III SA/Kr 1429/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" R. A. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 11 października 2010r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie sądowoadministarcyjne, II. zasadzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia 11 października 2010r. znak [...] odmówił na podstawie art. 162, 163, art. 216, 217, 218 i 219 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60) "A" R. A. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2010r. znak [...] określającej kwotę długu celnego w wysokości 767,00 zł. Wyjaśnił, że skarżąca wniosła odwołanie dwa dni po terminie, w dniu 11.08.2010r., podczas gdy termin na wniesienie odwołania upłynął w dniu 09.08.2010r. Przesyłka pocztowa zawierająca postanowienie pierwszej instancji była dwukrotnie awizowana, w dniu 12.07.2010r. i 20.07.2010r., a zgodnie z art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14 dniowego okresu przechowywania przesyłki. W sprawie był to dzień 26.07.2010r. Od tego dnia należało liczyć 14 dni na wniesienia odwołania. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi "A" R. A. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżąca podała, że niedochowanie terminu do wniesienia odwołania nie jest przez nią zawinione a wynika z braku świadomości, że Poczta Polska wydała jej przesyłkę po upływie 14 dni okresu przechowania, który upłynął w dniu 26.07.2010r. Odebrała przesyłkę w dniu 28.07.2010r. i wniosła odwołanie w jej przekonaniu w 14 dniu od tej daty, tj. w dniu 11.08.2010r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministarcyjnego z uwagi na uwzględnienie skargi "A" R. A. w całości. Podał, że po dokonaniu wszechstronnej oceny okoliczności sprawy i na podstawie analizy całokształtu materiału dowodowego uchylił zaskarżone przez "A" R. A. postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 11 października 2010r. znak [...], jednocześnie przywracając "A" R. A. termin do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2010r. znak [...]. W aktach znajduje się postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 21 grudnia 2010r. znak [...] o wskazanej wyżej treści. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przepis ten nie określa ani przesłanek, ani form, w jakich ma nastąpić przewidziane w tym przepisie "uwzględnienie skargi w całości". Organ dokonuje samokontroli pod względem zgodności z prawem w zakresie swojej właściwości we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Mając na uwadze powyższą regulację prawną należy uznać, że w niniejszej sprawie w związku z wydaniem przez Dyrektora Izby Celnej postanowienia w dniu 21 grudnia 2010r. znak [...], na mocy którego uchylone zostało zaskarżone przez "A" R. A. postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 11 października 2010r. znak [...] i przywrócony został "A" R. A. termin do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2010r. znak [...] - nastąpiło skuteczne uwzględnienie skargi "A" R. A. w całości przez organ administracyjny stosownie do treści w/w art. 54 § 3 ppsa. Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie niniejszej skargi stało się z tego względu bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa. O obowiązku zwrotu kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej Sąd orzekł w punkcie drugim postanowienia, działając na podstawie art. 200, 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a w związku z § 2 ust. 1 i 2 oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002r., Nr 163, poz. 1349). Na koszty postępowania złożyły się: wpis od skargi w wysokości 100 zł, opłata kancelaryjna za pełnomocnictwo w wysokości 17 zł oraz wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 240 zł ustalonej na podstawie w/w rozporządzenia.