III SA/Kr 1417/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 września 2013 r. nr; [...] w przedmiocie udzielenia pomocy w formie schronienia oraz ustalenia odpłatności za pobyt w placówce postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżącej A. B. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 września 2013 r. nr: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r. znak [...] w przedmiocie udzielenia pomocy w formie schronienia oraz ustalenie odpłatności za pobyt w placówce w wysokości 250 zł miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżąca znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej oraz osobistej, co zostało również potwierdzone przez niniejszy Sąd w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2013 roku, w którym Sąd postanowił ustanowić dla skarżącej pełnomocnika w postaci adwokata, już na etapie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Pomoc okazała się niezbędna nie tylko ze względów finansowych, lecz także z uwagi na to, że skarżąca opiekuje się swoim niepełnosprawnym synem. Skarżąca, będąca samotną matką, utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń otrzymywanych z UM w wysokości 1828,33 zł. Na tę kwotę składa się: świadczenie pielęgnacyjne, zasiłek pielęgnacyjny, zasiłek rodzinny i dodatki do zasiłku rodzinnego oraz renta socjalna. Świadczenia wystarczają na zaspokojenie tylko podstawowych potrzeb życiowych skarżącej i jej syna. Skarżąca wszelkie środki wydatkuje na za zakup żywności, środków chemicznych, ubrania i obuwia, miesięcznego biletu MPK, a także leków, które ze względu na niepełnosprawność jej syna są lekami bardzo kosztownymi. Oprócz tego comiesięcznie wpłaca kwotę 400 zł na depozyt, a ponadto spłaca pożyczkę w wysokości 100 zł każdego miesiąca. Jednocześnie skarżąca w miesiącu lipiec i następnych poniosła dodatkowe spore wydatki na skutek hospitalizacji syna związanej z przewlekłym zapaleniem zatok przynosowych. Syn został zakwalifikowany do zabiegu operacyjnego, który miał miejsce w czasie jego hospitalizacji. Obecnie w związku z konicznością dalej pielęgnacji oraz hospitalizacji po zabiegu, a także koniecznością zakupu bieżących leków, skarżąca wydatkowała kwotę 550 zł. Oprócz tego skarżąca pozostaje w leczeniu naczyniowym oraz u alergologa, a na swoje leki przeznacza miesięcznie ok. 70 zł. Skarżąca nie może liczyć na niczyją pomoc, ponieważ jej jedyna rodzina mieszka na Mazurach i kontakt jest sporadyczny, a ojciec dziecka nie żyje. W związku z powyższym skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonalności decyzji, gdyż jej wykonanie może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych wymienionych we wskazanym przepisie. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W ocenie Sądu skarżąca wykazała w sposób wyżej wymienionym przepisem wymagany, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki oraz niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiotowej sprawie jest konieczne, gdyż skarżąca znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej i rodzinnej. Skarżąca wykazała, że dysponuje małymi środkami na utrzymanie siebie i niepełnosprawnego syna, nie może liczyć na pomoc bliskich, a ojciec dziecka nie żyje. W takiej sytuacji obciążanie jej kosztami udzielonej przez organ pomocy w wysokości 250 zł miesięcznie - przed rozstrzygnięciem sprawy - może spowodować trudne do odwrócenia skutki w jej rodzinie. Przepis art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymaga, aby owe skutki rzeczywiście wystąpiły, wystarczy jedynie "zagrożenie ich wystąpienia" (zachodzi niebezpieczeństwo), czyli ustalenie, że można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym. Sąd w pełni podzielił argumentację wskazaną przez skarżącą, co do możliwości wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.