III SA/Kr 1437/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o zwrot opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi M. K. na uchwałę Zarządu Powiatu z dnia 9 lipca 2015r. nr [...] w przedmiocie odwołania z funkcji dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych [...] w S postanawia: zwrócić M. K. kwotę 100,00 złotych (słownie: sto złotych 00/100) tytułem omyłkowo uiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność uchwały Zarządu Powiatu z dnia 9 lipca 2015r. nr [...] w sprawie odwołania z funkcji dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych [...] w S. Pismem z dnia 21 kwietnia 2016r. skarżąca wniosła o zwrot opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł omyłkowo uiszczonej od wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 14 kwietnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 234 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), opłatę kancelaryjną pobiera się za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt. W § 3 tego przepisu ustawodawca zastrzegł jednak, że opłaty kancelaryjnej nie pobiera się za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, podlegający doręczeniu z urzędu. W niniejszej sprawie wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały Zarządu Powiatu. Uzasadnienie tego wyroku zostało – zgodnie z art. 141 § 1 p.p.s.a. – sporządzone z urzędu, a skarżąca nie miała obowiązku uiszczania opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Uiszczona przez skarżącą opłata kancelaryjna podlega więc zwrotowi zgodnie z art. 225 p.p.s.a., który stanowi, że opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 225 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.