III SA/Kr 142/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Wojewody z dnia 17 grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej wniosku G. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata postanawia: przyznać skarżącemu G. B. prawo pomocy przez ustanowienie adwokata Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 7 października 2009 r. oddalił skargę G. B. na decyzję Wojewody z dnia 17 grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej. Skarżący w złożonym po wydaniu powyższego wyroku, wniosku o przyznanie prawa pomocy, domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Stwierdził, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe oraz, że nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych i dochodów. Ponadto wskazał, że domaga się pomocy prawnika, ponieważ skarga kasacyjna od wyroku powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. W dodatkowych oświadczeniach podniósł, że nie ma majątku i dochodów, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Zajmuje mieszkanie w domu swoich rodziców, którzy ponoszą wszystkie wydatki na utrzymanie domu i jego mieszkańców ze względu na całkowity brak dochodów skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Skarżący korzysta, więc w niniejszej sprawie z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Tym samym rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jest zbędne. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z kolei art. 245 § 1 p.p.s.a. określa, iż prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2). Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Biorąc po uwagę okoliczności wskazane przez skarżącego Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki dające podstawę do przyznania skarżącemu prawa pomocy przez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy okręgowa rada adwokacka i któremu skarżący będzie mógł udzielić pełnomocnictwa. Dlatego też Sąd na podstawie wskazanych powyżej przepisów, orzekł jak w sentencji.