III SA/Kr 1411/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 października 2019 r. znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: - odrzucić skargę - Skarżący został wezwany o podpisanie skargi i o jej opłacenie wpisem w kwocie 200 zł. Wezwanie zostało dwukrotnie awizowane przez Pocztę Polską 20 stycznia 2020 r. i 28 stycznia 2020 r. Skarżący w wyznaczonym przez Sąd terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, nie podpisał skargi, jak również jej nie opłacił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga została odrzucona, ponieważ nie została podpisana w wyznaczonym przez Sąd terminie, pomimo że została doręczona skarżącemu na zasadzie tzw. fikcji doręczenia zgodnie z art. 73 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późń. zm.). Zgodnie z art. 57 § 1 Prawa o postępowania przed sądami administracyjnymi skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, przy czym jednym z elementów składowych pisma jest zamieszczony na piśmie podpis strony (art. 46 § 1 pkt 4 wymienionej ustawy). Podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Jeżeli mimo wezwania przez sąd do uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 49 § 1 Prawa o postępowania przed sądami administracyjnymi) nie zostaną one wyeliminowane, tj. skarga nie zostanie podpisana, sąd odrzuca taką skargę postanowieniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Termin do wyeliminowania wskazanych przez sąd braków formalnych skargi płynie od dnia doręczenia wezwania Sądu w tym przedmiocie. W sytuacjach niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w przepisach art. 65-72 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. kiedy nie zastanie się odbiorcy pisma w miejscu zamieszkania ani w miejscu pracy, jak również nie ma możliwości pozostawienia pisma w miejscu zamieszkania dorosłemu domownikowi względnie dozorcy lub zarządcy domu, ustawodawca przewidział możliwość przyjęcia tzw. fikcji doręczenia. Zgodnie art. 73 § 1 i 2 Prawa o postępowania przed sądami administracyjnymi pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3) i doręczenie uznaje się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 wymienionej ustawy. W przedmiotowej sprawie oznacza to, że doręczenie skarżącemu wezwań o podpisanie skargi i jej opłacenie – po dwukrotnym awizowaniu przesyłki pocztowej i po pozostawieniu zawiadomienia w drzwiach adresata – zostało dokonane w dniu 3 lutego 2010 r. Z kolei termin do wyeliminowania braków formalnych skargi upływał 10 lutego 2020 r. (3 lutego 2020 r. plus 7 dni). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie podpisał skargi w wyznaczonym terminie, stąd też Sąd skargę odrzucił. Jednocześnie Sąd zaznacza, że niezależnie od wymienionego braku formalnego w przedmiotowej sprawie, zaistniała też inna przesłanka klasyfikująca skargę do odrzucenia. Skarżący nie uiścił bowiem wpisu od skargi, a stosownie do art. 220 § 1 Prawa o postępowania przed sądami administracyjnymi sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, a skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd (220 § 3 powołanej ustawy).