III SA/Kr 1463/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie SO del. Janusz Bociąga WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2012 r. sprawy ze skarg B. S. – S. na decyzje Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 12 października 2011r. nr [...] z dnia 12 października 2011r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności I. uchyla zaskarżone decyzje, II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane, III. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata T. T. - Kancelaria Adwokacka w K, Al. [...] tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt ) złotych podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności. Na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270), Sąd postanowił połączyć niniejszą sprawę ze sprawą o sygn. akt III SA/Kr 1464/11 – do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić pod sygn. akt III SA/Kr 1463/11. Zaskarżonymi decyzjami z dnia 12 października 2011 r.: 1) nr [...] Dyrektor Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] 2011 r. znak: [...], w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010, dla producenta rolnego B. S. - S. 2) nr [...] Dyrektor Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał natomiast w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] 2011 r. znak: [...], w sprawie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2010, dla producenta rolnego B. S. - S. Jako podstawę rozstrzygnięć wskazano art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity, Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej w skrócie - k.p.a.) w związku z art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r., Nr 98, poz. 634 ze zm.). Powyższe decyzje zapadły w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. W dniu 17 maja 2010 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynęły: 1) wniosek B. S. – S. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010, obejmującej jednolitą płatność obszarową (dalej JPO). W/w wniosek dotyczył przyznania płatności do obszaru następujących działek rolnych: A o pow. 1,52 ha, B - 0,30 ha, C - 0,21 ha, D - 0,26 ha, E - 0,36 ha, F - 0,52 ha, G - 0,32 ha, H - 0,22 ha, l - 0,22 ha" położonych na działkach ewidencyjnych o nr: [...] (A), [...] (B), [...] (C), [...] (D), [...] (E), [...] (F), [...] (G), [...] (H), [...] (l), w powiecie [...], w gminie C, obręb ewid. U nr [...] (działka rolna A), w gminie B, obręb ewid. B nr [...] i M nr [...] (działki rolne B, C, D, E, F, G, H i l). Strona łącznie zadeklarowała 3,93 ha do płatności JPO, 2) wniosek strony B. S. – S. o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2010 r. (dalej ONW) - strefa nizinna l i strefa ze specyficznymi utrudnieniami. W/w wniosek dotyczył przyznania płatności do obszaru następujących działek rolnych: A o pow. 1,52 ha, B - 0,30 ha, C - 0,21 ha, D - 0,26 ha, E - 0,36 ha, F - 0,52 ha, G - 0,32 ha, H - 0,22 ha, l - 0,22 ha, J - 0,62 ha, położonych na działkach ewidencyjnych o nr: [...] (A), [...] (B), [...] (C), [...] (D), [...] (E), [...] (F), [...] (G), [...] (H), [...] (l), [...], [...], [...], [...], w powiecie [...], w gminie C, obręb ewid. U nr [...] (działka rolna A), w gminie B, obręb ewid. B nr [...] i M nr [...] (działki rolne B, C, D, E, F, G, H i l), i w powiecie [...], w gminie K, obręb ewid. B nr [...] (działka rolna J). Strona zadeklarowała 4,55 ha do płatności ONW. Postępowania zainicjowane wnioskami strony zostały zakończone decyzjami Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] 2011 r.: 1) nr [...], którą odmówiono skarżącej płatności JPO i nałożono sankcję w wysokości 758,82 zł. Przyczyną w/w rozstrzygnięcia było ustalenie, że powierzchnia faktycznie użytkowana rolniczo przez stronę była mniejsza niż powierzchnia, którą zadeklarowano do tych płatności. 2) nr [...], którą odmówiono skarżącej płatności ONW i nałożono sankcję w wysokości 202,27 zł. Ustalono bowiem, że powierzchnia faktycznie użytkowana rolniczo przez stronę była mniejsza niż powierzchnia, którą zadeklarowano do tych płatności. Powierzchnia stwierdzona (tj. faktycznie użytkowana rolniczo przez stronę, uprawniona do płatności) wyniosła, w przypadku płatności ONW dotyczącej strefy nizinnej 1: 0,00 ha, natomiast w przypadku płatności ONW dotyczącej strefy ze specyficznymi utrudnieniami: 0,51 ha. Odwołania od tych decyzji wniosła B. S. – S. podnosząc, że fotografie wykonane podczas kontroli w dniu 21 października 2009 r. jak i 13 października 2010 r. są takie same, natomiast kody tych samych działek są zupełnie inne. W uzasadnieniach opisanych na wstępie zaskarżonych decyzji Dyrektor Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdził, że decyzje organu I instancji są w jego ocenie prawidłowe i w związku z tym odwołania nie mogły zostać uwzględnione. Organ odwoławczy wskazał, że gospodarstwo strony zostało skontrolowane w październiku 2010 r., metodą inspekcji terenowej. Kontrola polegała na ustaleniu granic i powierzchni zadeklarowanych przez stronę działek rolnych, zweryfikowaniu grup upraw wskazanych przez stronę na tych działkach i stwierdzeniu stanu tych działek. Lokalizacja w terenie obszarów zadeklarowanych do płatności odbyła się na podstawie danych dotyczących działek ewidencyjnych (położenie geograficzne, granice i wielkość), na których strona umiejscowiła w swym wniosku poszczególne działki rolne. Pomiary powierzchni uprawnionych do płatności zostały dokonane przy pomocy odbiorników nawigacji satelitarnej (GPS), umożliwiających odpowiednio dokładne obliczenia dotyczące obwodu i powierzchni kontrolowanego terenu. Weryfikując prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia dotyczącego płatności JPO organ odwoławczy stwierdził, że zawyżenie powierzchni uprawnionej do płatności dotyczyło działek rolnych: B (deklarowana pow. 0,30 ha, położona na działce ewid. nr [...], stwierdzona pow. 0,00 ha), C (deklarowana pow. 0,21 ha, położona na działce ewid. nr [...], stwierdzona pow. 0,00 ha), D (deklarowana pow. 0,26 ha, położona na działce ewid. nr [...], stwierdzona pow. 0,00 ha), E (deklarowana pow. 0,36 ha, położona na działce ewid. nr [...], stwierdzona pow. 0,00 ha) i H (deklarowana pow. 0,22 ha, położona na działce ewid. Nr [...], stwierdzona pow. 0,00 ha). W wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej w/w działek rolnych, wskazano różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną, a stwierdzoną, wynoszącą w przypadku w/w płatności 1,35 ha. Zawyżenie w stosunku do płatności JPO wyniosło 52,3256 % i skutkowało odmową przyznania w/w płatności i nałożeniem sankcji wieloletnich. Z analizy zdjęć dokonanych podczas kontroli na miejscu, wynika, że na spornych działkach występowały wysokie trawy, zakrzaczenia i zadrzewienia. W protokole pokontrolnym w przypadku wszystkich spornych działek rolnych, zastosowano kody wykluczające DR18 i DR14, które wskazują, iż na kontrolowanej działce stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej, co oznacza nieprzestrzeganie norm dobrej kultury rolnej. Ponadto w rubryce służącej do opisania stanu kontrolowanej działki wskazano: w przypadku działki rolnej B, iż jest to teren nieużytkowany rolniczo, zachwaszczony, częściowo zakrzaczony i zadrzewiony (młode drzewka). W odniesieniu do działek rolnych C, D i E, wskazano, iż są to obszary nieużytkowane rolniczo, na których występują zachwaszczenia, trzciny, a w przypadku działek C i E, także drzewka i zakrzaczenia. W przypadku działki rolnej H, również stwierdzono, iż nie jest ona użytkowana rolniczo, i występują na niej: wysoka trawa, nawłoć kanadyjska oraz pojedyncze drzewa i krzewy. W związku z powyższym trudno było uznać, że wskazane obszary były uprawiane rolniczo. Organ zaznaczył ponadto, że B. S. – S. zobowiązała się do przesłania w terminie do dnia 22 września 2011 r. zdjęć spornych działek, z wskazaniem daty ich wykonania, jak również oświadczenia dotyczącego formy użytkowania spornych działek. Do dnia 11 października 2011 r. do Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie wpłynęła jednak żadna korespondencja od strony, dlatego też organ odwoławczy rozstrzygnął sprawę w oparciu o dostępną dokumentację. Odnosząc się do zarzutów odwołującej dotyczących rozbieżności protokołów z kontroli z dnia 6 maja 2010 r. i z dnia 13 października 2010 r. organ stwierdził, że ewentualne rozbieżności w protokołach wynikają przede wszystkim z faktu, iż zostały, one sporządzone w oparciu o wyniki kontroli na miejscu przeprowadzone w różnych latach. Ponadto kontrola z dnia 21 października 2009 r. dotyczyła płatności za rok 2009. Jednakże stwierdzony, w obu raportach, stan spornych działek rolnych jest zbliżony. Twierdzenia strony o istnieniu diametralnych rozbieżności w obu raportach organ uznał za bezzasadne (zwłaszcza, że działkę rolną B uznano za nieużytek, natomiast na działkach rolnych C, D, E i H, stwierdzono brak dobrej kultury rolnej w postaci niekoszenia). Podsumowując, stwierdzono że powierzchnia uprawniona do płatności JPO wynosi w przedmiotowej sprawie 2,58 ha. Pierwotnie zadeklarowano do tych dopłat 3,93 ha. Łączne zawyżenie powierzchni zadeklarowanej pierwotnie wyniosło w stosunku do powierzchni faktycznie uprawnionej do w/w płatności 1,35 ha, czyli 52,3256%. Z uwagi na fakt, iż zawyżenie powierzchni przekroczyło 50%, to zgodnie z treścią art. 58 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, odmówiono przyznania płatności JPO. W odniesieniu natomiast do płatności ONW organ odwoławczy stwierdził, że powierzchnia uprawniona za 2010 r. do płatności ONW była mniejsza niż powierzchnia, którą strona zadeklarowała we wniosku o przyznanie tych płatności. Zawyżenie powierzchni uprawnionej do płatności dotyczyło działek rolnych: B (deklarowana pow. 0,30 ha, położona na działce ewid. nr [...], stwierdzona pow. 0,00 ha), C (deklarowana pow. 0,21 ha, położona na działce ewid. nr [...], stwierdzona pow. 0,00 ha), D (deklarowana pow. 0,26 ha, położona na działce ewid. nr [...], stwierdzona pow. 0,00 ha), E (deklarowana pow. 0,36 ha, położona na działce ewid. nr [...], stwierdzona pow. 0,00 ha) i J (deklarowana pow. 0,62 ha, położona na działce ewid. nr [...], [...], [...], [...], stwierdzona pow. 0,51 ha). W przypadku działek rolnych A, F, G, H i l, stwierdzono (na podstawie załącznika do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r., że leżą one na terenach, do których nie jest przyznawana płatność ONW. W wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej w/w działek rolnych, wskazano różnicę, pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną, wynoszącą w przypadku płatności ONW dotyczącej strefy nizinnej l 1,35 ha, natomiast w przypadku płatności ONW dotyczącej strefy ze specyficznymi utrudnieniami 0,11 ha. Zawyżenie w stosunku do płatności ONW dotyczącej strefy nizinnej l wyniosło powyżej 50% i skutkowało odmową przyznania w/w płatności i nałożeniem sankcji wieloletnich. W przypadku płatności ONW dotyczących strefy ze specyficznymi utrudnieniami, również odmówiono przyznania płatności, gdyż powierzchnia uprawniana do w/w płatności nie spełnia minimalnego wymogu w postaci 1 ha. Dalej organ wskazał, że z analizy zdjęć dokonanych podczas kontroli na miejscu, wynika, że na spornych działkach występowały wysokie trawy, zakrzaczenia i zadrzewienia. W protokole pokontrolnym w przypadku wszystkich spornych działek rolnych, zastosowano kody wykluczające DR18 i DR14, które wskazują że na kontrolowanej działce stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej, co oznacza nieprzestrzeganie norm dobrej kultury rolnej. Ponadto w rubryce służącej do opisania stanu kontrolowanej działki wskazano: w przypadku działki rolnej B, iż jest to teren nieużytkowany rolniczo, zachwaszczony, częściowo zakrzaczony i zadrzewiony (młode drzewka). W odniesieniu do działek rolnych C, D i E wskazano, iż są to obszary nieużytkowane rolniczo, na których występują zachwaszczenia, trzciny, a w przypadku działek C i E, także drzewka i zakrzaczenia. W przypadku działki rolnej J zastosowano kod wykluczający DR13+, stwierdzający przedeklarowanie powierzchni uprawnionej do w/w płatności. W związku z powyższym zdaniem organu trudno było uznać, że wskazane obszary były uprawiane rolniczo. Organ zaznaczył ponadto, że B. S. – S. zobowiązała się do przesłania w terminie do dnia 22 września 2011 r. zdjęć spornych działek, z wskazaniem daty ich wykonania, jak również oświadczenia dotyczącego formy użytkowania spornych działek. Do dnia 11 października 2011 r. do Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie wpłynęła jednak żadna korespondencja od strony, dlatego też organ odwoławczy rozstrzygnął sprawę w oparciu o dostępną dokumentację. Odnosząc się do zarzutów odwołującej dotyczących rozbieżności protokołów z kontroli z dnia 6 maja 2010 r. i z dnia 13 października 2010 r. organ stwierdził, że ewentualne rozbieżności w protokołach wynikają przede wszystkim z faktu, iż zostały, one sporządzone w oparciu o wyniki kontroli na miejscu przeprowadzone w różnych latach. Ponadto protokół z dnia 6 maja 2010 r. został wypełniony na podstawie kontroli obszarowej z dnia 21 października 2009 r. Ponadto kontrola z dnia 21 października 2000 r. dotyczyła płatności za rok 2009. Tym niemniej stwierdzony, w obu raportach, stan spornych działek rolnych jest zbliżony. Twierdzenia strony o istnieniu diametralnych rozbieżności w obu raportach należy uznać za bezzasadne (zwłaszcza, że działkę rolną B uznano za nieużytek, natomiast na działkach rolnych C, D, E i H, stwierdzono brak dobrej kultury rolnej w postaci niekoszenia). Podsumowując stwierdzono, że powierzchnia uprawniona do płatności ONW dotycząca strefy nizinnej l wynosi w przedmiotowej sprawie 0,00 ha. Pierwotnie zadeklarowano do tych dopłat 3,93 ha. Łączne zawyżenie powierzchni zadeklarowanej pierwotnie wyniosło w stosunku do powierzchni faktycznie uprawnionej do w/w płatności 3,93 ha, czyli pow. 50%. W przypadku płatności ONW dotyczących strefy ze specyficznymi utrudnieniami, powierzchnia uprawniona do w/w płatności, czyli 0,51 ha, nie spełnia minimalnego wymogu w postaci 1 ha. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzje Dyrektora Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 12 października 2011 r. nr [...] i nr [...] wniosła B. S. – S. Zarzuciła w ich treściach niewłaściwe przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego oraz pominięcie materiałów dowodowych w postaci dokumentacji fotograficznej złożonej osobiście przez skarżącą w dniu 22 września 2011 r. w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Skarżąca podniosła, że nie zgadza się z treścią raportu z czynności kontrolnych, a tym samym odmową przyznania płatności. Wskazała, że poinformowała organy prowadzące postępowanie, że posiada fotografie obrazujące stan spornych działek z okresu kiedy były przeprowadzane kontrole. W dniu 15 września 2011 r. składając wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie zobowiązała się ponadto do złożenia dokumentacji fotograficznej tych działek do dnia 22 września 2011 r. i tego też dnia złożyła całą posiadaną dokumentację w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, na co posiada potwierdzenie prawidłowego doręczenia. Skarżąca podniosła, że nie wie co stało się z dokumentacją złożoną terminowo, która miała mieć znaczący wpływ na zaskarżoną decyzję. Ponadto zarzuciła, że dla działki J zastosowano kod DR13+, tymczasem w raporcie z czynności kontrolnych w zakresie wzajemnej zgodności z dnia 6 maja 2010 r. nie stwierdzono zawyżenia powierzchni i kodu tego nie zastosowano. Z kolei kolejny raport różni się diametralnie od poprzedniego zarówno w przypadku działki J, jak też w stosunku do innych. Podkreśliła, że potwierdzenie stanu działek z tego okresu obrazowała dokumentacja fotograficzna, która zaginęła w niewyjaśniony sposób w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Zdaniem skarżącej organ powinien przeanalizować protokoły z kontroli przeprowadzonej w 2010 r. oraz powinien wyjaśnić sprawę zaginionej dokumentacji fotograficznej. W odpowiedzi na skargi Dyrektor Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga, więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Skargi zasługiwały na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie strona domagała się przyznania jej dwojakiego rodzaju płatności: jednolitej płatności obszarowej (JPO) w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010 oraz płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2010 (ONW). Mające zastosowanie w niniejszej sprawie przepisy Unii Europejskiej muszą być stosowane z poszanowaniem wewnętrznego porządku prawnego państw członkowskich, chyba, że z unormowań rozporządzenia wynika, iż ustanawiają one odrębne zasady proceduralne lub określają reguły tej procedury niż wynikające z regulacji krajowej. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.) wynika, że płatność przyznawana jest w drodze decyzji administracyjnej, a wydanie tego aktu musi być poprzedzone postępowaniem administracyjnym, to rozstrzygnięcie pomimo charakteru świadczenia i przepisów wspólnotowych winno nastąpić w zgodzie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej. Jak stanowi ust. 2 tego artykułu w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów oraz wsparcia specjalnego organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. W myśl natomiast ust. 3 "Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne." Podobne uregulowanie zawarto w art. 21 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r. Nr 64, poz. 427 ze zm.). W świetle ust. 1 tego przepisu Z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W myśl ust. 2. w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (ust. 3 art. 21 cytowanej wyżej ustawy). Z powyższych regulacji wynika odstępstwo od ogólnych reguł postępowania wskazanych w Kodeksie postępowania administracyjnego ( ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Mając to na względzie i w sytuacji, gdy skarżąca zadośćuczyniła wezwaniu organu z 1 września 2011 r. przedłożyła posiadane przez siebie fotografie, które wedle je twierdzeń mają przedstawiać inny stan na gruncie niż ten, które obrazują fotografie wykonane podczas kontroli, których ustalenia skarżąca kwestionuje, to zaprzeczenie faktowi przedłożenia przez skarżącą materiału dowodowego do akt sprawy przez organ odwoławczy, skutkuje uznaniem wydanych przez niego decyzji w obydwu sprawach za wadliwych i naruszających nie tylko wskazane przepisy ustaw ale i przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu skutkującym ich uchyleniem. Trafne bowiem zauważył Wojewódzki Sądu Administracyjnego w Warszawie (wyrok z 7 lipca 2010 r., sygn. akt VIII SA/Wa 283/10; LEX Nr 676392), że: "W przypadku sprzeczności wyników kontroli na miejscu z pozostałymi danymi, organ nie może jednoznacznie stwierdzić, bez dokonania odpowiedniej oceny porównawczej i przekonywującej argumentacji, że wyłącznie wiarygodne są dane uzyskane podczas kontroli, nawet w przypadku stosowania nowoczesnych technik pomiaru przez uprawnione do tego osoby z odpowiednimi kwalifikacjami..." W ocenie Sądu bez odniesienia się do tego materiału dowodowego, jego zweryfikowania i dokonania oceny przez organy, nie sposób uznać za prawidłowe i zgodne z przepisami proceduralnymi decyzji odwoławczych w obydwu postępowaniach dotyczących płatności JPO jak i ONW. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł, jak w punkcie I sentencji wyroku. Treść art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270) obligowała Sad do orzeczenia, jak w punkcie II sentencji wyroku z uwagi na nałożone kontrolowanymi decyzjami sankcji. O kosztach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270) w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), jak w punkcie III sentencji wyroku.