III SA/Kr 1466/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 26 czerwca 2017 r., nr [...] i utrzymanej przez nią decyzji Starosty z 4 sierpnia 2016 r. Ostatnia z wymienionych decyzji uchylała decyzję Starosty z 8 sierpnia 2007 r. w sprawie wydania dokumentu prawa jazdy kategorii C. W konsekwencji uchylenia pierwotnej decyzji, skarżącemu odmówiono wydania prawa jazdy kategorii C. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Skarżący prowadzi bowiem na terenie Niemiec przedsiębiorstwo trudniące się wykonywaniem konstrukcji suchych i w celu realizacji zamówień zmuszony jest m.in. do przewozu elementów konstrukcyjnych przy wykorzystaniu pojazdów mechanicznych o masie powyżej 3,5 tony. Zdaniem skarżącego utrata przez niego prawa jazdy spowoduje konieczność zatrudnienia co najmniej jednego pracownika jedynie do przewozu materiałów konstrukcyjnych, co z kolei może znacznie obniżyć rentowność przedsiębiorstwa skarżącego, a w konsekwencji doprowadzić do zwiększenia cen oferowanych usług a więc obniżenia zainteresowania jego usługami. Skarżący zaznaczył, że jego firma jest niewielka w związku z czym zmuszony jest optymalizować koszty jej prowadzenia. Następstwem powyższego może być znaczne zmniejszenie, a nawet utrata, dochodów, co w ocenie skarżącego przemawia za wstrzymaniem wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż skarżący nawet nie uprawdopodobnił, że wystąpiły przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący ograniczył się jedynie do zapewnień, że prowadzi małą firmę w zakresie wykonawstwa konstrukcji budowlanych, ale nie wskazał ani jak firma się nazywa, ani ile zatrudnia pracowników lub podwykonawców. Nie wydaje się, żeby wykonując usługi budowlane na terenie Niemiec – skarżący prowadził indywidualną, samodzielną działalność. Brak jest chociażby wyliczeń jakie skarżący osiąga obroty (zyski) i jaki jest koszt zatrudnienia dodatkowego pracownika. Złożony wniosek nie został również poparty jakąkolwiek dokumentacją, co w rezultacie uniemożliwiło Sądowi ocenę wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację majątkową skarżącego. Trudno jest bowiem na podstawie samych tylko twierdzeń zawartych w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, niepopartych żadnym dodatkowym materiałem źródłowym, ustalić wpływ wykonania tejże decyzji na sytuację majątkową skarżącego. W konsekwencji Sąd nie miał możliwości sprawdzenia czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku strony skarżącego i prowadzić będzie do powstania znacznej szkody, bądź spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Sąd podkreśla, że zgodnie z art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.) – dalej określanej jako p.p.s.a., sąd administracyjny może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższy przepis nakłada jednak na wnioskodawcę obowiązek wykazania okoliczności uprawdopodobniających zaistnienie przesłanek jego zastosowania, przy czym uprawdopodobnienie to nie może z reguły opierać się tylko na samych twierdzeniach (oświadczeniach) strony skarżącej. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu służy zabezpieczeniu strony przed takimi skutkami, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (por. postanowienie NSA z 28 lipca 2008 r., l FSK 450/09). Ponadto wskazać należy, że subiektywne przeświadczenie wnioskodawcy jakoby zaskarżone rozstrzygnięcie organu było merytorycznie niesłuszne i naruszało prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 9 września 2004 r., FZ 358/04). Zatem mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia