzez wznowienie studiów dokonywane w drodze rozstrzygnięcia dziekana". Z kolei, zgodnie z § 5 ust. 1-3 ww. Regulaminu "1. Uprawnienie do ubiegania się o wznowienie studiów przysługuje osobie skreślonej z listy studentów PK, która zaliczyła co najmniej pierwszy semestr studiów. 2. Wniosek o wznowienie studiów składa się nie później niż trzy tygodnie przed rozpoczęciem semestru. Dziekan rozstrzyga w tej sprawie w terminie czternastu dni od dnia złożenia wniosku. W swoim rozstrzygnięciu dziekan wskazuje semestr, od którego ma nastąpić wznowienie studiów. 3. Wznowienie na studia jest dopuszczalne pod warunkiem, że w roku akademickim, od którego ma nastąpić wznowienie, PK prowadzi kształcenie na danym kierunku, poziomie i profilu." Zgodnie zaś z ust. 6-7 ww. aktu "Jeżeli przerwa w studiach była dłuższa niż trzy lata, wznowienie studiów jest uzależnione od zdania egzaminu wznawiającego, którego zakres i termin określa dziekan. Dziekan może odmówić wznowienia studiów osobie, która była już dwukrotnie skreślona z listy studentów kierunku, poziomu i profilu, którego dotyczy wniosek o wznowienie. Wyjaśnił, że skarżący był skreślany z listy studentów na Wydziale [...] Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie trzykrotnie. Ostatnia decyzja o skreśleniu go z listy studentów nastąpiła 13 lat temu. W ciągu ostatnich 13 lat uległa zmiana organizacji studiów - obecnie nie są już prowadzone studia jednolite magisterskie, program studiów, treści programowe przedmiotów a także efekty kształcenia i efekty uczenia się. Skarżący do tej pory siedmiokrotnie starał się o wznowienie studiów, za każdym razem uzyskując decyzję odmowną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu zgodności z prawem (legalności) zaskarżonego aktu (odpowiednio decyzji, postanowienia) z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Podkreślić należy, że przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r., poz. 742 ze zm., zwanej dalej Prawem o szkolnictwie wyższym i nauce), obowiązującej w dacie podjęcia zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zawierają żadnych regulacji odnoszących się do wznowienia studiów. Podstawa prawna umożliwiająca wznowienie studiów przez skarżącego, wynika w niniejszej sprawie wyłącznie z przepisów wewnętrznych uczelni, tj. Regulaminu studiów na Politechnice Krakowskiej im Tadeusza Kościuszki, (uchwalonego przez Senat Politechniki Krakowskiej 29 maja 2019 r., zwanego dalej Regulaminem studiów na PK), który obowiązywał w dacie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zgodnie z § 2 ust. 4 Regulaminu studiów na PK "przywrócenie w prawach studenta utraconych w wyniku skreślenia z listy studentów PK może nastąpić przez wznowienie studiów dokonywane w drodze rozstrzygnięcia dziekana." Z kolei, zgodnie z § 5 ust. 1-3 Regulaminu studiów na PK, "Uprawnienie do ubiegania się o wznowienie studiów przysługuje osobie skreślonej z listy studentów PK, która zaliczyła co najmniej pierwszy semestr studiów (ust. 1). Wniosek o wznowienie studiów składa się nie później niż trzy tygodnie przed rozpoczęciem semestru. Dziekan rozstrzyga w tej sprawie w terminie czternastu dni od dnia złożenia wniosku. W swoim rozstrzygnięciu dziekan wskazuje semestr, od którego ma nastąpić wznowienie studiów (ust. 2). Wznowienie na studia jest dopuszczalne pod warunkiem, że w roku akademickim, od którego ma nastąpić wznowienie, PK prowadzi kształcenie na danym kierunku, poziomie i profilu" (ust. 3). Jak stanowią natomiast ust. 6-7 Regulaminu studiów na PK "Jeżeli przerwa w studiach była dłuższa niż trzy lata, wznowienie studiów jest uzależnione od zdania egzaminu wznawiającego, którego zakres i termin określa dziekan. Dziekan może odmówić wznowienia studiów osobie, która była już dwukrotnie skreślona z listy studentów kierunku, poziomu i profilu, którego dotyczy wniosek o wznowienie. Wobec powyższych regulacji Regulaminu studiów na PK stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie podejmowane przez organy uczelni w przedmiocie wznowienia studiów ma charakter uznaniowy, na co wskazuje użycie w przepisie § 2 ust. 4 Regulaminu studiów na PK słów: "...może nastąpić...". Pozostałe postanowienia § § 5 ust. 1-3 i ust. 6 - 7 Regulaminu studiów na PK wskazują warunki, jakie winny być spełnione, by do wznowienia studiów mogło dojść, a których spełnienie musi brać pod uwagę podejmując rozstrzygnięcie w tym zakresie dziekan, a potem rektor, jako organ wyższej instancji w administracyjnym toku instancji w tego rodzaju sprawach. Działanie organów uczelni w ramach uznania w przedmiocie wyrażenia zgody na wznowienie studiów nie może oznaczać dowolności. Organ jest bowiem związany nie tylko przepisem prawa, ale i celem ustanowionego przepisu oraz normami etycznymi. Wydanie rozstrzygnięcia uznaniowego musi być poprzedzone wyjaśnieniem wszystkich istotnych okoliczności, oraz ich wszechstronnym rozpatrzeniem znajdującym odzwierciedlenie w jego uzasadnieniu. Uzasadnienie rozstrzygnięcia uznaniowego powinno zawierać wszechstronną analizę zgromadzonego materiału dowodowego i wyczerpująco uargumentowane stanowisko. W szczególności rozstrzygnięcia negatywne, podejmowane w ramach uznania powinny być wyczerpująco, jasno i czytelnie uzasadnione, aby nie było wątpliwości, że wszystkie okoliczności sprawy zostały rozważone i ocenione. Przedstawione przez organy uczelni motywy uznaniowego rozstrzygnięcia winny też umożliwiać sądowi administracyjnemu jego kontrolę. Zastrzec jednak wyraźnie należy, że kontrola sądu administracyjnego rozstrzygnięcia wydanego w ramach uznania administracyjnego sprowadza się jedynie do zbadania, czy organ uczelni wyższej wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia sprawy oraz czy wyboru takiego dokonał po ustaleniu i rozważeniu istotnych dla sprawy okoliczności. Sąd bada zatem, czy decyzja organu nie jest arbitralna (dowolna) lub podjęta przy użyciu niedozwolonych kryteriów. Kontrolując decyzję uznaniową sąd nie jest natomiast uprawniony do dokonywania oceny tego, w jaki sposób organ, wypełniając treści pozasystemowych kryteriów słusznościowych czy celowościowych, realizuje określoną politykę stosowania prawa. Zastrzec również należy, że przez wzgląd na autonomię uczelni wyższych ważne przy tym jest, by organy uczelni zachowały podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie minimum procedury administracyjnej. W związku z powyższym w stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, podzielić należało stanowisko Rektora, że miał on wszelkie podstawy do wyboru i podjęcia negatywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia - niewyrażenia zgody na wznowienie przez skarżącego studiów w roku akademickim 2023/2024. Sąd rozważał przy tym, czy takie wyrażenie władczej woli organu uczelni, poprzez wskazaną redakcję treści podjętego rozstrzygnięcia, nie narusza przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Doszedł jednak do przekonania, mając na względzie i autonomię uczelni i obowiązek zachowania przez władze uczelni minimum procedury administracyjnej, że to uchybienie polegające na braku wyraźnego stwierdzenia przez Rektora, iż utrzymuje w mocy decyzję Dziekana o odmowie wznowienia studiów przez skarżącego, nie mogło skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Rozstrzygnięcie Rektora jest bowiem zbieżne z rozstrzygnięciem Dziekana. De facto więc nie tylko, że utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, to podzielił w ten sposób jego stanowisko i wywody zawarte w uzasadnieniu tej decyzji. Za zasadne uznać zatem należało stanowisko władz uczelni Politechniki Krakowskiej im Tadeusza Kościuszki w Krakowie w rozpatrywanej sprawie, że przy podejmowaniu rozstrzygnięcia w przedmiocie wznowienia studiów winny one wziąć pod uwagę, w szczególności to, czy w roku akademickim, od którego ma nastąpić wznowienie studiów przez skarżącego, PK prowadzi kształcenie na danym kierunku, poziomie i profilu, bo na to wskazują wprost postanowienia ust. 3 § 5 Regulaminu studiów na PK. Ponadto, jak stanowią postanowienia ust. 6- 7 § 5 Regulaminu studiów na PK "Jeżeli przerwa w studiach była dłuższa niż trzy lata, wznowienie studiów jest uzależnione od zdania egzaminu wznawiającego, którego zakres i termin określa dziekan. Dziekan może odmówić wznowienia studiów osobie, która była już dwukrotnie skreślona z listy studentów kierunku, poziomu i profilu, którego dotyczy wniosek o wznowienie. Wobec powyższego i Dziekan i Rektor Politechniki Krakowskiej im Tadeusza Kościuszki w Krakowie, przy podejmowaniu decyzji w tym przedmiocie winni mieć również na względzie nie tylko dotychczasowy przebieg studiów ubiegającego się o wznowienie studiów studenta, uprzednio skreślonego z listy studentów, jak i realną możliwość przez niego ich ukończenia, skoro w tym zakresie Rektor i Dziekan uprzednio realizują wewnątrzzakładowe władztwo uczelni wyższej, kierując się nie tylko słusznościowymi ale i celowościowymi aspektami związanymi z funkcjonowaniem uczelni zgodnie z jej statutem i w zgodzie z ustawą. Nie mogą przy tym pomijać regulacji obowiązujących wszystkich studentów ubiegających się o wznowienie studiów. W oparciu o jakieś zobiektywizowane kryteria musi rektor, a uprzednio dziekan, dokonać swoistego wyboru ze zbioru wszystkich studentów uprzednio skreślonych z listy studentów, a ubiegających się o wznowienie studiów i spełniających ku temu warunki formalne, na tych spośród nich, którym z uwagi na te kryteria zgoda na wznowienie studiów może i powinna być udzielona. Powyższe okoliczności niewątpliwie mają odzwierciedlenie właśnie w dokumentacji dotychczasowego przebiegu studiów skarżącego, po których analizie organy uczelni obydwu instancji w niniejszej sprawie podjęły negatywne dla skarżącego rozstrzygnięcia wskazując w treści tych rozstrzygnięć, że podjęły je - po zapoznaniu się z dokumentacją potwierdzającą dotychczasowy przebieg studiów skarżącego. W tym zakresie, zdaniem Sądu, nie można skutecznie zarzucić Rektorowi i Dziekanowi zarazem, że podjęli rozstrzygnięcia w przedmiocie wznowienia studiów bez rozważenia wszystkich okoliczności sprawy, w tym także aspektów zdrowotnych skarżącego i co najważniejsze, w sposób arbitralny i woluntarystyczny. Zwrócić bowiem należy uwagę, że tylko w tym aspekcie sąd administracyjny bada zgodność z prawem decyzji uznaniowych, a nie wnika w celowość wydania decyzji i rozstrzygnięcia sprawy w niej zawartego. Uchylenie decyzji z tych powodów oznaczałoby narzucenie przez Sąd organowi administracyjnemu (tu organowi uczelni wyższej) innych sądów wartościujących, a więc byłoby ingerencją sądu w kompetencje administracji, a w tym wypadku jeszcze ingerencją w kompetencje specyficznego organu – bo organu uczelnianego, który rządzi się pewnego rodzaju autonomią - i przejęciem funkcji administracji przez Sąd. Przełamując nawet ów zakaz współadministrowania, zdaniem Sądu stwierdzić należy, że zarówno dziekan, jak i rektor uczelni, przy podejmowaniu rozstrzygnięcia w przedmiocie wznowienia studiów oprócz spełnienia warunków formalnych w ramach autonomii uczelni, mogą kierować się także i kryteriami związanymi ze spełnieniem celu, jaki przyświeca ustanowieniu instytucji wznowienia studiów, jakim jest umożliwienie ukończenia studiów i badać w procesie decyzyjnym, czy biorąc pod uwagę cały dotychczasowy tok studiów ubiegającego się o wyrażenie zgody na wznowienie studiów, istnieją potencjalne, realne szanse, spełnienia przez niego po wznowieniu studiów wszystkich warunków wymaganych do uzyskania tytułu zawodowego. Wznowienie studiów, jak już podkreślono, to kontynuacja poprzedniego toku studiów. W sytuacji gdy skarżący był trzykrotnie skreślany z listy studentów, od ostatniego skreślenia go z listy studentów PK minęło 13 lat i w tym czasie nie są już prowadzone jednolite studia magisterskie, program studiów, treści programowe przedmiotów oraz efekty kształcenia i efekty uczenia się uległy zmianie, to w związku z tym nie tylko, że nie zostały spełnione warunki z ust. 3 § 5 ale i z ust. 7 § 5 Regulaminu studiów na PK. Nie jest uzasadniony więc zarzut pełnomocnika skarżącego z urzędu, podniesiony w piśmie procesowym z dnia 6 czerwca 2024 r., że odstąpienie przez PK od prowadzenia kształcenia w reżimie studiów magisterskich – formalnie nie stanowi przeszkody do przywrócenia skarżącego w prawach studenta wobec przewidzianej przez Regulamin studiów możliwości ustalenia różnic programowych przez dziekana, jak wynika to z ust. 4 § 5 Regulaminu studiów na PK. Zauważyć w tym kontekście trzeba, że § 5 Regulaminu studiów na PK należy wykładać i systemowo i celowościowo. Istotnie, taka możliwość jest przewidziana, ale tylko wtedy, gdy uczelnia prowadzi kształcenie na danym kierunku, poziomie i profilu (ust. 3). Ponadto, nie mogła ujść uwadze także okoliczność, że skarżący siedmiokrotnie starał się o wznowienie studiów uzyskując za każdym razem negatywne decyzje oraz, iż nie jest spełniony wymóg wynikający z postanowień ust. 6 § 5 Regulaminu studiów na PK – mianowicie uprzedniego zdania egzaminu wznawiającego, którego zakres i termin określa dziekan. Taki wymóg dotyczy osób, które miały przerwę w studiach dłuższą niż trzy lata, co w przypadku skarżącego niewątpliwie miało miejsce. Co do tej kwestii podkreślić z całą mocą należy, że analiza akt przedstawionych Sądowi wraz ze skargą skarżącego wskazuje, iż skarżący nie zgadzał się z takim stanem rzeczy. Nie akceptował przede wszystkim co do zasady konieczności przystąpienia do egzaminów wznawiających uprzednio mu wyznaczonych np. jak wynika to z pisma z 22 października 2018 r., o którym też mowa w decyzji z dnia 25 października 2021 r. Stąd zarzut pełnomocnika w tym zakresie nie mógł również przesądzić o wadliwości podjętych przez władze uczelni kontrolowanych rozstrzygnięć w niniejszym postępowaniu administracyjnym - braku wyznaczenia egzaminu wznawiającego - skoro od początku starając się o wznowienie studiów skarżący kwestionował taką konieczność domagając się wskazania przepisu z którego to wynika. W odniesieniu do tego postanowienia zaś ust. 7 § 5 Regulaminu studiów na PK bezsprzecznie stanowią, że Dziekan może zatem odmówić wznowienia studiów osobie, która była już dwukrotnie skreślona z listy studentów kierunku, poziomu i profilu, którego dotyczy wniosek o wznowienie, a taką osobą jest niestety niewątpliwe skarżący. W uzasadnieniu tak podjętego rozstrzygnięcia wskazano, co najważniejsze wyraźnie, choć niezwykle syntetycznie, z jakich powodów i przy uwzględnieniu jakich przepisów Regulaminu studiów na PK takie rozstrzygnięcie negatywne zostało przez władze uczelni podjęte. Na marginesie jedynie zauważyć należy, że wbrew temu co starał się "nakreślić" skarżący analiza dokumentacji przebiegu jego studiów wskazuje też, że nie przestępował do egzaminów, mimo że uczelnia przysłowiowo na pewnych etapach "wyciągała ku niemu rękę", nie zaliczał też niektórych przedmiotów, miał przerwy w studiowaniu, kontestował określoną postawę władz uczelni wobec niego. Patrząc przez ten pryzmat, w ocenie Sądu, skarżący wyczerpał dopuszczalną Regulaminem studiów na PK ewentualną możliwość skorzystania z tej instytucji przysługującej studentowi. Stąd podniesiony przez skarżącego aspekt związany z jego trudną sytuacją zdrowotną, wyeksponowany w odwołaniu od decyzji Dziekana, nie mógł sam przez się przesądzić o wadliwości podjętego przez Rektora rozstrzygnięcia. Rektor podkreślił, że całość przebiegu dotychczasowego toku studiów była analizowana. Sąd zdaje sobie sprawę z różnych aspektów, które w życiu mogą wystąpić, w tym także z możliwości zaistnienia okoliczności związanych ze zdrowiem skarżącego, ale doświadczenie życiowe i ogólna wiedza wskazują też, że biorąc nawet pod uwagę te okoliczności i postawę skarżącego w toku studiów, nawet uwzględniając okresy absencji wynikłe właśnie z tego złego stanu zdrowia skarżącego, uniemożliwiającego mu w pewnych okresach studiowanie i zaliczanie przedmiotów, muszą odznaczać się obiektywnie stwierdzalnymi cechami dążenia przez skarżącego na przełamanie swego rodzaju impasu, chęci zaliczenia i zdania egzaminów, by w konsekwencji ukończyć studia, a więc wyrażenia dobrej woli. Wszystkie niepowodzenia nie mogą być więc za każdym razem usprawiedliwiane owym złym stanem zdrowia, bo gdy to ma miejsce to z przykrością należy stwierdzić, że wówczas brak jest potencjalnej możliwości kontynuowania studiów. Podniesiony wobec tego przez skarżącego w skardze zarzut wydania krzywdzącego dla niego rozstrzygnięcia, subiektywnego, sprzecznego z logiką, na jego niekorzyść pomimo, że mogłoby być przeciwnie, wynikłego też, jak to ujął w słowach: "ponieważ jest wiele skomplikowanych i niejednoznacznych sytuacji, które zaszły w przeszłości i doprowadziły do skreślenia (...) z listy studentów...", uzupełniony dodatkowymi zarzutami pełnomocnika skarżącego z urzędu w piśmie procesowym z dnia 6 czerwca 2024 r. - naruszenia przepisów Regulaminu studiów na PK - nie mogły odnieść zamierzonego skutku. W sytuacji zatem, gdy Rektor utrzymał w mocy de facto rozstrzygnięcie Dziekana Politechniki Krakowskiej im Tadeusza Kościuszki w Krakowie, w którego motywach decyzji wskazano jakie kryteria były brane pod uwagę i uzasadniono nimi podjęte w ramach uznania negatywne dla skarżącego rozstrzygnięcie z odniesieniem do jednoznacznych postanowień Regulaminu studiów na PK, choć niezwykle syntetycznie, to zdaniem Sądu nie można było uznać, że rozstrzygnięcia Rektora i Dziekana Politechniki Krakowskiej im. Tadeusz Kościuszki w Krakowie zapadły z przekroczeniem ram uznania administracyjnego w stopniu, który by nakazywał Sądowi wyeliminowanie kontrolowanych decyzji. Sąd uznał bowiem, że brak było podstaw do przyjęcia, że rozstrzygnięcia te zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub procesowego w stopniu skutkującym ich uchyleniem. W związku z powyższym skarga nie mogła wywrzeć zamierzonego skutku. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.