III SA/Kr 1457/16

PostanowienieWSA w Krakowie2017-11-15

Skład orzekający: Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata) powinien zostać umorzony, jeśli postępowanie, w którym został złożony, zostało już prawomocnie zakończone?
Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się, gdy rozpoznanie wniosku stało się zbędne. W sytuacji, gdy postępowanie główne, w którym złożono wniosek o prawo pomocy, zostało już prawomocnie zakończone, dalsze rozpoznawanie wniosku o prawo pomocy jest zbędne, co uzasadnia jego umorzenie.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, opisując swoją trudną sytuację materialną. W przeszłości sąd przyznał jej już zwolnienie od kosztów sądowych w tej samej sprawie. Postępowanie główne, dotyczące decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego, zostało już prawomocnie zakończone wyrokiem sądu z dnia 21 lipca 2017 r. Skarżąca zwróciła się o wydanie rozstrzygnięcia wraz z uzasadnieniem po prawomocnym zakończeniu postępowania.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie o przyznanie prawa pomocy wywołane wnioskiem skarżącej.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. G. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego postanawia: umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy wywołane wnioskiem skarżącej. Skarżąca w złożonym dnia 27.10.2017 r. na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Objaśniając swoją sytuację podała, że nie ma osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Poza domem o pow. 110 m2 nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1090 zł. Uzasadniając swoje starania powołała się na brak środków na pokrycie wynagrodzenia. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki wykazała 61 zł za prąd, 48 zł kwartalnie za wodę, 50 zł za gaz, 31 zł za telefon, 45 zł za śmieci. Koszty zakupu lekarstw określiła na ok. 300 zł. Z urzędu stwierdza się, że w niniejszej sprawie skarżąca wnosiła wcześniej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych opisując swoją sytuację w sposób zbliżony do obecnie czynionego, i że postanowieniem z dnia 28.04.2017 r. udzielono jej zwolnienia od kosztów sądowych. Z urzędu stwierdza się również, że wydany w niniejszej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrok z dnia 21 lipca 2017 r. jest prawomocny od dnia 22.08.2017 r. oraz, że skarżąca zwróciła się z prośbą o wydanie "rozstrzygnięcia zapadłego w sprawie z sygn. akt III Sa/Kr 1457/16 wraz z uzasadnieniem" dopiero w dniu 12.09.2017 r. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 249a ppsa postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie takiego wniosku stało się zbędne. W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z taką sytuacją. W myśl art. 243 §1 zd. 1 ppsa prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Postępowanie w niniejszej sprawie nie toczy się. Zostało prawomocnie zakończone. W konsekwencji należało postanowić jak w sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło