III SA/Kr 1458/15

PostanowienieWSA w Krakowie2015-12-04

Skład orzekający: Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca, osoba niepełnosprawna o niskich dochodach, spełnia przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu w postępowaniu administracyjnosądowym?
Ratio decidendi
Skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, ponieważ złożyła wymagane oświadczenie o stanie majątkowym i dochodach, które potwierdzają jej trudną sytuację finansową. Jej dochody, po odliczeniu stałych obciążeń, są niewystarczające na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych trzech osób, co uzasadnia zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Stan faktyczny
Skarżąca E. B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w celu zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i prawnukiem, jest osobą niepełnosprawną, a jej dochody (emerytura, renta męża, świadczenie na wnuka) są niskie. Wykazała znaczące miesięczne wydatki na kredyt, czynsz, media, leki i terapie. Do wniosku dołączyła dokumenty potwierdzające jej sytuację.
Rozstrzygnięcie
I. Zwolniono skarżącą od kosztów sądowych. II. Ustanowiono dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi E. B. na akt Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym mężem i prawnukiem w rodzinie zastępczej. Określając swój majątek uwidoczniła, że nie ma nieruchomości ani zasobów pieniężnych. Jeśli chodzi o przedmioty wartościowych to wymieniła samochód Lanos o szacunkowej wartości ok. 1500 zł. Nadmieniła, że zajmuje mieszkanie kwaterunkowe. Na miesięczne dochody tego gospodarstwa domowego składa się emerytura skarżącej w wysokości 895,08 zł netto, renta jej męża w wysokości 1015,96 zł netto i 1000 zł świadczenia z MOPOS na niepełnosprawnego wnuka. Uzasadniając swoje starania podniosła, ze jest osobą niepełnosprawną o niskich dochodach. Jej małżonek jest również niepełnosprawny i całkowicie niezdolny do pracy. Razem z mężem pełnią funkcję rodziny zastępczej dla niepełnosprawnego dziecka ze schorzeniami. Powiada, że dochody jakie mają do dyspozycji są zbyt niskie i jakikolwiek wydatek byłby bardzo dużym obciążeniem. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podała, że kredyt w kwocie 20 tyś. zł spłaca w ratach po 650 zł miesięcznie, na czynsz przeznacza 499 zł, na gaz 180 zł, na energie elektryczną 280 zł. Do tego dochodzą wydatki na lekarstwa dla skarżącej 150 zł i dziecka 80 zł oraz dojazdy na jego terapie 200 zł. Do wniosku dołączyła kopię orzeczenia o niepełnosprawności dziecka, kopię decyzji ZUS o waloryzacji renty męża, kopię decyzji ZUS o waloryzacji swojej emerytury, kopię wypisu z treści orzeczenia lekarza orzecznika ZUS o uznaniu skarżącej za osobę całkowicie niezdolną do pracy. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła wymagane oświadczenie wraz z kopiami odpowiednich dokumentów źródłowych, które potwierdzają część ze złożonych przez nią oświadczeń. W konsekwencji jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżąca nie należy do osób zamożnych. Nie posiada bowiem znaczącego majątku. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje jej gospodarstwo domowe wystarczają po opłaceniu wszystkich wykazanych stałych obciążeń na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych trzech osób. Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącej wnioskowanej pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło