III SA/Kr 1420/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Makuch po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi J. N. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 11 lipca 2024 r. znak WO-II.621.1.45.2024 w przedmiocie wymeldowania - postanawia - odrzucić skargę. Skarżący J. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody Małopolskiego z 11 lipca 2024 r. (znak WO-II.621.1.45.2024) w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. We wniesionej skardze nie został podany numer PESEL skarżącego, brak było wymaganego egzemplarza skargi dla doręczenia go uczestnikowi postępowania oraz nie został uiszczony wpis należny od tej skargi. Z uwagi na powyższe, Przewodniczący Wydziału zarządzeniami z 5 września 2024 r. i z 30 września 2024 r. (k. 16 i 22) wezwał skarżącego do usunięcia stwierdzonych braków skargi. Oba powołane zarządzenia zakreślały 7 dniowy termin na wykonanie wskazanych w nich wezwań oraz zawierały prawidłowe pouczenie o konsekwencjach ich niewykonania (odrzucenie skargi). Operator pocztowy podjął próbę doręczenia przesyłki z przedmiotowymi wezwaniami pod adresem wskazanym przez skarżącego w skardze (ul. K. [...]; [...] K.), a czynność operatora miała miejsce w dniu 3 października 2024 r. (pierwsze awizowanie). Powtórne awizowanie nastąpiło 11 października 2024 r. Wobec niepodjęcia przesyłki w terminie, została ona zwrócona do nadawcy w dniu 21 października 2024 r. Mimo upływu zakreślonego terminu, braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu, albowiem skarżący, mimo wezwania Sądu nie uzupełnił stwierdzonych braków wniesionej skargi. Poprzedzając prezentację podstawy prawnej odrzucenia skargi zwrócić należy uwagę na wynikającą z akt sprawy poprawność skierowania do skarżącego przesyłki sądowej zawierającej wezwania do uzupełnienia braków na adres ul. K. [...] w K. Po pierwsze, adres ten skarżący wskazał w skardze (k. 3 akt sądowych). Po drugie, choć przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie była decyzja o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego we wskazanym wyżej lokalu, to jednak dostrzec należy, iż w skardze skarżący podawał, że "nie ma dnia w moim życiu, abym nie był w swoim domu na ul. K. [...]". Z uwagi na powyższe, nie było podstaw do tego, aby wezwania sądowe mogły być kierowane na inny, niż wyżej wskazany adres. Analiza natomiast wynikających z akt czynności podejmowanych przez operatora pocztowego wskazuje, że przedmiotową przesyłkę sądową uznać należało za doręczoną w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 dalej: P.p.s.a.). W myśl bowiem art. 73 § 1 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w przepisach poprzedzających (tj. m.in. osobiście skarżącemu), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Jak precyzuje art. 73 § 4 P.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W niniejszej sprawie, pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, miało miejsce 3 października 2024 r., zaś drugie 11 października 2024 r. Ostatnim dniem czternastodniowego terminu na podjęcie pism był zatem 17 października 2024 r. i z upływem tego dnia pisma należało uznać za doręczone. W związku z powyższym, ostatnim dniem siedmiodniowego terminu na uzupełnienie braków formalnych i fiskalnego skargi był 24 października 2024 r. Mimo, upływu wyznaczonego terminu, skarżący wpisu nie uiścił, ani też nie podał numeru Pesel, jak też nie przedłożył wymaganego egzemplarza skargi. Stosownie zaś do art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi, zgodnie z § 2 powołanego przepisu jest m.in. skarga. Jak już wyżej wskazano, skarżący wnosząc do sądu skargę na opisaną na wstępie decyzję Wojewody Małopolskiego wpisu nie uiścił, a brak ten nie został usunięty także w wyniku wezwania Przewodniczącego Wydziału z 5 września 2024 r. (k. 16). Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Z kolei, obowiązek przedłożenia do składanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym pisma (w tym skargi – art. 57 par. 1) – jego odpisów, celem doręczenia pozostałym stronom postępowania sądowego – tj. uczestnikom – wynika z art. 47 par. 1 ustawy. Natomiast art. 46 par. 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., określa obowiązek podania numeru Pesel strony wnoszącej do sądu pismo (skargę). Wszystkie te braki skargi podlegają uzupełnieniu w trybie art. 49 par. 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia (por. art. 58 par. 1 pkt 3 p.p.s.a.). Skarżący, powołanym wyżej zarządzeniem z 30 września 2024 r. (k. 22) wezwany został o podanie, w terminie 7 dni nr PESEL oraz o przedłożenie odpisu skargi. Jak wynika ze stanu sprawy, wskazane braki formalne nie zostały uzupełnione, a to stanowiło dodatkową przesłankę odrzucenia skargi, gdyż stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu. Z uwagi na przedstawione okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.