III SA/Kr 1470/11

PostanowienieWSA w Krakowie2012-01-20

Skład orzekający: Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego, może domagać się zwolnienia od tych kosztów oraz ustanowienia adwokata?
Ratio decidendi
Osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika, jeżeli poza samym wnioskiem złoży oświadczenie o braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania oraz zapewnienie o niezatrudnianiu kwalifikowanego pełnomocnika. Sąd ocenia te okoliczności na podstawie przedstawionych przez stronę dowodów, uznając je za przekonywujące, jeśli strona wykazała swoją trudną sytuację życiową.
Stan faktyczny
Skarżący F. Ż. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewody dotyczące stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Skarżący opisał swoją trudną sytuację materialną, wskazując na niskie dochody z renty, zajęcia komornicze oraz toczące się postępowanie o zapłatę i eksmisję. Wniosek został złożony na urzędowym formularzu "PPF".
Rozstrzygnięcie
I. Zwolniono skarżącego od kosztów sądowych. II. Ustanowiono dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. Ż. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi F. Ż. na postanowienie Wojewody z dnia 12 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną i majątkową, uwidocznił brak osób z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym, brak nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował na kwotę 1184,17 z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na trwale. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że ma zajęcia administracyjne pobierane przez komornika z renty. Wyjaśnił, że odbywający karę pozbawienia wolności jego syn pozwał skarżącego o zapłatę 500 zł miesięcznie i eksmisję uzyskując wyrok zaoczny. Wskazując na powyższe skarżący podniósł, że na rękę ma miesięcznie 706,55 zł renty i po opłaceniu mieszkania oraz mediów pozostaje mu 140-170 zł nie licząc wydatków na węgiel i gaz. Kończąc, skarżący podniósł, że jeśli nie byłoby możliwości zwolnienia go od kosztów postępowania, których aktualnie nie jest w stanie ponieść to prosi o zawieszenie sprawy do marca 2012 r., kiedy to otrzyma 400 zł za deputat węglowy. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika (art. 245 §2 ppsa) o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania a nadto złoży zapewnienie iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Oświadczenie takie stopniowane jest przekonaniem sądu i referendarza, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała" czyli, że przedstawiła je w sposób przekonywujący. Odnosząc te uwagi do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa wskazując na swój stan rodzinny, majątek, aktualną wysokość oraz źródło dochodów. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny sytuacji życiowej skarżącego, która nie należy do łatwych. Skarżący należy do osób ubogich. Tak bowiem należy postrzegać osobę samotnie gospodarującą, niezdolną do pracy, z dochodem niższym od przeciętnych wynagrodzeń w gospodarce, obarczoną egzekucjami komorniczym, bez majątku. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług wykazane środki jakimi skarżący dysponuje po opłaceniu stałych wydatków wystarczają ledwo co na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. Okoliczność, że w marcu bieżącego roku otrzyma deputat węglowy w podawanej przez siebie wysokości nie zmienia tego spojrzenia. Po pierwsze jest to kwota niewielka a po drugie skarżący powinien ją przeznaczyć na wskazany cel, tak aby zabezpieczyć sobie minimum egzystencji. Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło