III SA/Kr 144/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej W. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 lutego 2012 r. 11 maja 2012 r. w dniu w sprawie ze skargi W. B. na pismo Wójta Gminy z dnia 14 grudnia 2011 r. znak: [...] postanawia odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 16 lutego 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę W. B. na pismo Wójta Gminy z dnia 14 grudnia 2011 r. znak: [...]. Odpis tego postanowienia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia został doręczony W. B. 22 marca 2012r. (k. 27). W dniu 23 kwietnia 2012r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł pismo opatrzone datą 21 kwietnia 2012r. zatytułowane "Skarga" i skierowane za pośrednictwem WSA w Krakowie do "Biura Trybunału Konstytucyjnego w Warszawie". Z treści pisma wynika, że zdaniem skarżącego postanowienie WSA w Krakowie z dnia 16 lutego 2012r. było "bezprawne". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), w skrócie "ppsa", skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Stosownie do art. 178 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z treści pisma W. B. zatytułowanego "Skarga" wynika, że jest to w istocie skarga kasacyjna od postanowienia WSA w Krakowie z dnia 16 lutego 2012r. Zatem skarżący, pouczony wcześniej o terminie i sposobie zaskarżenia przedmiotowego postanowienia, wniósł skargę kasacyjną sporządzoną osobiście, a nie przez adwokata lub radcę prawnego. Dlatego Sąd uznał skargę kasacyjną W. B. za niedopuszczalną, ponieważ została ona wniesiona z naruszeniem wymogu określonego w art. 175 § 1 ppsa. Z tego powodu skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 ppsa w związku z art. 175 § 1 ppsa.