III SA/Kr 1468/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz WSA Dorota Dąbek Sędziowie WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant specjalista Monika Wójcik po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 r. na rozprawie wniosku K. J. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 stycznia 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 1468/15 w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 28 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia odmówić uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 1468/15, oddalił skargę K. J. (dalej skarżący) na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 28 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Powyższy wyrok doręczono skarżącemu w dniu 23 lutego 2016 r. Skarżący, pismem z dnia 23 lutego 2016 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 24 lutego 2016 r., wniósł o uzupełnienie tego wyroku, na zasadzie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), uznając, że sąd nie orzekł o całości wniesionej przez niego skargi. Wskazał, że domagał się bowiem wydania rozstrzygnięcia w zakresie stwierdzenia bezskuteczności czynności przekazania jego wniosku o wydanie zaświadczenia o żądanej treści, adresowanego do Komendanta Wojewódzkiego Policji, do Komendanta Powiatowego Policji celem rozpoznania wniosku. Dalej skarżący wyjaśnił, że zaskarżył nie tylko orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji , utrzymujące w mocy orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji, ale też zaskarżył czynność przekazania jego wniosku według właściwości. Podniósł, że w treści skarg poruszył kwestię nieskuteczności i bezprawności przekazania wniosku, zaznaczając, iż organ, który uznaje się niewłaściwy w sprawie, winien wydać w tej sprawie stosowne postanowienie. Zdaniem skarżącego wydane w sprawie orzeczenie sądu nie rozstrzyga o zgodności czy niezgodności z prawem czynności przekazania wniosku według właściwości, podczas, gdy skarżący złożył niepozostawiający wątpliwości interpretacyjnych wniosek o wydanie zaświadczenia o żądanej treści. Skarżący uznał, że w powyższym zakresie jego skarga nie została rozstrzygnięta wyrokiem. Argumentacja wniosku o uzupełnienie wyroku została powtórzona przez skarżącego w piśmie procesowym z dnia 28 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. 2016 r., poz. 718), "Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu." W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości zachowanie przez skarżącego terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku. Wykładnia powyższego przepisu prowadzi do wniosku, że strona może domagać się uzupełnienia wyroku, między innymi wtedy, gdy sąd nie orzekł o całości skargi, tak jak twierdzi w tym wypadku skarżący. Rozstrzygając tę kwestię sąd nie jest związany granicami skargi; wyrok może zostać zatem uzupełniony, gdy sąd nie wydał rozstrzygnięcia w stosunku do wszystkich aktów lub czynności objętych zakresem skargi. Decydujący w tym względzie ma więc zakres zawisłości prawnej, o którym przede wszystkim decydują wnioski skargi określające przedmiot zaskarżenia, stanowiący podstawowy element kształtujący zakres kontroli kwestionowanych skargą do sądu administracyjnego aktów administracyjnych (decyzji, postanowień, innych czynności z zakresu administracji publicznej, zaskarżalnych do sądu administracyjnego). W ocenie Sądu, wydany w sprawie wyrok w dniu 13 stycznia 2016 r. spełnia te wymagania. Skarżący w skardze (na str. 1) w sposób wyraźny i nie budzący żadnych wątpliwości określił przedmiot zaskarżenia: "Skarga na postanowienie Komendanta wojewódzkiego Policji z dnia 28 września 2015 roku numer [...] utrzymujące w mocy prawnej postanowienie Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2015 r. numer [...] o odmowie wydania zaświadczenia żądanej treści." W dalszej jej treści także podkreślał, że skarga dotyczy zaskarżonego postanowienia, gdyż podnosił na str. 3 skargi: "...w związku z dalszymi okolicznościami zawartymi w zaskarżonym postanowieniu, gdzie w sposób jednoznaczny organ skarżony, za organem pierwszej instancji odnosi się do innych..." Ustalenia te potwierdzają też wnioski w petitum skargi: ...wnoszę o uchylenie zaskarżonego orzeczenia Komendanta wojewódzkiego Policji, jak i utrzymanego nim w mocy prawnej orzeczenia organu pierwszej instancji..."(na str. 1) oraz w końcowym jej fragmencie: "Mając na względzie powyższe okoliczności....uważam, że uchylenie orzeczeń obu instancji jest uzasadnione..." W żadnym zdaniu skargi nie ma nawiązania do błędnego przekazania jego wniosku o wydanie zaświadczenia do Komendanta Powiatowego Policji, także brak jest tego w piśmie procesowym z dnia 8 listopada 2015 r., które, jak podkreślił skarżący "Podnoszone dodatkowe okoliczności nie zmieniają zakresu skargi, lecz stanowią wyłącznie uzasadnienie co do okoliczności możliwego dopuszczenia się rażących naruszeń przepisów prawa...". Nawiązanie do przekazania wniosku skarżącego o wydanie zaświadczenia pojawia się dopiero we wniosku o uzupełnienie wyroku, w którym skarżący domaga się wydania rozstrzygnięcia w zakresie stwierdzenia bezskuteczności czynności przekazania jego wniosku o wydanie zaświadczenia. Z samej treści tego wniosku wynika, że skarżący tak naprawdę ponownie kwestionuje kontrolowane już przez sąd administracyjny postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji, co jest niedopuszczalne, gdyż wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia" uruchamiającym jeszcze jedno, dodatkowe, poza przewidzianymi przez Postępowanie przed sądami administracyjnymi, postępowanie kontrolne. W ocenie Sądu, w wyroku z dnia 13 stycznia 2016 r. orzeczono, więc wbrew twierdzeniom skarżącego, o całości skargi. Wniosek u uzupełnienie wyroku był zatem nieuzasadniony i należało odmówić jego uwzględnienia. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. 2016 r., poz. 718), orzekł jak w sentencji postanowienia.