III SA/Kr 147/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 sierpnia 2011 r. wniosku P. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 grudnia 2010 r. sygn. [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 grudnia 2010 r. sygn. [...] Zarząd Województwa decyzją z dnia [...] 2010 r. wymierzył P. K., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą A., karę pieniężną w wysokości 41 284,8 złotych za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi poprzez umieszczenie reklamy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 6 grudnia 2010 r. sygn. [...] utrzymało decyzję organu I instancji w mocy. Na powyższą decyzję P. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Pismem z 31 marca 2011r. skarżący, działając przez pełnomocnika, uzupełnił skargę i złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że natychmiastowa egzekucja spornej kary pieniężnej, ze względu na jej wymiar oraz wynik finansowy działalności gospodarczej skarżącego, wiązałaby się z koniecznością rozważenia likwidacji prowadzonego przedsiębiorstwa lub złożenia wniosku o upadłość. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w §3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§5). Wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności, a w konsekwencji utratą źródła utrzymania stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W sprawie zaskarżona decyzja wywołuje skutek w postaci obciążenia skarżącego i jego działalności gospodarczej, nie przynoszącej dużych dochodów (15 548 zł rocznie), kwotą mogącą doprowadzić do likwidacji przedsiębiorstwa. Zatem występują okoliczności, które w ocenie Sądu, wskazują na spełnienie przesłanek uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej. Dlatego też podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.