III SA/Kr 140/16

Kraków, dnia 18 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na działanie Komendanta Powiatowego Policji postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 140/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę A. M. na działanie Komendanta Powiatowego Policji. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 7 marca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). W piśmie z dnia 8 marca 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) A. M. wyraził swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia sądu, dlatego też pismo to należy potraktować, jako skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.). Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Nie ulega wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie skarżący, sporządził i podpisał przedmiotową skargę kasacyjną osobiście, nie posiadając przy tym stosownych uprawnień o których stanowi art. 175 § 1-3 P.p.s.a. Własnoręcznie sporządzona skarga kasacyjna przez podmiot nie mający kwalifikacji o których stanowi art. 175 §1-3 P.p.s.a nie może być przedmiotem merytorycznego rozpoznania przez NSA. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 P.p.s.a jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a. (postanowienie NSA z 18.10.2004 r. FZ 308/04 niepubl., akceptowane przez B. Dautera w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat. M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009 s. 490, s. 509; postanowienie WSA w Warszawie z 6.7.2004 r. I SA 1556/02, akceptowane przez J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 482). Wobec powyższego, skargę kasacyjną, jako niedopuszczalną, Sąd odrzucił na podstawie art. 178 P.p.s.a.