III SA/Kr 1444/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego L. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 września 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1444/14 w sprawie ze skargi K. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego L. K., Kancelaria Radcy Prawnego przy ul. P w M kwotę 72 zł (siedemdziesiąt dwa złote) tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu radca L. K. w piśmie datowanym na dzień 15.01.2016 r. (wpływ 18.01.2016 r.) wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu tytułem sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wedle norm przepisach. Oświadczyła, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Do pisma została dołączona ww. opinia oraz dowód jej nadania na adres skarżącego. Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje: Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te od dnia 1 stycznia 2016 r. precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1805). Zamieszczony w tym rozporządzeniu przepis przejściowy przewiduje, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji (§ 22). Przyjąć należy (opierając się na argumentacji a fortiori), że skoro w myśl powołanego przepisu do spraw wszczętych i niezakończonych stosuje się przepisy dotychczasowe, to tym bardziej do spraw wszczętych i prawomocnie zakończonych zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.). Wskazują na to bowiem wyniki wnioskowania a maiore ad minus. Równocześnie trzeba pamiętać, że sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest czynnością o specyficznym charakterze prawnym (szerzej G. Karcz, glosa do postanowienia NSA z 30.06.2006 r. II FZ 353/2006 Lex/el. 2009). Zgodnie z § 16 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W niniejszej sprawie oświadczenie tej treści zostało złożone przez radcę prawnego. Stosownie do § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy radcy prawnego, a także charakter sprawy i wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia tej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4, natomiast stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa § 14. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej radcy prawnemu przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej obowiązującej w postępowaniu przed l instancją tj. w wysokości 120 zł stosownie do §14 ust. 2 pkt. 2 lit. b. w związku z ust. 2 pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia. Zauważyć jednak należy, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. wszedł w życie przepis art. 250 § 2 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed administracyjnymi, zgodnie z którym w uzasadnionych przypadkach Sąd może obniżyć wynagrodzenie. Sąd przyjął, że w niniejszej sprawie zachodzi uzasadniony przypadek obniżenia wynagrodzenia radcy prawnemu L. K. do kwoty 72 zł stanowiącej 60 % stawki określonej w cytowanych wyżej przepisach. Na przekonanie Sądu w tej kwestii składa się okoliczność, że radca prawny L. K. złożyła w Sądzie w dniu 18.01.2016 r. siedem jednakowobrzmiących opinii prawnych o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 września 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1440/14, III SA/Kr 1442/14, III SA/Kr 1441/14, III SA/Kr 1444/14, III SA/Kr 1445/14, III SA/Kr 1446/14, III SA/Kr 1447/14 oddających skargi K. Ś. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołań i zażalenia. Wynikający z przedstawionych w tych opiniach nakład pracy radcy prawnego musi być oceniony w kontekście tożsamości kwestii faktycznych i prawnych w wymienionych sprawach, której konsekwencją jest powielanie argumentacji opinii. Sąd ma również na uwadze, iż w sprawach o sygn. akt III SA/Kr 1260/14, III SA/Kr 1239/14 i III SA/Kr 1268/14 przyznano radcy prawnemu L. K. obniżone wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skarg kasacyjnych kolejno 800 zł, 420 i 240 zł. Uzasadnieniem przyznania obniżonego wynagrodzenia również pozostawał nakład pracy radcy prawnego L. K. w warunkach połączenia spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, a w jednej ze spraw okoliczność, że otrzymała uprzednio wynagrodzenie w kwocie 1680 zł za czynności podjęte przed sądem w pierwszej instancji. W niniejszej sprawie ostateczna kwota obniżenia wynagrodzenia to jest 48 zł (40%) wynika z faktu, że radca prawny L. K., podjęła pierwsze czynności zastępstwa prawnego po otrzymaniu wyroku, który zapadł na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Mając na uwadze powyższe, Sąd stosownie do przytoczonego art. 250 § 2 tej ustawy obniżył wynagrodzenie należne radcy prawemu za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, ustalając opłatę za tę czynność w wysokości określonej w sentencji tj. w kwocie 72 zł, a zgodnie z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. ustalona w ten sposób opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.