III SA/Kr 1407/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 24 czerwca 2024 r., SKO.UP/4121/5/2024 w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 3 września 2024 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 24 czerwca 2024 r., SKO.UP/4121/5/2024, przez podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 4 października 2024 r., jednakże ww. brak nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga nie została opłacona w związku z tym podlega odrzuceniu. W myśl 57 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać oznaczenie organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłego prowadzenie postępowania skarga dotyczy. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 ppkt b p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo będącej osobą fizyczną. W przypadku skargi skutkiem nieuzupełnienia braku formalnego jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Skarga wniesiona w niniejszej sprawie obarczona była brakiem formalnym w postaci braku podania numeru PESEL skarżącego. O uzupełnienie tego braku w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wezwano skarżącego w wykonaniu zarządzenia z 3 września 2024 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie doręczono skarżącemu 4 października 2024 r. Skarżący nie uzupełnił braku w zakreślonym terminie, stąd jego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.