III SA/Kr 1401/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Bożenna Blitek SO del. Janusz Bociąga (spr.) Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2013 r. sprawy ze skargi Szpitala Specjalistycznego [...] w N na decyzję Zarządu Województwa z dnia 9 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia 14 czerwca 2012 r. nr [...], II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane, III. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz Szpitala Specjalistycznego [...] w N kwotę 600 (sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zarząd Województwa decyzją z dnia 9 sierpnia 2012 r. nr [...], po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia 14 czerwca 2012 r. nr [...], którą zobowiązał Beneficjenta to jest Szpital Specjalistyczny [...] w N do zwrotu środków europejskich w wysokości 1920, 51 zł, wraz z odsetkami od dnia 29 grudnia 2011r. i w wysokości 1, 51 zł. wraz z odsetkami od dnia 30 grudnia 2011r. udzielonych umową nr [...] z dnia 10 grudnia 2009r. o dofinansowanie Projektu pod nazwą "Ośrodek Onkologiczny Szpitala Specjalistycznego w N wraz z przebudową pomieszczeń oraz zakupem wyposażenia dla potrzeb bloku operacyjnego". Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r., nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej zwana jako ".z.p.p.r.", art. 41 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. z 2001r., nr 142 poz. 1590 ze zm.), art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 207 ust. 12 w związku z art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2009r., Nr 157 poz. 1240 ze zm.), dalej "u.f.p." oraz § 6 ust. 1 umowy nr [...] z dnia 10 grudnia 2009r. o dofinansowanie wyżej wskazanego projektu. Z uzasadnienia decyzji Zarządu Województwa z dnia 9 sierpnia 2012 r. nr [...] wynika, że decyzja wydana została w następujących okolicznościach. W dniu 10 grudnia 2009r. zawarta została umowa między Zarządem Województwa a Szpitalem Specjalistycznym [...] w N o dofinansowanie Projektu "Ośrodek Onkologiczny Szpitala Specjalistycznego w N wraz z przebudową pomieszczeń oraz zakupem wyposażenia dla potrzeb bloku operacyjnego". Beneficjent w ramach umowy nr [...] zawarł w dniu 10 marca 2009 r. z firmą A na opracowanie studium wykonalności i opracowanie wniosku aplikacyjnego. Firma otrzymała wynagrodzenie płatne w ratach: pierwsza rata w wysokości 35 000 zł plus 22% podatku VAT płatna po przekazaniu studium wykonalności, druga rata w wysokości 10 000 zł plus 22% podatku VAT płatna po przekazaniu wniosku aplikacyjnego. W dniu 10 lipca 2009 r. Strony zawarły aneks nr 1 do ww. umowy, zgodnie, z którym opracowanie wniosku aplikacyjnego nastąpi nieodpłatnie przy jednoczesnym wzroście wynagrodzenia za opracowanie studium wykonalności, przy czym całkowita wartość za wykonanie przedmiotu umowy nie uległa zmianie. Według beneficjenta konieczność sporządzenia aneksu wynikła ze względu na wzrost wartości inwestycji z 40 mln zł na 53 mln zł, w tych warunkach wykonawca wystąpił o podniesienie wynagrodzenia za opracowanie studium wykonalności o kwotę 10000 zł, jednakże, wykonawca aby nie narażać szpitala na dodatkowe koszty, zgodził się opracować wniosek aplikacyjny nieodpłatnie. Organ uznał, iż wynagrodzenie wykonawcy nie uległo zwiększeniu, a skutkiem zawarcia aneksu nr 1 do umowy było jedynie ujęcie kwoty wynagrodzenia za opracowanie wniosku aplikacyjnego w cenie opracowania studium wykonalności. Cena za opracowanie studium wykonalności wzrosła z 35 000 zł plus 22% VAT do 45 000 zł plus 22% VAT, natomiast opracowanie wniosku aplikacyjnego, które zgodnie z umową kosztowało 10 000 zł plus 22% VAT, po aneksie nr 1 miało być nieodpłatne. W tych okolicznościach zawarcie aneksu nr 1 zarówno dla zamawiającego jak i dla wykonawcy nie miało wpływu pod względem finansowym, bowiem wynagrodzenie za wykonanie przedmiotu umowy pozostało na tym samym poziomie, natomiast istotna zmiana miała wystąpić w zakresie kwalifikowalności takiego wydatku. Zgodnie z dokumentami programowymi obowiązującymi przy realizacji projektu w ramach RPO, koszt wypełnienia formularza wniosku o dofinansowanie projektu był wydatkiem niekwalifikowanym, natomiast do współfinansowania kwalifikował się wydatek na opracowanie studium wykonalności. Opisane działanie Beneficjenta prowadziło do obejścia przepisów dotyczących kwalifikowalności wydatków co było niedopuszczalne, zatem wydatek na sporządzenie wniosku aplikacyjnego nie mógł być uznany za kwalifikowany. Wyżej wymieniony koszt w ocenie organu jest niezgodny z zasadami kwalifikowalności określonymi w krajowych wytycznych dotyczących kwalifikowania wydatków w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności w okresie programu 2007-2013, oraz w Podręczniku kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach RPO na lata 2007-2013. Beneficjent kwestionując stanowisko organu stwierdził, iż "opracowanie wniosku aplikacyjnego" jest pojęciem szerszym niż "wypełnienie formularza wniosku aplikacyjnego", jednakże nie precyzuje, jakie czynności jego zdaniem obejmuje "opracowanie wniosku". Zakresem tego pojęcia nie można obejmować opracowania dokumentacji związanej z przygotowaniem projektu, bowiem zgodnie z przytoczonym uregulowaniem zawartym w wytycznych wydatki te (z wyłączeniem wypełniania formularza wniosku aplikacyjnego) co do zasady stanowią koszt kwalifikowalny. Wniosek aplikacyjny przygotowywany jest w oparciu o szereg dokumentów np. biznes plan lub studium wykonalności, ocenę oddziaływania na środowisko, mapy lub szkice lokalizujące projekt, a także inną niezbędną dokumentację techniczną lub finansową. Opracowanie wymienionych dokumentów jest kosztem kwalifikującym się do współfinansowania, a zatem uzasadnione jest uznanie za wydatek niekwalifikowany sporządzenia na ich podstawie formularza wniosku aplikacyjnego. Odnosząc się do zarzutu Beneficjanta organ stwierdził, iż zgodnie z krajowymi wytycznymi dotyczącymi kwalifikowania wydatków w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności w okresie programowania 2007-2013 "Ocena kwalifikowalności wydatku polega na analizie zgodności jego poniesienia z obowiązującymi przepisami. Oceny takiej dokonuje się zarówno na etapie wyboru wniosku o dofinansowanie projektu, jak i podczas realizacji projektu. Na etapie wyboru wniosków sprawdzeniu podlega potencjalna kwalifikowalność wydatków ujętych we wniosku. Przyjęcie danego projektu do realizacji i podpisanie z beneficjentem umowy o dofinansowanie nie oznacza, że wszystkie wydatki, które beneficjent przedstawi do refundacji w trakcie realizacji projektu (lub rozliczenia - w przypadku systemu zaliczkowego), będą kwalifikować się do współfinansowania. Kwalifikowalność poniesionych wydatków oceniana jest również w trakcie realizacji projektu, kiedy beneficjent przedkłada kolejne wnioski o płatność oraz w trakcie kontroli projektu na Miejscu". IZ RPO bada kwalifikowalność ponoszonych kosztów na poszczególnych etapach realizacji projektu i na każdym z tych etapów może stwierdzić niekwalifikowalność wydatków. Wprawdzie IZ RPO uznała pierwotnie przedmiotowy wydatek za kwalifikowany, jednakże Urząd Kontroli Skarbowej (dalej jako UKS) zakwestionował kwalifikowalność tego wydatku w dokumencie Posumowanie ustaleń dokonanych w projekcie nr [...] w ramach prowadzonego audytu operacji Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego. Organ wyjaśnił, że Urząd Kontroli Skarbowej jest instytucją audytową w rozumieniu art. 62 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE z dnia 31 lipca 2006 r., L.210/25 ze zm.). Zgodnie z art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006 r. audyty prowadzone przez instytucję audytową mają na celu m. in. weryfikację czy operacja została zrealizowana zgodnie z decyzją o dofinansowaniu oraz jest zgodna ze wszystkimi warunkami dotyczącymi jej przeznaczenia, wykorzystania i zakładanych celów oraz czy wydatki zadeklarowane przez beneficjenta są zgodne z zasadami wspólnotowymi i krajowymi. Stwierdzenie przez UKS nieprawidłowości powoduje brak możliwości certyfikacji takiego wydatku. A zatem w oparciu o ustalenie poczynione przez UKS, IZ RPO po powtórnej analizie zapisów umowy nr [...] oraz aneksu nr 1 do tej umowy, uznała wydatek na opracowanie wniosku aplikacyjnego za niekwalifikowany. Odnośnie metodologii wyliczenia wartości środków europejskich przypadających do zwrotu określonych decyzją z dnia 14 czerwca 2012 r. wskazano, iż IZ RPO uznała fakturę nr [...] w wysokości 12 200,00 zł, w tym wysokość wkładu UE: 7 543,26 PLN, dotyczącą wykonania wniosku aplikacyjnego za wydatek niekwalifikowany. Jednocześnie z uwagi, iż wydatek ten został sfinansowany ze środków wypłaconych w dniu 23 grudnia 2009 r. w wysokości 9 091,44 zł, w tym wkład UE: 5621,24 zł, środków wypłaconych 29 grudnia 2011 w wysokości 3 106,12 zł, w tym wkład UE: 1 920,51 zł oraz środków wypłaconych 30 grudnia 2011 r. w wysokości 2,44 zł, w tym wkład UE: 1,51 zł. Organ wyjaśnił, że zaszła konieczność wydania dwóch decyzji administracyjnych w tym zakresie z uwagi na różne procedury zwrotu środków dotacji rozwojowej i zwrotu środków europejskich. Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 157, poz. 1241 ze zm.), dotacje udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 157, poz. 1240 ze zm.), podlegają zwrotowi na podstawie dotychczasowych przepisów tj. według przepisów zawartych w ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2005, Nr 249, poz. 2104 ze zm.; dalej jako u.f.p.). Natomiast środki europejskie podlegają zwrotowi stosownie do art. 207 z ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 157 poz. 1240 ze zm.). W związku z powyższym decyzja z dnia 14 czerwca 2012 r., znak FE-IV.3160.10.1.2012 zobowiązywała Beneficjenta do zwrotu środków europejskich w wysokości 1 920,51zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych począwszy od dnia przekazania środków na rachunek Beneficjenta tj. od dnia 29 grudnia 2011 r. oraz 1,51zł. wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych począwszy od dnia przekazania środków na rachunek Beneficjenta tj. od dnia 30 grudnia 2011r., udzielonych umową o dofinansowanie nr [...] z dnia 10 grudnia 2009 r., przez pomniejszenie kolejnej płatności na rzecz Beneficjenta o kwotę podlegającą zwrotowi wraz z odsetkami liczonymi do dnia zatwierdzenia wniosku o płatność, na którym dokonane zostanie pomniejszenie. W zakresie środków dotacji rozwojowej w wysokości 9 091,44 zł, w tym wkład UE: 5 621,24 zł, wydana została odrębna decyzja administracyjna. Skargę na powyższą decyzję Szpital Specjalistyczny [...] w N złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skargę oparto na zarzucie naruszenia prawa materialnego pkt 1 lit. h Rozdziału 7 Krajowych wytycznych dotyczących kwalifikowania wydatków w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności w okresie programowania 2007-2013 i pkt 13 części II.A. Podręcznika kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach RPO na lata 2007-2013, poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Wskazany dokument, bowiem w Rozdziale 7 pkt l lit. h, jako wydatki niekwalifikowalne w przedmiotowym zakresie uznaje jedynie "wydatek poniesiony na wypełnienie formularza wniosku o dofinansowanie projektu". Pojęcie to nie jest tożsame z pojęciem "opracowania wniosku aplikacyjnego", które jest znacznie szersze i obejmuje szereg działań, z których wypełnienie formularza jest tylko jednym. Podobnie rzecz się ma z definicjami zawartymi w Podręczniku kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach RPO na lata 2007-2013. Dokument ten w części II.A. w pkt 13 przewiduje generalna zasadę, że wydatki poniesione na przygotowanie projektu są wydatkami kwalifikowanymi, od której to zasady przyjmuje w zasadzie jeden wyjątek, mianowicie za niekwalifikowane uznając "wydatki poniesione na przygotowanie karty projektu na potrzeby wstępnej kwalifikacji projektu jak i sporządzenie formularza wniosku o dofinansowanie projektu. Firma A ofertę wykonania usługi skalkulowała w oparciu o wartość inwestycji. Ze względu na wzrost wartości inwestycji z 40 min zł na 53 min zł firma wystąpiła z wnioskiem o podniesienie wynagrodzenia za opracowanie studium wykonalności o kwotę 10.000 zł. Jednakże, aby nie narażać szpitala na dodatkowe koszty zgodziła się opracować wniosek aplikacyjny nieodpłatnie. Sporządzono aneks nr 1 do umowy (wartość umowy wynosiła 45.000 zł netto, tj. 54.900,00 zł). Beneficjent zwrócił uwagę, że Instytucja Zarządzająca - zgodnie z brzmieniem § 5 pkt 11 umowy o dofinansowanie nr [...] (a następnie z brzmieniem § 5a pkt 2, 12, 13 lit. b i pozostałe stosownie do aneksu nr 1 do umowy) - miała obowiązek (i zapewne to czyniła) poświadczać faktyczne i prawidłowe poniesienie wydatków z zaliczki przed wypłatą kolejnej transzy. W tym zakresie IZ ponosi, zatem współodpowiedzialność za prawidłowość wydatkowania kosztów kwalifikowanych. Skoro, bowiem nie miała wcześniej żadnych uwag, co do prawidłowości wydatkowanych kosztów w ramach kolejnych transz, obecnie nie powinna powoływać się na błędy w transzach już rozliczonych. Nie można, zatem obecnie przerzucać ciężaru stwierdzonych nieprawidłowości (o ile takie w ogóle faktycznie zaistniały) w całości na Beneficjenta, skoro wcześniej jego działania były akceptowane. Beneficjent zresztą miał pełne prawo postępować nadal w sposób dotychczasowy, skoro IZ nie stwierdzała wcześniej żadnych naruszeń przepisów prawa czy odpowiednich wytycznych w tym zakresie. Biorąc powyższe pod uwagę, skarżący uważa, że wydatki poniesione w ramach umowy nr [...] z dnia 10 marca 2009 r. w całości stanowią wydatki kwalifikowane i wniósł o uchylenie decyzji organu obu instancji. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w tej ustawie. Zarazem w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej Sąd uznał, że skarga jest uzasadniona, jednakże z innych przyczyn niż zostały w niej podniesione. Przedmiotem sporu jest kwestia obowiązku zwrotu przez Beneficjenta to jest Szpital Specjalistyczny [...] w N określonej kwoty środków europejskich udzielonych umową o dofinansowanie projektu pod nazwą "Ośrodek Onkologiczny Szpitala Specjalistycznego w N wraz z przebudową pomieszczeń oraz zakupem wyposażenia dla potrzeb bloku operacyjnego", a to części dotyczącej wydatków poniesionych w ramach umowy z dnia 10 marca 2009 r. nr [...]. Zdaniem organu wydatki te nie są zgodne z zasadami kwalifikowalności określonymi w Krajowych wytycznych dotyczących kwalifikowania wydatków w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności w okresie programowania 2007-2013, oraz w Podręczniku kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach RPO na lata 2007-2013 w zakresie zaliczenia do kosztów kwalifikowanych wydatków związanych z opracowaniem wniosku aplikacyjnego. Odnosząc się do tak postawionego problemu stwierdzić należy, iż ma rację organ, że wydatek poniesiony na sporządzenie wniosku aplikacyjnego nie może być uznany za kwalifikowany. Unormowania w tym zakresie nie budzą żadnych wątpliwości. Rozdział 7 pkt 1 lit. h) Krajowych wytycznych dotyczących kwalifikowania wydatków w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności w okresie programowania 2007-2013 (dalej jako Wytyczne) wskazuje, iż za wydatki niekwalifikowane w przedmiotowym zakresie uznaje się jedynie wydatek poniesiony na wypełnienie formularza wniosku o dofinansowanie projektu. Twierdzenie Beneficjenta zawarte w skardze, że pojęcie wypełnienia formularza wniosku o dofinansowania projektu nie jest tożsame z pojęciem opracowania wniosku aplikacyjnego, które jest znacznie szersze i obejmuje szereg działań, z których wypełnienie formularza jest tylko jednym i nie można go rozciągać na całość prac związanych z przedmiotem postępowania jest prawdziwe. Z tym, że czego nie dostrzegł skarżący w Rozdziale 6 Podrozdziale 9 wskazuje się, jakie wydatki mogą być kwalifikowanymi na wstępnym etapie uczestniczenia w Programie. W ramach dokumentacji niezbędnej do przygotowania projektu do współfinansowania kwalifikują się wydatki ściśle wskazane w wytycznych, a poniesione na opracowanie następującej dokumentacji związanej z przygotowaniem projektu, a) biznes planu lub studium wykonalności, b) oceny oddziaływania na środowisko, c) map lub szkiców lokalnych sytuujących projekt, d) innej niezbędnej dokumentacji technicznej lub finansowej, z wyjątkiem wypełnienia formularza wniosku o dofinansowanie projektu, o ile jej opracowanie jest niezbędne do przygotowania lub realizacji projektu. Wyłączenie wypełnienia formularza wniosku o dofinansowanie projektu jest jednoznaczne. W § 5 umowy strony postanowiły, że za wykonanie przedmiotu umowy wykonawca otrzyma od zamawiającego wynagrodzenie płatne w następujących ratach: pierwsza w wysokości 35.000 zł plus 22% podatku VAT płatne po przekazaniu studium wykonalności, druga rata w wysokości 10.000 zł plus 22% VAT płatna po przekazaniu wniosku aplikacyjnego. Prawidłowe jest, więc rozumowanie organu, że przekazanie wniosku to jego wypełnienie, sporządzenie, dokonane po analizie przeprowadzenia inwestycji, a więc po wykonaniu studium wykonalności. Wniosek aplikacyjny przygotowywany jest w oparciu o szereg dokumentów np. biznes plan lub studium wykonalności, ocena oddziaływania na środowisko, mapy lub szkice lokalizujące projekt, a także inną niezbędną dokumentację techniczną lub finansową. Opracowanie wymienionych dokumentów jest kosztem kwalifikującym się do współfinansowania, a zatem uzasadnione jest uznanie za wydatek niekwalifikowany sporządzenia na ich podstawie formularza wniosku aplikacyjnego. Odnośnie aneksu nr 1 do wyżej wymienionej umowy z dnia 10 lipca 2009 r., w którym postanowiono, iż opracowanie wniosku aplikacyjnego nastąpi nieodpłatnie przy jednoczesnym pozostawieniu wynagrodzenia za przedmiot umowy w pierwotnej wysokości tj. w kwocie 45.000 zł netto (54.900 zł brutto) ze względu na wzrost wartości inwestycji wykonawca wystąpił z wnioskiem o podniesienie wynagrodzenia za opracowanie studium wykonalności o kwotę 10.000 zł. Jednakże, aby nie narażać szpitala na dodatkowe koszty, zgodził się opracować wniosek aplikacyjny nieodpłatnie. Wynagrodzenie w umowie określono w stałej wysokości (bez odniesienia do wartości inwestycji), a umowa nie zawierała żadnych postanowień waloryzacyjnych. Beneficjent nie miał obowiązku modyfikacji wynagrodzenia, chociażby wartość inwestycji uległa zmianie. Ponadto motywy zawarcia aneksu przedstawione przez Beneficjenta uznać należy za wewnętrznie sprzeczne, gdyż z jednej strony wykonawca żądał większego wynagrodzenia za przedmiot umowy i domagał się jej zmiany w tym zakresie, z drugiej strony zgodził się wykonać część umowy nieodpłatnie (wniosek aplikacyjny), tak, aby wartość wynagrodzenia pozostała na tym samym poziomie. W efekcie wynagrodzenie wykonawcy nie uległo zwiększeniu, a skutkiem aneksu było ujęcie kwoty wynagrodzenia za opracowanie wniosku aplikacyjnego w cenie studium wykonalności. Wydatek został udokumentowany fakturą nr [...] z dnia 13 sierpnia 2009 r. wystawioną przez A za opracowanie studium wykonalności na kwotę brutto 54.900,00 zł, VAT 9.900,00 zł, netto 45.000,00 zł. Dodatkowo podnieść należy, że skarżący słusznie wskazuje, iż w rozdziale 7 pkt 1 lit. h opisanego dokumentu do wydatku niekwalifikowanego zalicza się wydatek poniesiony na wypełnienie formularza wniosku o dofinansowanie projektu. Poza tym strona skarżąca nie wykazała, na żadnym etapie postępowania, że samodzielnie wypełniła omawiany wniosek. Jednakże zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca nie mogą pozostać w obrocie prawnym, gdyż naruszają one przepisy proceduralne, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na wstępie należy stwierdzić, że z treści decyzji, zarówno wydanej w I jak i II instancji nie wynika, w jaki sposób organ wyliczył wysokość obu kwot, oraz dlaczego są to dwie kwoty. Organ nie wyjaśnił, w jaki konkretny sposób określił wysokość kwot do zwrotu. Nie może budzić żadnych kontrowersji, że Sąd kontrolując prawidłowość wydanej decyzji ma obowiązek sprawdzenia jej nie tylko pod względem podstawy prawnej, ale także w zakresie sposobu i prawidłowości wyliczenia kwot. Brak przedstawienia w decyzji toku rozumowania organu w zakresie ustalania wysokości zobowiązania powoduje, że przedmiotowa decyzja w tym zakresie nie poddaje się kontroli sądu. Nie jest zadaniem sądu domyślanie się, na jakich dowodach i wskaźnikach opierał się organ, jeżeli na nich oparto dyspozycyjną część decyzji. Dowody te powinny znaleźć swój wyraz w uzasadnieniu decyzji. Uchybienie organu w tym zakresie jest oczywiste. W tej kwestii należy przywołać orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, który wskazuje, że jednym z podstawowych elementów tworzących standard sprawiedliwości proceduralnej jest obowiązek ujawniania w czytelny sposób motywów rozstrzygnięcia (zob. np. wyrok TK z 21 lipca 2009r., K 7/09, OTK-A 2009, Nr 7, poz 113) Przenosząc ustalenia Trybunału Konstytucyjnego na grunt procedury administracyjnej, stwierdzić należy, że ujawnienie motywów, jakimi kierował się organ administracji publicznej, powinno nastąpić w stopniu umożliwiający weryfikację sposobu myślenia tego organu. Tymczasem w okolicznościach niniejszej sprawy organ w treści decyzji z dnia 9 sierpnia 2012 r. wskazał, jedynie, że szczegółowe wyliczenie kwot podlegających zwrotowi zostało Beneficjentowi przedstawione w piśmie z dnia 27 kwietnia 2012 r. Podaje również, że "z uwagi, iż wydatek został sfinansowany ze środków wypłaconych w dniu 23 grudnia 2009 r. (...), ze środków wypłaconych 29 grudnia 2009 r. (...) oraz ze środków wypłaconych 30 grudnia 2011 r. (...), zaszła konieczność wydania dwóch decyzji administracyjnych w tym zakresie z uwagi na różne procedury zwrotu środków dotacji rozwojowej i zwrotu środków europejskich". Organ w żaden sposób jednak nie precyzuje skąd wzięły się wskazane przez niego kwoty i w jaki sposób zostały wyliczone. Co więcej organ wyraźnie wskazuje na dwie, wydane w toku postępowania decyzje nie precyzując, co to była za druga decyzja, a także, na czym polegały różne procedury zwrotu. Nie wyjaśnia, dlaczego w decyzjach są kwoty różnej wysokości. Uzasadnienie decyzji powinno być tak skonturowane, żeby nie nasuwało żadnych wątpliwości, a tym samym decyzja musi spełniać wymogi, które są niezbędne do skontrolowania jej legalności przez sąd administracyjny. Decyzja administracyjna powinna być jasna, zrozumiała w takim stopniu, by każda przeciętna osoba niemająca przygotowania prawniczego mogła zrozumieć intencje organu wydającego decyzję Przypomnieć również należy organ uzasadniając decyzję powinien to uczynić zgodnie z wymogami zawartymi w treści art. 107 § 3 K.p.a. czyli przy uwzględnieniu, że uzasadnienie decyzji powinno być zrozumiałe nie tylko dla jego autora, ale przede wszystkim dla strony, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 8 K.p.a. Co więcej prawidłowo zredagowane, pod względem merytorycznym i prawnym, uzasadnienie decyzji administracyjnej ma podstawowe znaczenie dla stosowania zasady przekonywania, wyrażonej w art. 11 K.p.a., a realizowanej na podstawie art. 107 § 3 K.p.a. Mocą przywołanej zasady organ jest zobowiązany do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. Uzasadnienie decyzji winno być elementem decydującym o przekonaniu strony, co do trafności rozstrzygnięcia. Zasada przekonywania nie zostanie zaś zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre twierdzenia, nie odniesie się do faktów istotnych dla danej sprawy. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy należy to odnieść do nieprzedstawienia przez organ sposobu wyliczenia kwot, oraz braku wykazania, że organ objął wszystkie kwoty, które w tym zakresie podlegają zwrotowi, a także niezawarcia jakichkolwiek wskazówek w tym przedmiocie w uzasadnieniu decyzji. Ponownie rozpoznając sprawę organ wyjaśni i uzupełni wszystkie wyżej wskazane braki uzasadnienia, które ogólnie można określić, jako "skróty myślowe i niedomówienia". Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał skargę za zasadną. Działając na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji organu z dnia 9 sierpnia 2012 r. nr [...], oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia 14 czerwca 2012 r. Uwzględniając treść uchylonych decyzji, w oparciu o przepis art. 152 P.p.s.a określono, że uchylone decyzję nie mogą być wykonane. Z tych względów orzeczono jak w punkcie II sentencji. Orzeczenie o kosztach postępowania oparto na przepisach art. 200, art. 205 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.