III SA/Kr 1469/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz WSA Dorota Dąbek Sędziowie WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant specjalista Monika Wójcik po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 r. na rozprawie wniosku K. J. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 stycznia 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 1469/15 w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 28 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia odmówić uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 1469/15, oddalił skargę K. J. (dalej skarżący) na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 28 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Powyższy wyrok doręczono skarżącemu w dniu 23 lutego 2016 r. Skarżący pismem z dnia 23 lutego 2016 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 24 lutego 2016 r. wniósł o uzupełnienie tego wyroku, na zasadzie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), uznając, że sąd nie orzekł o całości wniesionej przez niego skargi. Wskazał, że domagał się bowiem wydania rozstrzygnięcia w zakresie stwierdzenia bezskuteczności czynności przekazania jego wniosku o wydanie zaświadczenia o żądanej treści, adresowanego do Komendanta Wojewódzkiego Policji, do Komendanta Powiatowego Policji celem rozpoznania wniosku. Dalej skarżący wyjaśnił, że zaskarżył nie tylko orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji, utrzymujące w mocy orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji, ale też zaskarżył czynność przekazania jego wniosku według właściwości. Podniósł, że w treści skarg poruszył kwestię nieskuteczności i bezprawności przekazania wniosku, zaznaczając, iż organ, który uznaje się niewłaściwy w sprawie, winien wydać w tej sprawie stosowne postanowienie. Zdaniem skarżącego wydane w sprawie orzeczenie sądu nie rozstrzyga o zgodności czy niezgodności z prawem czynności przekazania wniosku według właściwości, podczas, gdy skarżący złożył niepozostawiający wątpliwości interpretacyjnych wniosek o wydanie zaświadczenia o żądanej treści. Skarżący uznał, że w powyższym zakresie jego skarga nie została rozstrzygnięta wyrokiem. Argumentacja wniosku o uzupełnienie wyroku została powtórzona przez skarżącego w piśmie procesowym z dnia 28 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. 2016 r., poz. 718), "Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu." W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości zachowanie przez skarżącego terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku. Wykładnia powyższego przepisu prowadzi do wniosku, że strona może domagać się uzupełnienia wyroku, między innymi wtedy, gdy sąd nie orzekł o całości skargi, tak jak twierdzi w tym wypadku skarżący. Rozstrzygając tę kwestię sąd nie jest związany granicami skargi; wyrok może zostać zatem uzupełniony, gdy sąd nie wydał rozstrzygnięcia w stosunku do wszystkich aktów lub czynności objętych zakresem skargi. Decydujący w tym względzie ma więc zakres zawisłości prawnej, o którym przede wszystkim decydują wnioski skargi określające przedmiot zaskarżenia, stanowiący podstawowy element kształtujący zakres kontroli kwestionowanych skargą do sądu administracyjnego aktów administracyjnych (decyzji, postanowień, innych czynności z zakresu administracji publicznej, zaskarżalnych do sądu administracyjnego). W ocenie Sądu, wydany w sprawie wyrok w dniu 13 stycznia 2016 r. spełnia te wymagania. W rozpoznawanej sprawie, po pierwsze, skarżący w skardze (na str. 1) w sposób wyraźny i nie budzący żadnych wątpliwości określił przedmiot zaskarżenia: "Zaskarżam w całości postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 28 września 2015 roku numer [...]..." Ustalenia te potwierdzają też wnioski w petitum skargi: ...wnoszę o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, jak i utrzymanego nim w mocy prawnej orzeczenia organu pierwszej instancji..."(na str. 1). Przyznać należy, że skarżący żądał w tym przypadku w skardze także "stwierdzenia wadliwości czynności przekazania mojego wniosku o wydanie zaświadczenia żądanej treści, adresowanego do Komendanta Wojewódzkiego Policji, który adresat przekazał do Komendanta Powiatowego Policji, jako podjętej faktycznie bez podstawy prawnej i bezskutecznej..." , to zauważyć należy, że nie można żądać uzupełnienia wyroku, jeżeli sąd nie uwzględnił wszystkich żądań zawartych w skardze, np. żądania (na podstawie art. 135 P.p.s.a.) uchylenia wszystkich aktów lub czynności wydanych lub podjętych w granicach skargi. Sąd orzeka bowiem w granicach danej sprawy, którą w tym wypadku była kwestia wydania zaświadczenia o żądanej przez skarżącego treści, a więc skontrolowania zgodności z prawem wydanego w tej kwestii postanowienia odmawiającego skarżącemu wydania zaświadczenia o żądanej treści, i nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, jak to stanowi art. 134 § 1 P.p.s.a. Ponadto, nawiązując ponownie do kwestii przekazania wniosku skarżącego o wydanie zaświadczenia we wniosku o uzupełnienie wyroku, domagając się w nim wydania rozstrzygnięcia w zakresie stwierdzenia bezskuteczności czynności przekazania jego wniosku o wydanie zaświadczenia skarżący tak naprawdę ponownie kwestionuje kontrolowane już przez sąd administracyjny postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji, co jest niedopuszczalne, gdyż wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia" uruchamiającym jeszcze jedno, dodatkowe, poza przewidzianymi przez Postępowanie przed sądami administracyjnymi, postępowanie kontrolne. W ocenie Sądu, w wyroku z dnia 13 stycznia 2016 r. orzeczono, więc wbrew twierdzeniom skarżącego, o całości skargi. Wniosek u uzupełnienie wyroku był zatem nieuzasadniony i należało odmówić jego uwzględnienia. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. 2016 r., poz. 718), orzekł jak w sentencji postanowienia.