III SA/Kr 1402/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej A. S. w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu kasacyjnie w dniu 6 marca 2018 r. wraz z pouczeniem o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej (akta sądowe sprawy, karta nr 119). W dniu 5 kwietnia 2018 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 stycznia 2018 r. Skarżący kasacyjnie podał, że nie zgadza się rozstrzygnięciem Sądu pierwszej instancji jako naruszającym prawo materialne. Skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 w związku z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a", wojewódzki sąd administracyjny dokonuje wstępnej kontroli skargi kasacyjnej. Kontrola ta obejmuje zbadanie zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalności oraz dochowanie wymogów formalnych. W myśl art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3 tego artykułu. Z kolei z art. 175 § 2 P.p.s.a. wynika, że tzw. przymus adwokacko-radcowski nie obowiązuje w sytuacji, gdy skargę sporządził sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast zgodnie z art. 175 § 3 pkt 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego w określonych sprawach. Zatem z cytowanych przepisów jednoznacznie wynika, że niedopuszczalne jest wnoszenie do sądu skarg kasacyjnych, które nie zostały sporządzone przez osoby mające status zawodowy, o którym mowa w tych przepisach. Sąd, przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdził, że skargę kasacyjną sporządził osobiście skarżący, pomimo wcześniejszego pouczenia, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Ani z akt sprawy nie wynika, ani też sam skarżący nie wskazał, aby był adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, Rzecznikiem Praw Obywatelskich lub Rzecznikiem Praw Dziecka. Tym samym skoro skarżący nie jest osobą uprawnioną do złożenia skargi kasacyjnej osobiście z pominięciem przymusu adwokacko - radcowskiego na podstawie przytoczonych wyżej przepisów, to należało stwierdzić, że skargę kasacyjną wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika, a zatem jest ona niedopuszczalna. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 175 i art. 177 § 1 P.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.