III SA/Kr 1438/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A. K. od zarządzenia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 stycznia 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w dniu 10 lutego 2016 r. w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 10 sierpnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 10 sierpnia 2015 r. znak: [...] A. K. zawarł wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłat sądowych w całości lub części. Do wniosku został dołączony wypełniony, ale niepodpisany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Dlatego zarządzeniem z 12 listopada 2015 r. wezwano skarżącego o podpisanie wniosku, względnie o wypełnienie i podpisanie nowego formularza w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie doręczono skarżącemu 24 listopada 2015 r. W zakreślonym terminie skarżący nie dopowiedział na wezwanie. Referendarz sądowy WSA w Krakowie zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2016 r. pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. A. K. wniósł sprzeciw do zarządzenia referendarza, zarzucając naruszenie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 252 § 1-2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem skarżącego niezasadnie odmówiono mu przyznania prawa pomocy, gdyż za pomocą nadesłanych dokumentów wykazał, że w stosunku do niego zachodzą podstawy do zwolnienia go od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 252 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Natomiast art. 260 § 1 ppsa stanowi, że rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień wydanych przez referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zamienia albo utrzymuje w mocy. Z przedstawionych wyżej okoliczności wynika, że zaskarżone zarządzenie z dnia 12 stycznia 2016 r. jest prawidłowe, ponieważ skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że urzędowy formularz załączony do skargi nie został podpisany, a po wezwaniu do usunięcia tego braku formalnego skarżący nie podpisał tego formularza ani też nie nadesłał nowego formularza zawierającego podpis. Podkreślić trzeba, że wniosek o przyznanie prawa pomocy stanowi pismo w postępowaniu sądowym w rozumieniu art. 45 ppsa, a z art. 46 § 1 pkt 4 ppsa wynika, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto w przypadku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy podpis ma dodatkowe znaczenie, ponieważ, jak stanowi art. 252 § 1a ppsa, oświadczenia zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 260 § 1 ppsa.